از خودت نپرس چرا با من اینطوری رفتار میکنن؛
بلکه بپرس « چرا من این رفتار هارو تحمل میکنم؟ »
از خودت نپرس چیکار میتونم بکنم تا باهام بهتر رفتار کنن؛
بلکه بپرس « چرا من همیشه برمیگردم به اون رابطه؟ »
از خودت نپرس چیکار میتونم بکنم تا اونم من رو دوست داشته باشه؛
بلکه بپرس « چطور میتونم به خودم عشقی که
شایسته اون هستم رو نشون بدم؟ »
از خودت نپرس چرا اونا این احساس رو نسبت به من ندارن؛
بلکه بپرس « چه چیزی میتونم از این رابطه یاد بگیرم و برای
روابط دیگه‌ام استفاده کنم؟ »
از خودت نپرس چرا همه منو تنها میذارن؛
بلکه بپرس « چطور میتونم بیشتر حواسم به خودم باشه؟ »

قبل از این‌که با کسی بحث کنید
از خود بپرسید:
آیا این شخص از لحاظ ذهنی
به اندازه کافی بالغ است
تا مفهوم دیدگاه متفاوت را درک کند؟

اگر نه،دلیلی برای بحث نیست

دیشب زنگ زدم، به دوست ارمنی ام....




بهش گفتم سال نو مبارک....



گفت، بابا ول کن تو رو به امام حسین.


بزار بخوابم....😜😜😂

🌴احساس بدبختی را بسیار آسان‌تر از احساس خوشبختی می‌توان بیان کرد
به نظر می‌رسد که به وقت درماندگی از وجود خویش آگاه می‌شویم هرچند ممکن است این آگاهی شکل خودپسندی نفرت‌انگیز به خود گیرد.
این درد من، خاص من است
این عصب که در هم کشیده می‌شود
به من تعلق دارد نه به هیچ کس دیگر، اما خوشبختی ما را نابود می‌کند هویت‌مان را گم می‌کنیم...

‏_ پایان رابطه
_گراهام گرین

🔻نتایج یک مطالعه: آلودگی هوا بر رشد مغز نوجوانان تأثیر می‌گذارد

🔹دانشمندان دانشگاه بهداشت و علوم اورگان اعلام کرده‌اند که قرار گرفتن در معرض آلاینده‌های رایج هوا با نازک شدن قشر مغز در نوجوانان مرتبط است که ممکن است بر توجه، گفتار، تنظیم عاطفی و رفتار اجتماعی تأثیر بگذارد.

🔹به گزارش مجله «Environmental Research» محققان داده‌های نزدیک به ۱۱۰۰۰ شرکت‌کننده را در بزرگترین پروژه بلندمدت آمریکا که به مطالعه رشد مغز در کودکان می‌پردازد، معروف به پروژه توسعه شناختی نوجوانان، تجزیه و تحلیل کردند.

🔹این تیم میزان مواجهه با ذرات ریز، دی اکسید نیتروژن و ازن را با تغییرات ضخامت قشر مغز در کودکان ۹ تا ۱۰ ساله مقایسه کرد و سپس آنها را در چند سال آینده پیگیری کرد.

🔹نتایج نشان داد که قرار گرفتن در معرض حتی غلظت‌های نسبتاً کم آلاینده‌ها، در محدوده قابل قبول فعلی، با نازک شدن سریع قشر مغز، به ویژه در لوب‌های پیشانی و گیجگاهی که مسئول توجه، گفتار، تنظیم عاطفی و تعامل اجتماعی هستند، مرتبط است./ شفقنا

‍


به مناسبت روز مرد 

و مصادف بودن آن با آغاز ایام اعتکاف،
بهترین هدیه، ثبت نام آنها در نزدیکترین
مسجد محله است😊


سه شبانه روز آرامش را تجربه کنید😜😂😂

مراقب خودتون باشید...
بدن شما تنها همراه واقعی‌تونه تا آخر عمر
یک نسخه سالم و قدرتمند از خودتون بسازید....
چون عصای روزهای پیری، عضلات و مفاصل شما هستند نه فرزندانتون.
این جمله رو هیچ‌وقت فراموش نکنید👌

اگر تاب آوردن زندگی دشوار است، به این دلیل است که تاب آوردن خودتان برایتان دشوار است. انسان بارِ خویشتن است، «انسان خودِ بار است.»

