گر به دريای خضِر غوطه خورم چون ماهی


آنچنان زنده بـه عشقم كه لبی تر نكنم

#مولانا_محمد_زمانی

#گاف

در كامم ازان لب كه سيه مست عتاب است


زهری ست كه نامش به كنايه <شكراب> است

#زمانای_حناتراش_تبریزی

#دال

هر خندۀ او دل برد ااز قالب مسـتان


گويی كه دل شيشه پر از روی نگار است
َ
#میرزا_زین_العابدین_بن_آصف_خان_دانش

#ه

مهر او در دل نشيند چون هوا هر سـاعتی


عشق او همچون خرد هر لحـظه دردسر شود

#سید_سراج_الدین_سگزی

#میم

پيش رخسار جـهان افروز تو دست قضا


دفتر حسـن مه تابان در آب انداخـته

#سعدالدین_خلیفه

#پ

سرگشته چو من در شكن موی تو نيست


كس نيست كـه او شيفتۀ روی تو نيست

#شیخ_سعدالدین_حموی

#سین

گر باد به شهر آورد از زلفِ تو بويی


عطار به صحرا فكند رخت ز دكان

#سعیدالدین_هروی

#گاف

غريبی و غم تنهايي و ضـعيفی و عشق


كدام غصه خورد يک دل و چه بار برد؟

#سعید_ضراب_دامغانی

#غین

فلک ار به صورت تو به مثل بتی نگارد


نبوَد يکی مسلمان كه نه بت پرست گردد

#سلیمان_سویدق

#ف

مرا درديده تنگ آمد فضای كوه وهامون هم


غم فرهاد من دارم,بلای عشق مجنون هم

#سایلی

#میم

تا شنيدم كه توان لعل تو را جان گفتن


آتشی در دلم افتاد كه نتوان گفتن

#مولانا_ساغری

#ت

زاهد چو ديد دركفِ سـاقی پياله را


بر باد داد طاعت هفتاد سـاله را

#مولانا_سایری

#ز

چو من ديوانه ای در عاشقی پيدانخواهد شد


وگر پيدا شود, مانند [من] رسوانخواهد شد

#مولانا_میرکاشی_سامانی

#چ

چو روز و شب به خيال تو بوده ام نزديک


اگرتو نيز كنی ياد من, نباشد دور

#میرزا_شاه_حسین_ارغون_سپاهی

#چ

هركس مراد خويش زجايی طلب كند


زاهد به گرد كعبه و من گرد كوی تو

#الهی

#ه

آن سهی سرو كه در سايۀ خود داد رهم


کرد غمازی و بنشاند به خاک سِيهم

#میر_سربرهنه (امیرشمس‌الدین)

#آ

رسيد عشق و برفت از دلم هوای هوس


بغير ذکر تو در دل نماند جای نـفس

#درویش_سقای_جغتایی

#ر

به كار خويش حيرانم كه از سودای او هرگز


سروسامان نمی بينم من شيدا به كار خود

#سیده_بیگم (بنت سید حسن كاركيا)

#ب

آن پری روی كه ديوانۀ خويشم خواند


كاش بازآيد و ديوانه ترم گرداند

#امیر_یادگار_سیفی

#آ

تا نبيند چشم غير و نشنود گوش کسی


گوشه ای می گیرم, از مردم نهان می خوانمش

#سیفی_بخاری

#ت

شبی كه ماه رخت ديده شد به خواب مرا


زياده می‌شود آن روز اضـطراب مـرا

#سیفی_هروی

#شین