گر نباشد خاطرِ ناشاد نتوان زیستن...

ایتها الصدیقة الشهیدة...

مرغ شب خوان که با دلم می خواند
رفت و این آشیانه خالی ماند
آهوان گم شدند در شب دشت
آه از آن رفتگان بی برگشت...

یخ، جوی کوه را ز ره کبر و ناز گفت
ما را ز مویهٔ تو شود تلخ روزگار

گستاخ می سرائی و بیباک میروی
هر سال شوخ دیده و آواره تر ز پار

شایان دودمان کهستانیان نئی
خود را مگوی دخترک ابر کوهسار

گردنده و فتنده و غلطنده ئی بخاک
راه دگر بگیر و برو سوی مرغزار

گفت آب جو چنین سخن دل شکن مگوی
بر خویشتن مناز و نهال منی مکار

من میروم که در خور این دودمان نیم
تو خویش را ز مهر درخشان نگاه دار

پ‌ن:
۱. تا سوار تاکسی شدم، رادیو شروع به خواندن آلبوم کیش‌مهر، از شهرام ناظری کرد.
تا رسید به مصرع «چه فرهادها در دل کوه‌ها» یاد این ویدئو افتادم.
۲. فیلم مربوط به درگیریِ نفر در برابر پهپاد نیروهای پدافند ارتش با هواگرد رژیم صهیونیستی در جریان جنگ ۱۲ روزه.