👤یونگ

🟢نتایج تحقیقات دانشگاه هاروارد از پیامدهای مثبت حضور نوجوانان در مراسم‌های مذهبی

▪️براساس یک مطالعه از دانشکده بهداشت عمومی هاروارد در سال ۲۰۱۸، شرکت در مراسم های مذهبی و انجام اعمال معنوی در دوران کودکی و نوجوانی ممکن است یک عامل محافظتی برای طیف وسیعی از پیامدهای سلامتی و خوشبختی در اوایل بزرگسالی باشد.

▪️محققان دریافتند افرادی که در مراسم‌های مذهبی هفتگی شرکت می‌کردند یا دعای روزانه می خواندند، مثبت‌اندیشی و رضایت بیشتری در دهه بعدی زندگی خود داشتند و همچنین کمتر در معرض خطر ابتلا به علائم افسردگی، مصرف سیگار، استفاده از مواد مخدر و روابط ناسالم و غیر اخلاقی قرار داشتند.


منبع:
https://hsph.harvard.edu/news/religious-upbringing-adult-health/

حتی اگه با کسی بحث و دعوا هم میکنی
زخم هاش رو فشار نده
زخم‌هایی که به خاطر اعتمادش نشونت داده

🔴مانع دوم مهم برای بیان احساسات در کودکان

🔹نداشتن واژه‌ها برای بیان احساسات

- توضیح:
بسیاری از بچه‌ها نمیدونن دقیقاً چه احساسی دارند یا نمی‌دونن چطور احساس خودشون رو بیان کنند، چون واژه‌های عاطفی کافی ندارن.

- مثال:
کودک عصبانیه ولی فقط میگه: «بدم میاد!» یا میگه: «نمی‌خوام!»، در حالی که شاید ناراحته یا خجالت زده هست یا احساس بی‌عدالتی می‌کنه، ولی چون نمیدونه با چه واژه‌ای باید احساسشو بیان کنه میگه: «بدم میاد!»

- اثر:
وقتی کودک واژه‌ی مناسبی برای احساساتش بلد نیست، نمی‌تونه درباره‌‌ی احساسش با کسی حرف بزنه و برای بقیه توضیح بده؛

این باعث می‌شه احساساتش رو یا با رفتارهای مختلف؛ مثلاً قهر کردن یا جیغ کشیدن یا خشونت نشون میده یا اصلاً احساساتشو سرکوب می‌کنه؛ چون نمی‌دونه چطور بیانش کنه.

- یک راه حل:
آموزش واژه‌های احساسی با پرسش و پاسخ در شرایط مختلف؛
مثلاً وقتی نوبت بازی بهش نرسید ازش بپرسیم: «به نظرت الان ناراحت و خشمگین هستی؟ یا دلگیر شدی؟»، بعدش که فرزند پاسخ داد، اگر پاسخش درست نبود اصلاح کنیم و بهش توضیح بدیم و بگیم: به این حسی که الان داری میگن "ناراحتی"، یا مثلاً میگن "دلگیر شدن".

#اندکی_تامل

🔴 مانع سوم برای بیان احساسات در کودکان -

🔹الگوی رفتاری بزرگ‌ترها

- توضیح:
وقتی والدین یا اطرافیان احساسات خود را سرکوب می‌کنند یا آن‌ها را نادیده می‌گیرند، کودک هم یاد می‌گیرد که احساسات را باید قورت داد، نه بیان کرد!

- مثال:
وقتی پدر خسته‌ست یا ناراحته، فقط ساکت می‌شه یا با عصبانیت رفتار می‌کنه، ولی هیچ وقت نمی‌گه: «الان ناراحتم چون سر کار فشار روم بود» یا...

- اثر:
کودک هم یاد می‌گیره که احساسات نباید گفته بشن، فقط باید نشون داده بشن یا سرکوب بشن!

- راه‌ حل:
در بیان احساسات برای فرزندمان الگو باشیم؛
مثلاً مادر بگه: «الان یه کم نگرانم چون دیر شده و هنوز بابا نیومده. وقتی نگرانی‌هامو می‌گم، احساس بهتری دارم.»

