" پرندۀ امید "
@morientestuning
✍️ امید پرنده ای است
که بر شاخۀ درخت روح فرود می آید
و نغمه های بی کلام می خواند
و هیچ گاه از خواندن باز نمی ایستد ..
آوایش، در بادهای سخت، خوش به گوش
می‌رسد ..

و چه طوفان سهمگینی است؛
آن که بتواند این پرندۀ کوچک را رمیده کند
پرنده‌ای که چه بسیار دلها را گرم کرده است.

من درسردترین سرزمینها آواز اورا شنیده‌ام
و در غریب ترین دریاها ...
اما هیچ گاه حتی در منتهای گرسنگی
از من درخواست خرده نانی نکرده است
@morientestuning
"امیلی دیکنسون"

فورد کرون ویکتوریا معادل سمند در ایران است!
@morientestuning
این خودرو در نقش پلیس، تاکسی و انواع خودرو های خدماتی آمریکا ظاهر میشود.

زمانی میتوانیم به آینده کشور خوشبین باشیم، که کودکانمان را اینگونه تربیت کنیم.
@morientestuning

خودروها رو این طور تقسیم‌بندی می‌کنن. مختصر و مفید
@morientestuning

کشورهای نوردیک به منطقه ای فرهنگی و جغرافیایی در اروپای شمالی و اقیانوس اطلس شمالی گفته می‌شود. این منطقه شامل کشورهای دانمارک، فنلاند، ایسلند، نروژ و سوئد و همچنین قلمروهای خودمختار الند، گرینلند، سوالبار و فاروئه را شامل می‌گردد. معمولاً اسکاندیناوی به صورت هم‌معنی با نوردیک به‌کار برده می‌شود، در حالیکه اسکاندیناوی تنها شامل سه کشور دانمارک، نروژ و سوئد می‌شود.
کشورهای نوردیک، تاریخ، آداب و رسوم مشترک و جوامع بسیار مشابه به هم دارند که از جمله سیستم‌های سیاسی آنها و مدل نوردیک را می‌توان نام برد.
@morientestuning
پرچم این کشور ها بدلیل مناسبات نزدیک سیاسی و پیوند زبانی بسیار به یکدیگر نزدیک می باشد و تقریباً مردمان این مناطق خود را یک ملت می دانند.
‏🇩🇰🇮🇸🇫🇮🇳🇴🇸🇪🇦🇽🇫🇴

یه خونه ای هست که صاحب خونه اش آمریکاست
یه کارخونه ای که صاحبش کاناداست
یه کوچه ای هست که نصفشون لندنن
یه خیابون دراز که تهش معلوم نیست کجاست
یک شهری هست که همهشون مسافرند
چمدوناشون رو بستن و همیشه حاضرند
کلاسهای چینی و روسیشون ترک نمیشه
دیگه فکراشون رو کردند میخوان حتماً برن
@morientestuning
تو بذار وقتی غروب شد برو
اگه جنگ تموم شد برو
بذار آژیر رو که کشیدند کبوترها که پریدند وقتی همه ترسیدند…
تو بذار آبها که از آسیاب افتاد برو
اصلاً بذار بعد از انتخابات برو
اوضاع که خوبِ خوب شد
همه جا بزن و بکوب شد…
هر وقت زیر پات خالی شد برو
زندگیت که پوچ و توخالی شد برو...
گروه بُمرانی

🔴 ﭼﺮﺍ ﯾﮏ ﺁﺩﻡ ﻣﺘﻌﺼﺐ ﻣﯽﺗﺮﺳﺪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺗﺶ ﺷﮏ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺭﺍﻫﺶ ﺭﺍ ﺍﺻﻼﺡ ﮐﻨﺪ ؟

ﭼﻮﻥ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﺪ: چگونه ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﻢ ﺑﻪ ﺗﺎﻭل‌های ﮐﻒ ﭘﺎﯾﻢ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺴﯿﺮﯼ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺁﻣﺪﻩﺍﻡ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ؟!
ﺍﯾﻦ ﯾﮏ ﻣﺼﯿﺒﺖ ﺑﺰﺭﮒ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﮐﺜﺮ ﺁﺩﻡﻫﺎﯼ ﺍﻣﺮﻭﺯﯼ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﺵ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ : ترس از تغییر!
@morientestuning
برتراند راسل

