تو روانشناسی یه مفهومی داریم
به اسم اثر "جغرافیای روانی". یعنی محیط به شدت روی ما و رابطه عاطفی ما تأثیر می‌ذاره. دوتا مثال می‌زنم: زوج‌هایی که تو یه شهر پر از فرصت‌های شغلی زندگی می‌کنن، ممکنه بیشتر وقت‌ها تصمیم بگیرن بیشتر روی کار و پیشرفت تمرکز کنن. در حالی‌که زوج‌هایی که تو شهرهای آروم و کم‌جمعیت هستن، ممکنه بیشتر ترجیح بدن روی خانواده و زندگی ساده تمرکز کنن.



یا مثال دیگه: شما وقتی توی یک شهر بزرگ و شلوغ مثل تهران زندگی می‌کنی، به خاطر ترافیک، سر و صدا، و شلوغی، سطح استرس بالاتری رو تجربه می‌کنی. این استرس می‌تونه باعث بشه که توی رابطه‌ت زودتر تحریک‌پذیر بشی یا حوصله بحث‌های طولانی و عمیق رو نداشته باشی.

اما وقتی توی یک شهر کوچک یا نزدیک طبیعت مثل شمال یا جنوب ایران زندگی می‌کنی، آرامش محیط می‌تونه باعث بشه که توی رابطه عاطفی‌ت صمیمی‌تر و مهربون‌تر باشی و زمان بیشتری رو برای بهتر شدن رابطه بذاری!

📣📣📣متعهد بودن در رابطه یعنی چه؟


متعهد بودن در رابطه فقط خیانت نکردن نیست!

↩جان گاتمن روانشناسی که ۴۰ سال به مطالعه بر روی روابط عاطفی کار کرد و آزمایشگاه عشق رو تاسیس کرد برای مطالعاتش، رابطه رو اینجوری تشبیه میکنه:
↩گاتمن میگه رابطه سالم مثل یه خونه می مونه که از دو تا ستون تشکیل شده
یکی از این ستونها تعهده!
" تعهد یعنی در هر لحظه و در هر انتخاب و کاری که انجام میدم،شریک عاطفی خودم رو در نظر میگیرم!"
↩ تعهد فقط با یه بله گفتن و قبول کردن رابطه اتفاق نمیوفته،باید هر لحظه به طرف مقابلت، متعهد باشی و خودت رو ثابت کنی!
↩ یعنی همیشه برای رابطمون وقت میذارم!
↩ یعنی تو اولویت زندگی منی!
↩ یعنی مثل همون روز اول بهت توجه می کنم و عشق میدم!
↩ یعنی به خط قرمزهایی که داری احترام میذارم!
↩ وقتی شرایطم تغییر کنه رفتار و حسم به تو تغییر نمیکنه!
↩ وقتی جایی برم که آدم های جدیدی آشنا بشم، بازم اولویت من تویی!

❌پس تعهد فقط خیانت نکردن نیست، همین که مثل قبل بهش توجه نکنی، براش وقت نذاری، یا به آدمای دیگه ای اولویت بدی، یعنی داری غیر متعهدانه عمل میکنی!

زندگی‌نامه در پنج فصل کوتاه، اثر پورتیا نلسون :

1. در خیابان قدم می‌زنم. یک چاله‌ی عمیق در پیاده‌رو هست. نمی‌بینمش. درونش می‌افتم. گم شده‌ام… ناامیدم… تقصیر من نیست. مدتی طول می‌کشد تا بیرون بیایم.

2. در همان خیابان قدم می‌زنم. وانمود می‌کنم که چاله را نمی‌بینم. دوباره درونش می‌افتم. باز باورم نمی‌شود که در همان جا هستم. اما تقصیر من نیست. باز هم مدت زیادی طول می‌کشد تا بیرون بیایم.

3. در همان خیابان قدم می‌زنم. چاله را می‌بینم. باز هم درونش می‌افتم… عادت است. چشم‌هایم باز است. می‌دانم کجا هستم. تقصیر من است. بلافاصله بیرون می‌آیم.

4. در همان خیابان قدم می‌زنم. چاله را می‌بینم. از کنارش می‌گذرم.

5. خیابان دیگری را انتخاب می‌کنم.


این متن به ساده ترین نقشه‌‌ی رشد آگاهی
معروف است: ابتدا ما تکرار می‌کنیم، بعد می‌بینیم، سپس مسئولیت می‌پذیریم، و در نهایت راه دیگری انتخاب می‌کنیم.

نام این پروسه فرایند شدن است، که
در روان ناظر طی میشود.
اگر پروسه را طی نکنیم آن چاله در تمام خیابان ها در تمام روابط در تمام دنیا منتظر ماست.

پیمودن مسیر بلوغ در زندگی هر یک از ما به کاهش چاله های این دنیا منتهی میشود.