این کمک می‌کنه کودک یاد بگیره گفتن احساسات نه‌تنها اشکالی نداره، بلکه یه جور مهارته😃

#اندکی_تامل

۷ ترفند روان‌شناسی که واقعاً در زندگی واقعی جواب می‌دهند


۱. قبل از تصمیم‌گیری مکث کنید
یک لحظه مکث کردن و توجه کردن به آنچه اتفاق می‌افتد، می‌تواند تفاوت بزرگی در انتخاب‌های ما ایجاد کند. بین آنچه برایمان رخ می‌دهد و واکنشی که نشان می‌دهیم، فضایی بسیار کوچک از افکار و احساسات وجود دارد. اگر عجله کنیم، این افکار و هیجانات ما را به سمت تصمیم‌های عجولانه و نادرست می‌برند.
روش «مکث، توجه، انتخاب» (P-N-C) دقیقاً همین را آموزش می‌دهد. ورزشکاران حرفه‌ای هم از همین الگو استفاده می‌کنند: یک لحظه مکث می‌کنند، شرایط را می‌سنجند، و سپس تصمیم می‌گیرند.

۲. تکنیک «برداشتن مانع»

وقتی لیوان یا چیزی را بین خودتان و طرف مقابل نگه دارید، در واقع یک سد روانی ایجاد می‌کنید. اگر هنگام صحبت آن را پایین بیاورید یا کمی کنار بگذارید، پیام ناخودآگاه openness (گشاده‌رویی) ارسال می‌کنید.
نگه داشتن لیوان به حالت آرام (نه محکم) نیز حس اعتمادبه‌نفس و راحتی منتقل می‌کند. حتی می‌توانید از لیوان برای ایجاد مکث‌های کوتاه و تأکید بر نگاه و حضور خود استفاده کنید.

۳. اثر بنجامین فرانکلین

مردم وقتی کاری برایتان انجام می‌دهند، بیشتر شما را دوست خواهند داشت؛ نه برعکس.
دلیلش این است که ذهنشان ناخودآگاه این کار را توجیه می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که «پس حتماً من این فرد را دوست دارم».
مثلاً اگر می‌خواهید با کسی صمیمی‌تر شوید، از او چیزی کوچک قرض بگیرید
(خودکار، شارژر و...).

۴. حواس‌پرتی برای آرامش
اگر کسی می‌خواهد اعصابتان را به‌هم بریزد، یک بازی ذهنی انجام دهید: تصور کنید شما و او در دو طرف یک آکواریوم بزرگ ایستاده‌اید. شیشه‌ی ضخیم صداها را قطع کرده و فقط لب‌های او را می‌بینید که تکان می‌خورد، اما هیچ صدایی نمی‌شنوید.
این تصویر ذهنی باعث می‌شود کلمات او بی‌اثر به نظر برسند و آرامش خود را حفظ کنید.

۵. استفاده از «چون» برای تأثیر فوری

آزمایش معروف الن لانگر در دانشگاه هاروارد نشان داد که فقط استفاده از کلمه‌ی «چون» می‌تواند شانس موفقیت در درخواست‌ها را به شدت بالا ببرد.
مثال:
درخواست ساده: ۶۰٪ موفقیت
درخواست همراه «چون» با دلیل ضعیف: ۹۳٪ موفقیت
درخواست همراه «چون» با دلیل قوی: ۹۴٪ موفقیت

ذهن ما با شنیدن «چون» انتظار دلیل پیدا می‌کند و همین کافی است تا بیشتر موافقت کنیم، حتی اگر دلیل پیش پا افتاده باشد.

۶. هنر مبهم بودن
گاهی بهترین پاسخ، ندادن پاسخ روشن است. مبهم نگه داشتن جواب‌ها باعث می‌شود کسی نتواند پرسش‌های بیشتر بپرسد و شما هم بی‌ادب به نظر نرسید.
این روش زمانی عالی است که:
واقعاً نمی‌خواهید جواب بدهید.
به زمان بیشتری برای فکر کردن نیاز دارید.
یا دوست دارید کمی رمزآلود بمانید.

ابهام یک سپر نرم است که مانع کنجکاوی بیش‌ازحد دیگران می‌شود.

۷. مسیر انحرافی تعریف و تمجید
تعریف صادقانه همیشه دلنشین است، به‌ویژه وقتی درباره خانواده کسی باشد. اگر با سؤال شخصی مثل «کی بچه‌دار می‌شوی؟» روبه‌رو شدید، به جای پاسخ مستقیم، توجه را
به سمت فرزندان خودِ او ببرید.

مثلاً بگویید چقدر بچه‌هایش شیرین یا باهوش هستند، یا چطور خوب تربیت شده‌اند. حتی می‌توانید از مهارت‌های والدگری‌اش تعریف کنید.

این‌طوری هم سؤال ناخوشایند را دور زده‌اید و هم او را خوشحال کرده‌اید.