‏یکی که اینطور درکت کنه
@morientestuning

✳️ پارک ممنوع
@morientestuning
در برخی خیابان‌های آمریکا تابلوهای پارک کردن شبیه یک معادله ریاضی است و اگر با دقت نخوانید می‌توانید جریمه شوید.
تصویر پیوست قوانین پارک کردن در یک خیابان است:
- توقف و پارک کردن در روزهای دوشنبه تا جمعه بین ساعت ۷ تا ۹:۳۰ صبح و بین ۴ تا ۶:۳۰ عصر ممنوع.
- پارک کردن در سمت چپ خیابان ممنوع، به جز روزهای سه شنبه از ۷ صبح تا ۷ شب برای ماشین‌هایی که مجوز دارند.
- پارک کردن در سمت راست خیابان در روزهای دوشنبه تا جمعه بین ۹:۳۰ صبح تا ۴ عصر برای ماشین‌های بدون مجوز، فقط ۲ ساعت مجاز است.
- از ابتدای ماه مارچ تا پایان ماه اکتبر، در روزهای دوشنبه پارک کردن برای ماشین‌های بدون مجوز ممنوع است.

‍ مهران کریمی ناصری ،پناهنده ایرانی که برای 17 سال در فرودگاه شارل دوگل پاریس زندگی کرد .
@morientestuning
مهران کریمی ناصری، متولد مسجدسلیمان ایران و معروف به "سر آلفرد مهران"، یک پناهنده ایرانی است که به مدت حدود 17 سال در ترمینال فرودگاه شارل دوگل پاریس زندگی ‌کرد. "مهران کریمی"به عشق یافتن پدرش به انگلستان می‌رود و مدارک شناسایی‌اش را نابود می‌کند تا در آن‌جا پناهندگی بگیرد. انگلیسی‌ها او را به‌خاطر نداشتن مدارک شناسایی به بلژیک و بلژیکی‌ها او را دوباره به انگلستان بازمی‌گردانند. در این رفت‌وآمدها "مهران ناصری" از فرودگاه شارل دوگل پاریس سر در می‌آورد. این بار اما از آن‌جا که فاقد مدارک شناسایی بوده فرانسوی‌ها نمی‌توانند او را به کشوری که از آن آمده‌ بود برگردانند و از آن زمان وی در ترمینال فرودگاه می‌ماند.
@morientestuning
در سال1999 میلادی یک وکیل فرانسوی موفق می‌شود برای او اجازه ی اقامت بگیرد اما او با این استدلال که «من مهران کریمی ناصری نیستم، بلکه سر آلفرد مهران هستم و ایرانی هم نیستم!» از امضای مدارک سر بازمی‌زند و از آن تاریخ تا سال 2006 میلادی ساکن سالن فرودگاه می شود و نهایتا به‌خاطر ابتلا به بیماری به بیمارستان منتقل می‌شود. وی در این مدت به مطالعه و نوشتن می پرداخت و خدمه ی فرودگاه و هواپیمایی غذا و روزنامه برایش تهیه می کردند. از سال 2008 "مهران کریمی ناصری" در یک مرکز بی خانمان ها در پاریس زندگی می کند.
@morientestuning
فیلم "ترمینال" به کارگردانی "استیون اسپیلبرگ "و بازی "تام هنکس" بر اساس داستان زندگی "مهران کریمی ناصری" ساخته شده است.

📽 یک کشتی پرنده غول‌پیکر که میراث اتحاد جمهوری شوروی سوسیالیستی است، از دریای خزر بیرون کشیده شد. این جنگ‌افزار بسیار خاص که "هیولای کاسپین" نامیده می‌شود، قرار است به جاذبه گردشگری تبدیل شود.
ماموران سازمان سیا در دهه ۶۰ به عکس‌های هوایی این "هیولا" دست یافته بودند.
@morientestuning
طراحان اتحاد جماهیر شوروی سابق سال ۱۹۶۴ طراحی و ساخت این پرنده آبی را در ابعادی آغاز کردند که تا آن زمان سابقه و نمونه نداشت.تنها نمونه ساخته شده آن سال ۱۹۸۰ در دریای خزر سقوط کرد و غرق شد.
@morientestuning
سرانجام "هیولای خزر" از آب سر برکشید تا حدود ۱۰۰ کیلومتر دورتر، در شهر دربند Derbend به نمایش گذاشته شود.