 صبر گفتگویی بی کلام

کودکان صبر را نمی‌آموزند؛ آن را تجربه می‌کنند.
یعنی اگر والدین در موقعیت‌های روزمره مثل تأخیر، اشتباه یا ناکامی، با آرامش و خویشتن‌داری رفتار کنند، کودک به‌صورت ناخودآگاه الگوی تنظیم هیجان را از آنان می‌آموزد.

در نظریه‌ی یادگیری مشاهده‌ای بندورا (Social Learning Theory) گفته می‌شود که کودکان از طریق مشاهده‌ی رفتار والدین، الگو می‌گیرند نه از طریق نصیحت‌ها.
پس وقتی والدین با خشم، عجله یا ناامیدی واکنش نشان می‌دهند، در واقع همان رفتار را به کودک منتقل می‌کنند؛
اما وقتی با صبر، مکث، و گفت‌وگوی آرام پاسخ می‌دهند، کودک هم یاد می‌گیرد احساساتش را تنظیم کند.

صبر والدین به فرزند حس امنیت و ثبات هیجانی می‌دهد.
وقتی پدر یا مادر در برابر خطاهای کودک فریاد نمی‌زنند، بلکه به‌جای واکنش تند، مکث می‌کنند و با آرامی توضیح می‌دهند، ذهن کودک می‌آموزد که:

احساسات قابل کنترل‌اند، حتی وقتی شرایط سخت است.

در دوران رشد، مغز کودک هنوز در حال یادگیری کنترل هیجان‌هاست (به‌ویژه قشر پیش‌پیشانی).
صبر والدین کمک می‌کند این بخش از مغز تقویت شود. یعنی والدین با رفتار خود، ساختار عصبیِ صبر را در ذهن کودک شکل می‌دهند.

صبر رو منتقل کن  یعنی پیش از آنکه به فرزندت بگویی صبور باش،
خودت در برابر او، صبور زندگی کن.
آرامش تو، بزرگ‌ترین درسِ زندگی اوست.

شادی چقدر برای سلامت ضروری است؟ هر درصد شادی بیشتر، جان می‌خرد!

🔹پژوهش تازه‌ای از دانشگاه آلبا لولیا نشان می‌دهد نمره شادی پایین‌تر از ۲.۷ در نردبان زندگی تأثیر چندانی بر کاهش مرگ‌ومیر ندارد، اما با عبور از این آستانه، هر ۱٪ افزایش شادی باعث ۰.۴۳٪ کاهش مرگ ناشی از بیماری‌های مزمن می‌شود.
🔹کشورهای شادتر معمولاً سیستم بهداشت قوی‌تر، حمایت اجتماعی بهتر و حکمرانی باثبات‌تر دارند.
🔹کارشناسان می‌گویند شادی می‌تواند خطر بیماری‌های قلبی، فشار خون و کلسترول را کم کند و بهبودی پس از سکته را تسریع بخشد.

ذهن فعال، مغز سالم؛ با این چهار روش عملکرد مغزتان را به اوج برسانید

▫️مطالعه دوساله که روی افراد ۶۰ تا ۷۹ ساله در معرض خطر آلزایمر انجام شد، نشان داد افرادی که به صورت منظم ورزش می‌کردند، تغذیه مغزدوست (رعایت رژیم MIND با تمرکز بر سبزیجات برگ‌تیره، توت‌ها، روغن زیتون، ماهی و غلات کامل) داشتند، ذهن خود را فعال نگه می‌داشتند و روابط اجتماعی خود را حفظ می‌کردند، عملکرد بهتری در حافظه، تمرکز و حل مسئله از خود نشان دادند.

۴ کاری که می‌توانند مغز شما را جوان نگه دارند:
1️⃣ ورزش منظم: حداقل ۴ روز در هفته پیاده‌روی سریع یا ورزش هوازی، به همراه تمرین‌های قدرتی و کششی.

2️⃣ رژیم MIND: رژیمی ترکیبی از مدیترانه‌ای و DASH، شامل سبزیجات برگ‌سبز، توت‌ها، مغزها، غلات کامل، ماهی و روغن زیتون.

3️⃣ تمرین ذهنی: حل جدول، بازی‌های فکری، یادگیری زبان یا شرکت در فعالیت‌های فکری منظم.

4️⃣ ارتباط اجتماعی: حضور در جمع، تعامل با دوستان، گروه‌های هم‌فکر یا حتی تماس منظم با خانواده.

روان‌شناسی می‌گه یکی از دردناک‌ترین تله‌ها برای آدم‌هایی که زیاد فکر می‌کنند (Overthinkerها) اینه که قبل از اینکه حتی یه کلمه بگن، احساس قضاوت شدن دارن.
مشکل این نیست که می‌ترسن بقیه فکر کنن احمق یا اشتباهن؛
مسأله اینه که ذهنشون طوری تنظیم شده که همه چیز رو می‌فهمه.

اونا فقط حرفارو نمی‌شنون،
بلکه لحن، نگاه، مکث، و حتی ثانیه‌ای که چشم طرف ازشون برمی‌گرده رو هم می‌بینن.
می‌تونن حس کنن طرف مقابل داره باهاشون مخالفت می‌کنه؛ حتی وقتی هنوز دارن حرف می‌زنن.