میدونی چرا اون آدم‌هایی که بیشتر از بقیه در حقشون محبت کردی جای تشکر بیشتر بهت ضربه زدن؟
چون هیچ چیزی به اندازه‌ی دم دستی بودن آدم رو بی ارزش نمیکنه.
هر جایی به اندازه‌ای که براتون ارزش قائلند خودتون رو خرج کنید، عامل خیلی از ظلم‌هایی که در حقمون میشه لطف‌های بیجای خودمونه.

 بسیاری از رنج های بشری ریشه در عشق و فقدان دارند.
اگر پدر و مادرتان با دیدن شما هرگز به وجد نمی‌آیند، به‌سختی می‌توان حس دوست‌داشته‌شدن و عزیزداشته‌شدن را درک کرد. اگر از جهانی نامفهوم و مملو از پنهان‌کاری و ترس می‌آیید، یافتن واژه‌هایی برای بیان آنچه تحملش کرده‌اید تقریباً غیرممکن است. اگر در مسیر بلوغ کسی شما را نخواسته یا نادیده‌تان گرفته، ایجاد درکی درونی از عاملیت و خودارزشمندی چالش بزرگی خواهد بود
افرادی که نمی‌توانند به‌راحتی متوجه اتفاقات درونی‌شان شوند، مستعد آن می‌شوند که به هر نوع تغییر ادراکی به‌صورت خاموش‌شدن یا با هراسیدن واکنش نشان دهند؛ آن‌ها از خودِ ترس نیز خواهند ترسید.
الوین سمراد به ما آموخت که بیشتر رنج‌های بشری در عشق و فقدان ریشه دارند و وظیفهٔ درمانگران این است که به افراد کمک کنند تا واقعیت زندگی را با همهٔ لذت‌ها و دل‌شکستگی‌هایش «بپذیرند، حسش کنند و آن را تاب بیاورند.» از ما می‌خواست در تمامی جنبه‌های زندگی با خود صادق باشیم و می‌گفت: «بزرگ‌ترین منبع رنج‌های ما دروغ‌هایی است که به خودمان می‌گوییم.» اغلب می‌گفت حال مردم بدون آگاهی از دانسته‌های خود و لمس احساساتشان هرگز بهتر نمی‌شود

|بدن فراموش نمی کند|
|بِسل وِن دِر کولک|
برشی از فیلم مستند «مشق شب» اثری از عباس کیارستمی

نیازمندِ بخشنده‌ٔ درونی‌ای هستیم که ببخشد هرچه به سرِ ما گذشته و ما را در دادگاه‌های ذهنی‌مان تبرئه و از بندِ متهم رهایمان کند.

ببخشیم آن‌چه با ما شد و آن‌چه کردیم و به سرمان رفت. در این لحظه است که شفا رخ می‌دهد.

ذهن‌مان پر است از قاضی‌ٔ درونی که همیشه در قضاوت‌هایش از پیش محکوم بوده‌ایم.

شهریار موسوی

دگرگونی زندگی

🔴 مانع چهارم برای بیان احساسات در کودکان

🔹تجربه بی‌توجهی یا انکار احساسات در گذشته

- توضیح:
اگر کودک بارها دیده که وقتی ناراحت یا مضطرب بوده، کسی بهش توجه نکرده یا بهش گفتن "این که چیزی نیست، چرا الکی نگرانی!" یا... به‌تدریج باور می‌کنه که احساساتش مهم نیستند و بهتره اونها رو بیان نکنه.

- مثال:
کودک با استرس و اضطراب یا گریه می‌گه: «دوستم دعوام کرد» یا میگه: «با دوستم دعوام شد»، در جوابش پدر یا مادر میگه: «گریه نداره که! ولش کن»

- اثر:
کودک حس می‌کنه احساساتش بی‌اهمیته و نباید اون رو بروز بده!

- راه‌ حل:
احساسات فرزندمون رو تایید کنیم، حتی اگه واکنش فرزندمون برامون زیاد به نظر برسه (یعنی به نظرمون داره پیاز داغشو زیاد می‌کنه😄)

مثلاً بگیم:
«خیلی ناراحت شدی که دوستت باهات دعوا کرده؟ طبیعیه که این احساس رو داشته باشی، اگه خواستی می‌تونم کمکت کنم تا راهی پیدا کنیم برای اینکه حلش کنیم»

#اندکی_تامل

📌سخنی با پلیس و معترضین

برادران نظامی و امنیتی

این مردمی که در شهرهای مختلف به خیابان ها آمده اند برادران ،خواهران و پدران و مادران شما هستند.