✅انسان نهایتا چند سال عمر می‌کند؟
@morientestuning
🔹روزنامه «گاردین» مدعی شده است که بر اساس تحقیقات انجام‌شده، دانشمندان به این نتیجه رسیده‌اند که آخرین محدوده طبیعی زندگی انسان، ۱۵۰ سال است و زندگی بیش از آن، ممکن نیست.
محققان با استفاده از ابزاری به نام "DOSI" که سن، بیماری و سبک زندگی را بررسی می‌کند میزان "تاب آوری" فرد را مشخص می‌کنند که نشان دهنده‌ی توانایی بهبود پس از آسیب یا بیماری است.
دکتر تیم پیرکوف (Tim Pyrkov) محقق اصلی این مقاله از شرکت بیوتکنولوژی "Gero" مستقر در سنگاپور می‌گوید: محاسبه‌ی میزان تاب آوری براساس فعالیت‌های فیزیکی در اپلیکیشن "GeroSense" نشان می‌دهد که بدن انسان در حدود سن ۱۲۰ تا ۱۵۰ سالگی تاب آوری خود را به طور کامل از دست می‌دهد.
محققان معتقدند در آینده با دستکاری ژنتیکی و محدود کردن کالری و دارو ممکن است بتوانیم طول عمر را بیش از این افزایش دهیم. با این حال این افزایش محدودیت خود را دارد و حداکثر سن انسان می‌تواند ۱۵۰ سال باشد.
@morientestuning
این یافته ها در مجله Nature Communications منتشر شده است.

چرا دیگر جوراب سوراخ را نمی‌دوزیم؟
@morientestuning
▪️فردین علیخواه| جامعه‌شناس
این روزها جوراب‌های سوراخ به‌ندرت ترمیم می‌شوند. ممکن است بعضی‌اوقات جوراب‌هایی ببینیم که فرسوده باشند ولی به‌ندرت با جوراب‌های ترمیم‌شده برخورد می‌کنیم. این وضعیت برخلاف دو یا سه دهه قبل است که دیدن افرادی با جوراب‌های وصله‌پینه شده چندان دشوار نبود. حتی در مواردی رنگ نخ‌ترمیم جوراب با رنگ جوراب در تضاد بود و فرد اصراری هم نداشت تا آن تفاوتِ رنگ را از چشم دیگران پنهان سازد. به نظر می‌رسد که در سال‌های اخیر جوراب‌ها، به‌محض سوراخ شدن به سمت سطل زباله پرتاب می‌شوند. چرا؟

نکته آن است که گاهی اوقات تغییرات کوچک در زندگی روزمره، حاصل تغییرات بزرگ‌تری است و برخی از جامعه شناسان مانند جورج زیمل تلاش کردند تا با تحلیل مسائلِ شاید پیش‌پاافتاده، این ایده را به‌خوبی نشان دهند. بر این اساس، پرسش آن است که زمینه‌های اجتماعی وقوع این تغییر کوچک؛ یعنی کاهش محسوس جوراب‌های سوراخِ ترمیم‌شده چیست؟ در ادامه به چند مورد اشاره می‌کنم:
@morientestuning
برخی از جامعه شناسان یکی از ویژگی‌های زندگی جدید را شتاب اجتماعی آن می‌دانند. همه ما این احساس را داریم که زمان بسیار سریع می‌گذرد. گاهی اوقات یادمان نیست که برای مثال نوروز سال‌های مختلف چه تفاوتی باهم داشته‌اند و کی آمده‌اند و کی رفته‌اند. حتی زمانی که با آرامش روی مبل نشسته‌ایم هم احساس می‌کنیم که زمان به‌سرعت می‌گذرد. وجود چنین حال و هوایی، دوختن جوراب سوراخ را امری دشوار می‌سازد. وصله‌پینه کردن؛ حوصله، خیال، زمان و روان آرام می‌خواهد. سرعت تند زندگی با سرعت کند دوختن جورابِ سوراخ تناسبی ندارد.