از فساد و تبعیض و فشار اقتصادی به ستوه آمده اند

نه پناه سیاسی دارند و نه کسی با آن ها مهربانانه حرف می زند و نه به رسمیت میشناسندشان

سال ها است نادیده گرفته می شوند ، پناه آن ها باشید و مهربانانه رفتار کنید.

برادر و خواهر معترض

بدون هیچ اما و اگر و شایدی حق دارید به وضعیت اقتصادی و معیشتی خود معترض باشید.

اعتراض حق شماست می توانید از رهبران خود بخواهید نسبت به وضعیت اقتصادی و تبعیض و فساد به شما پاسخگو باشند.

شما برانداز نیستید شما اغتشاشگر نیستید شما پاره تن ایرانید

شما خود ایرانید

دست تک تک شما را می بوسم صبر و متانت و بصیرت شما را می ستایم و شرمنده رنجش و لرزش دستان پینه بسته شمایم.

شما عزیز ایرانید شما صاحبان واقعی این خاکید شما عزیز ترین و مقاوم ترین انسان های تاریخ هستید.

صدای خود را نشکنید و بغض نکنید
شما رعیت احدی نیستید آقای خود باشید و از مطالبات خود مراقبت کنید.

اما دژخیمان خارجی نقشه های دیگری برای ایران مظلوم دارند.

معاندین میخواهند مسیر اعتراضات و مطالبات شما را به حاشیه ببرند

از خود و خواسته های مشروع خود پاسداری کنید و معاندین را به نیروهای امنیتی دلسوز معرفی کنید

در نقطه درست تاریخ قرار گیرید و مطالبات خود را مسالمت آمیز و با بصیرت فریاد بزنید
از ایران برای خود پناه بسازید...

اگر اعتراض شما همراه با مطالبه باشد
خیلی زود صدای شما شنیده می شود خیلی زودتر از آنچه فکر می کنید
ابوقاسم

چرا وقتی از شوخی خاصی ناراحت میشی در عین ناراحتی به اون شوخی می‌خندی؟

اگه کسی به خودش اجازه میده بیش از حد بهت نزدیک بشه چرا نشون نمیدی که ناراحت شدی؟

چرا فکر می‌کنی حد و مرز گذاشتن برای دیگران، اونا رو از تو دور میکنه؟

همونطور که در یه خونه‌ی بی‌در و حفاظ احساس امنیت نمی‌کنی، اگه برای روابطت مرز نداشته باشی احساس امنیت نمی‌کنی

حریم اعتقادات و احساساتت رو مشخص کن، اگه خودت برای مرزهای شخصیت ارزش قائل نباشی، دیگران بارها و بارها اون‌ها رو زیر پا میذارن

مرزهای رفتاری و احساسی به شما امنیت، هویت و احترام می‌بخشند...

✳️ تفاوت گفت‌وگو و جَدَل

❇️ گفت‌وگو، زبان مفاهمه است و هیچ تمدّنی بدون گفت‌وگو شکل نگرفته و بدون آن نیز دوام نیافته است.
اکنون در بسیاری از گروه‌های مجازی و محافل علمی و سیاسی، جدل فرمانروایی می‌کند و کثیری به تصوّر این‌که در حال گفت‌وگو با یکدیگرند، در ورطه‌ی مجادلات بی‌ثمر و بی‌پایان افتاده‌اند، هم‌چنان‌که در گفت‌وگوهای دو یا چند نفره. مرز میان گفت‌وگو و جدل، بسیار باریک و مبهم است

لذا چند نکته ساده‌ی آن یادآوری می‌شود.

◀️ ۱. هدف گفت‌وگو این است که من بدانم در ضمیر شما چه می‌گذرد و شما بدانید که درد من چیست اما جدل تشنه پیروزی است و شهوت استیلا بر طرف مقابل دارد.

◀️ ۲. پایان جدل، دشمنی است و پایان گفتگو، دوستی است. ذهن و زبان جدلیون، در تسخیر سوء‌ظن به دیگران و خودشیفتگی است. اما گفت‌وگو، راهی برای کاستن از افتراق‌ها و سوءتفاهم‌هاست. بنابراین گفت‌وگو ما را به یکدیگر نزدیک‌‌تر می‌کند و جدل، دورتر و دشمن‌تر. گفت‌وگو اگر گرهی نگشاید، گره را کورتر نمی‌کند.

◀️ ۳. در گفت‌وگو، میان اندیشه و صاحب اندیشه فرق می‌گذاریم. یعنی مخالفت ما با اندیشه‌ای، به دشمنی ما با صاحب آن اندیشه نمی‌انجامد.

◀️ ۴. در گفت‌وگو می‌کوشیم که حرف دیگری را بفهمیم ولی در جدل می‌کوشیم که حرف خود را در گوش او فرو کنیم.

◀️ ۵. اهل جدل، درد حقیقت ندارند. پس به هیچ خطا یا جفایی اعتراف نمی‌کنند. اما در گفت‌وگوی سالم، طرفین می‌پذیرند که در فلان مسئله خطا کرده‌، دچار غفلت یا مبالغه و تندروی شده‌اند.

◀️ ۶. جدل، استثمار گفت‌وگو است. یعنی گفت‌وگو در جدل، بهانه‌ای بیش نیست. بدین رو اهل جدل، گاهی این بهانه را وامی‌نهند و از ابزار دیگری استفاده می‌کنند که هیچ سنخیتی با گفت‌وگو ندارد، مانند زورگویی، تهدید، نصیحت، افشاگری و تجاوز به حریم خصوصی افراد.

◀️ ۷. جدل‌گرایان، معمولا زبانی درشت‌گو و پر از نیش ‌و کنایه دارند، گرچه هر درشت‌گویی جدل‌گرا نیست و هر جدل‌گرایی درشت‌گو نیست.

◀️ ۸. جدل گذشته‌گرا است، اما گفت‌وگو آینده‌ساز است. در جدل، شما از راهی دفاع می‌کنید که آن را طی کرده‌اید اما در گفت‌وگو راهی را می‌جویید که آینده‌ را بسازد. از همین رو گفت‌وگو پیش‌رونده است، اما جدل، هر بار به نقطه‌ آغاز بر می‌گردد.

◀️ ۹. در گفت‌وگو می‌کوشیم که چیزی بیاموزیم، اما در جدل، تلاش ما بیشتر برای شیرفهم‌کردن طرف مقابل است.

◀️ ۱۰. در گفت‌وگو تابع منطقیم و فارغ از این‌که گوینده کیست بر این نکته متمرکزیم که چه می‌گوید؟ و بدون هیچ مقاومتی حرف حق را می‌پذیریم ولی در جدال، از ابتدا با گارد وارد می‌شویم و به چیزی جز غلبه و کسب نتیجه‌ی از پیش تعیین‌شده نمی‌اندیشیم.

◀️ ۱۱. سماجت و افراط در کش‌دارکردن مباحث، از نشانه‌های اهل جدل است. اهل گفت‌وگو به همان آسانی که وارد گفت‌وگو می‌شوند، آن را رها می‌کنند و می‌دانند که کجا و کی باید کنار بکشند، اما جدلیون تا بالابردن پرچم پیروزی و اعتراف خصم به شکست، سماجت می‌کنند.

🌴گاهی تمامِ خستگیِ ما از زندگی، نه به خاطرِ کم داشتن، بلکه به خاطرِ «خوب ندیدن» است.ما در مسابقه‌ای بی‌پایان برای به دست آوردنِ چیزهایی هستیم که گمان می‌کنیم خوشبختی در آن‌هاست؛ غافل از اینکه خوشبختی، نه یک مقصد، که یک شیوه از نگریستن است.
دنیا لایه‌های پنهانی دارد که تنها به رویِ چشم‌های صبور باز می‌شود.
وقتی به جای انباشتنِ دارایی‌ها، به عمقِ لحظه‌ها خیره شوی،حتی تکراری‌ترین جزئیاتِ روزمره هم رنگِ تازه‌ای می‌گیرند.
یک استکان چای، رقصِ سایه‌ی برگی روی دیوار، یا لبخندی گذرا...
این‌ها تکراری نیستند؛ این ما هستیم که گاهی تماشا کردن را از یاد می‌بریم.
باید یاد بگیریم که چشم‌ها را از غبارِ «خواستن» پاک کنیم.کسی که هنرِ دیدن را بلد باشد، در هر طلوع، رازی نو کشف می‌کندو در سادگیِ هر غروب، شکوهی وصف‌ناپذیر می‌یابد.
ثروتِ واقعی، در تملکِ جهان نیست، در درکِ زیبایی‌های آن است.بیاییم به جای «بیشتر داشتن»، به «عمیق‌تر دیدن» عادت کنیم؛
چرا که دنیا برای کسی که بلد است تماشا کند، هرگز تکراری نمی‌شود..