این روزها کم‌کم داریم برای انجام هر کاری به لمس دگمه‌های تلفن همراه، لمس دگمه‌های شیک دستگاه‌های هوشمند دیجیتال خانه و یا مراجعه به صفحه یک استارت آپ برای دریافت خدمات عادت می‌کنیم. دوختن جوراب سوراخ در چارچوب این شرایط نمی‌گنجد و تااندازه‌ای قدیمی، از مد افتاده و سنتی به نظر می‌آید. گویی کسی که جوراب سوراخ را ترمیم می‌کند از عصر خود فرسنگ‌ها عقب‌افتاده است.

درگذشته عمدتاً این زنان و به‌طور خاص مادران خانواده بودند که در چارچوب وظایف خانه‌داری جوراب‌های سوراخ سایر اعضای خانواده را می‌دوختند. این روزها اشتغال زنان در بیرون از خانه افزایش‌یافته است و وقت برای آنان تبدیل به کالایی کمیاب شده است. به‌غیراز این تغییر، حتی زنان خانه‌دار هم به دنبال فرصت‌های فراغتیِ خاص خود هستند و وقت چندانی برای اموری مانند دوختن جوراب سوراخ ندارند. البته اتفاق دیگری هم افتاده است. دوختن جوراب سوراخ به‌تدریج جزو وظایف فردی تلقی می‌شود. هر کس دوست دارد خودش بدوزد، در غیر این صورت کسی برای او این کار را انجام نخواهد داد.

در دهه اخیر پرستیژ اجتماعی بسیار مهم شده است. ما دوست داریم که در چشم دیگران بدرخشیم و با وسایل و کالایی که مصرف می‌کنیم ازنظر وجهه اجتماعی؛ خوب جلوه کنیم. « باکلاس بودن» تعبیری عمومی از این وضعیت است. این روزها هویت عمدتاً از طریق مصرف ساخته‌وپرداخته می‌شود. تعریف دیگران از من بر اساس آن چیزهایی است که مصرف می‌کنم. اگر دیگران متوجه شوند که جورابِ سوراخِ ترمیم‌شده پوشیده‌ایم وجهه اجتماعی‌مان خدشه‌دار خواهد شد.
@morientestuning
در سال‌های اخیر احساس شخصی افراد نسبت به خودشان مهم شده است و بسیاری دوست دارند که حس خوبی از خودشان داشته باشند، وقتی به خودشان نگاه می‌کنند اعتماد بنفس بگیرند و از ظاهر خودشان رضایت داشته باشند. جوراب سوراخِ ترمیم‌شده این احساس را به آن‌ها نمی‌دهد. شاید هیچ‌چیز مانند جوراب سوراخ دوخته‌شده به فرد احساس شلخته پوشی ندهد و موجب نارضایتی او از تصویر خودش نشود.

هیچ جای بدن مانند دیدن جوراب سوراخ یا جوراب سوراخ ترمیم‌شده احساس فقیر بودن را به فرد منتقل نکند. برخی فقط با دیدن جوراب سوراخشان است که احساس می‌کنند آدم درمانده‌ای هستند! نکته دیگر آن است که این روزها افراد به‌سختی می‌پذیرند که جزو فقرا هستند. بیشتر افراد خود را(حداقل به لحاظ ذهنی) جزو طبقه متوسط می‌دانند. افراد معمولاً از دیدن پدیده‌هایی که به آن‌ها این پیام را بدهد که جزو قشر فقیر جامعه هستند فرار می‌کنند.

در سال‌های اخیر اتفاقی دیگر نیز افتاده است که برخی از آن با عنوان زیبایی‌شناختی شدن زندگی روزمره یاد می‌کنند. یعنی آنکه ما در همه‌چیز و همه‌جا، نظیر غذا، لباس، چیدمان داخلی خانه به دنبال معیارهای زیبایی‌شناختی می‌گردیم. ما دوست داریم پاهایمان نیز قشنگ به نظر آیند. این روزها افراد تلاش می‌کنند تا جوراب‌هایشان هم تأمین‌کننده معیارهای زیبائی‌شناختی‌شان باشد.
@morientestuning
سخن پایانی: این مطلب را سال گذشته نوشتم. با این اقتصاد بحران‌زده و این شیوه مدیریت اقتصادی، بعید نیست که پس‌ازاین شاهد افزایش جوراب‌های سوراخ باشیم

مقایسه سرعت شناگران المپیک با فاصله زمانی 84 سال
@morientestuning

‏اینجا مشکل بی آبی داره!
بعد از ۷۰۰۰ سال پر آب ترین جای این فلات بودن
@morientestuning

ریشِ پیشینیان!
✍ حسین دهباشی
ح.روحانی از امروز ‐علاوه بر آنچه خود در این مخروبه‌ای خراب کرده‐ مستحق بر سر ریختن خاک همه‌ی خاک‌‌بازی‌های بعدی‌ها است و تا سال‌ها هر خطایی ‐ولو نامربوط‐ را میراث او خواهند خواند.
@morientestuning
این تداومِ سنّتِ سیاهِ سیاست‌بازانِ اینجایی است تا هرکه آمد، محاسن را به خود ببندد و معایب را به ریش پیشینیان!

روحانی همه‌ی ناتوانی‌ها، بی‌عُرضگی‌ها، تنبلی‌ها، خوش‌خیالی‌ها، فسادها، بی‌سوادی‌ها و گل‌کاری‌هایِ دولت‌اش را -در نهایتِ ناراستی- به میراثِ باقی‌مانده از دولتِ آقای احمدی‌نژاد نسبت می‌داد، آقای احمدی‌نژاد همه‌ی این‌ها را به دولتِ آقای خاتمی، آقای خاتمی به دولتِ آقای هاشمی، آقای هاشمی به دولتِ آقای موسوی، آقای موسوی به دولتِ بنی‌صدر و دولتِ معزولِ قبلی و قبلی به قبل‌تری و... نخ‌اش را اگر رها نمی‌کردی، می‌رسید به عصرِ هخامنشیان. و حالا چون چیزی که عوض دارد گله ندارد، دولت آقای رییسی نیز هرجا گیر کند بر سرِ میراث روحانی می‌شکند تا باز که بیاید و کاسه و کوزه‌هایش را بر گردن این‌یکی بشکند!

🎥تبلیغ فوق‌العاده دیدنی هواپیمایی امارات از روی بلندترین ساختمان جهان
@morientestuning
بعد از انتشار تبلیغ 30ثانیه ای در بالای برج خلیفه که میلیونها بار مورد بازدید قرارگرفت،پرسشها و ابهامات مخاطبان مبنی بر واقعی بودن یا استفاده از پرده سبز مخصوص فیلمبرداری جلوه های ویژه،هواپیمایی امارات را به انتشار پشت صحنه فیلم تبلیغاتی واداشت تا قرار گیری مهماندار هواپیمایی بر روی مرتفع ترین نقطه بلندترین برج دنیا(828متر)را شفاف سازی کند.
@morientestuning
برای این تبلیغ، برنامه‌ریزی، تمرین و آزمایش‌های بسیاری انجام شده و پروتکل های ایمنی شدیدی رعایت شده است. فیلمبرداری از طلوع خورشید آغاز شده و تیم فیلمبرداری قبل از طلوع خورشید شروع به بالا رفتن از برج کردند و فیلمبرداری با پهپاد انجام گرفته است.

من آدم حساسی نیستم...
وقتی خانه‌ی والدینم را ترک کردم گریه نکردم
وقتی گربه‌ام مُرد گریه نکردم
وقتی در ناسا کار پیدا کردم گریه نکردم
و حتی وقتی روی ماه پا گذاشتم گریه نکردم!
@morientestuning
اما وقتی از روی ماه به زمین نگاه کردم بغضم گرفت...
با تردید با پرچمی که بنا بود روی ماه نصب کنم بازی می‌کردم.
از آن فاصله رنگ و نژاد و ملیتی نبود
ما بودیم و یک خانه ‌ گرد آبی.
با خودم گفتم انسانها برای چه میجنگند؟!
انگشت شصتم را به سمت زمین گرفتم و کره زمین با آن عظمت پشت انگشت شستم پنهان شد و من با تمام وجود اشک ریختم!"
@morientestuning
نیل آرمسترانگ، فضانورد آمریکایی، نخستین انسانی است که قدم روی کره ماه گذاشت و کره زمین را از فضا دید؛ آرمسترانگ سال 2012 میلادی درگذشت.

ایران، چین و آلمان/ علیرضا عابدین
@morientestuning
در پژوهشی به بررسی و تحلیل داستان‌های کتاب فارسی کلاس اول در ایران و مقایسهٔ آن با داستان‌های کتاب زبان کلاس اول در دو کشور شرقی و غربی یعنی چین، بعنوان نمایندهٔ فرهنگ جمع‌گرا و آلمان، بعنوان نمایندهٔ فرهنگ فردگرا پرداخته شد. به این منظور کلیهٔ داستان‌های کتاب فارسی اول ابتدایی در ایران، شامل ۵١ داستان منتشر شده در سال ١٣٩١، همچنین ۴۴ داستان از داستان‌های کتاب کلاس اول چین و ٢۶ داستان از مجموعه چهار کتاب کلاس اول آلمان به عنوان نمونهٔ پژوهشی انتخاب شدند. در این پژوهش، تحلیل روان‌شناختی با استفاده از یکی از معتبرترین آزمون‌های فرافکن تحلیلی یعنی «آزمون اندریافت موضوع» که یکی از مناسب‌ترین آزمون‌ها برای تحلیل داستان است انجام گرفت تا مشخص شود چه موضوعاتی در قالب تم اصلی داستانها قرار دارند و چه نیازها و فشارهای محیطی توسط کتابهای درسی به کودکان القاء می‌شود، و تفاوت میان این سه جامعه کدام است.

نتایج این پژوهش نشان داد نیازهای «پیروی» در ایران، «پیشرفت» در آلمان و «مهرورزی» در چین، سه نیاز اول و اصلی هستند . نیاز به «پیروی» به دو نوع «تسلیم» و «احترام» تقسیم میشود.
@morientestuning
پرتکرارترین نیاز در کتابهای ایران، «پیروی» از نوع «تسلیم» است. در چین و آلمان نیاز به پیروی تنها به شکل «احترام» یا «سپاسگزاری» نمود پیدا کرده است.

نیاز «مهرورزی» پرتکرارترین نیاز در چین است که به شدت با ساختار جمع‌گرای شرقی مطابقت دارد. در مرتبه‌های بعدی نیاز «فهمیدن» و همچنین نیاز به «ارائه و بیان» قراردارند. می‌توان گفت کودک چینی به دنبال آن است که مهر بورزد، بفهمد و بفهماند. پس از این سه نیاز که اساساً در ارتباط با دیگران (نیازهای جمعی) معنا پیدا می‌کنند، نیازهای شخصی‌تر مانند «پیشرفت» و «بازی» رخ می‌نمایانند.

بروز نیازها در آلمان درست برعکس چین است. در آلمان نیاز به «پیشرفت»، «بازی»، «شناخت» که نیازهای فردی و معطوف به خود هستند، در درجهٔ اول قرار دارند و پس از آنها نیاز «پیوندجویی» ظهور می‌کند.

کودک ایرانی می‌آموزد که طلب‌کننده و گیرنده (تلویحاً مصرف‌کننده و تنبل) باشد؛ کودک چینی می‌آموزد دهنده و بخشنده (تلویحاً تولیدکننده و کارگر) باشد و کودک آلمانی می‌آموزد تا چیزی طلب نکند (تلویحاً استقلال طلب) و در عین حال تا حدی بخشنده باشد.
@morientestuning
در نهایت می‌توان گفت، کودک ایرانی در کتاب درسی خود یاد می‌گیرد که مطیع و سر به زیر باشد. نگاه کودک ایرانی یا به سمت پایین است و یا از پایین به بالا نگاه می‌کند. نگاه کودک چینی به اطراف است و یک نگاه دایره‌وار دارد، ولی کودک آلمانی یک حرکت و نگاه رو به جلو و هدفمند دارد. او به یک نقطه و هدف چشم دوخته و تنها برای رسیدن به‌ آن در یک خط سیر مشخص تلاش می‌کند.

جان استوارت مقصر واقعی پاندمی کرونا رو خیلی قشنگ بیان کرده
@morientestuning

تفاوت:
@morientestuning
عدالت (Justice)
تساوی حقوق (Equity)
برابری (Equality)
با واقعیت جاری در جامعه (Reality)