این نشونه‌ی بارز «حساسیت به طرد شدن»ه (Rejection Sensitivity).
ترس عمیق از نادیده گرفته شدن یا اشتباه فهمیده شدن.
برای همین مغزشون یه قانون ساده ولی قوی می‌سازه:
سکوت یعنی امنیت.

اما دردناک‌ترش اینه که واکنش بقیه فقط فکری نیست،
بلکه توی بدنشون هم حس میشه.
یه نگاه خنثی، یه مکث کوتاه، یا عوض شدن موضوع مکالمه
می‌تونه مثل موجی از «من احمقم، درسته؟» از تنشون رد بشه.
انگار هربار که حرف می‌زنن،
هوششون داره پشت میز متهم، محاکمه میشه.

او یاد گرفته بود چطور قوی باشد، اما
نه از روی شجاعت بلکه از روی اجبار.
چون هیچ‌کس نیامده بود نجاتش دهد
و خودش هم دیگر باور نداشت که نجاتی
در کار باشد.

⭕️‌ مثلث خطر نوجوانی چیست؟

توهم همه چیز دانی و همه چیز توانی
توهم اینکه مرکز توجه جهان است
توهم اینکه هیچ خطری او را تهدید نمیکند

چرا ازتون میخوام
اکستنشن مژه انجام ندید؟؟؟
بیاین با علم شیمی بررسیش کنیم
چسب مژه ماده ای داره به اسم "فرمالدهید"
فرمالدهید باعث حساسیت چشم
خشکی چشم
خارش و سوزش‌چشم
و در موارد شدید باعث نابینایی میشه!!
چه اهمیتی داره که همیشه مژه هاتون بلند باشه؟ زیبایی از سلامتیتون مهمتره؟

☑تفاوت بین عزت نفس پایین و عقده حقارت چیست؟
عزت نفس پایین به این معناست که به طور کلی نسبت به خودتان احساس خوبی ندارید. ممکن است گاهی به توانایی های خود شک کنید یا احساس بی لیاقتی کنید، اما این احساسات می‌توانند بیایند و بروند. اما عقده حقارت شدیدتر و پایدارتر است.

این یک باور عمیق است که شما اساساً ارزش یا توانایی کمتری نسبت به دیگران دارید. این می تواند بسیاری از بخش های زندگی شما را تحت تاثیر قرار دهد و لذت بردن از فعالیت‌ها، ایجاد روابط سالم یا چالش‌های جدید را با اعتماد به نفس سخت کند.....👇
https://www.migna.ir/news/67877

💬تحقیقات نشون داده‌ که سطح کلی خوشبختی فرد به این شکل تقسیم می‌شه:
۵۰٪ تحت تأثیر عوامل ژنتیکی و ویژگی‌های شخصیتی
۱۰٪ مربوط به شرایط زندگی و محیط
۴۰٪ وابسته به رفتار، نگرش‌ ها، عادت‌ها و نحوه مواجهه با اتفاق‌ها و موقعیت‌ها

به بیان ساده، ۴۰٪ از خوشبختی ما در اختیار خودمون هست.

.
⚠️  ما تاوان دادیم و ضرر کردیم

🔺 پای حرفایی که نزدیم

🔺 پای حقی که ازمون پایمال شد و فقط نگاه کردیم

🔺 پای فرصت‌هایی که بخاطر نداشتن فن‌بیان مناسب از دست دادیم

🔺پای آدم‌های ارزشمند زندگی‌مون که نتونستیم باهاشون خوب ارتباط بگیریم و محبتشون رو از دست دادیم

🔺 پای ایده‌هایی که میدونستیم بهترین هستن اما بیان‌شون نکردیم

🔺 پای نه‌هایی که نتونستیم تو زندگی‌مون به دیگران بگیم

🔺 پای سکوتی که همیشه داشتیم


❣ به نظرم دیگه بسه ضرر و زیان دادن بابت چیزی که میتونی درستش کنی


❤️ این یک فرصته به خودت کمک کن  ❤️

 صبر گفتگویی بی کلام

کودکان صبر را نمی‌آموزند؛ آن را تجربه می‌کنند.
یعنی اگر والدین در موقعیت‌های روزمره مثل تأخیر، اشتباه یا ناکامی، با آرامش و خویشتن‌داری رفتار کنند، کودک به‌صورت ناخودآگاه الگوی تنظیم هیجان را از آنان می‌آموزد.

در نظریه‌ی یادگیری مشاهده‌ای بندورا (Social Learning Theory) گفته می‌شود که کودکان از طریق مشاهده‌ی رفتار والدین، الگو می‌گیرند نه از طریق نصیحت‌ها.
پس وقتی والدین با خشم، عجله یا ناامیدی واکنش نشان می‌دهند، در واقع همان رفتار را به کودک منتقل می‌کنند؛
اما وقتی با صبر، مکث، و گفت‌وگوی آرام پاسخ می‌دهند، کودک هم یاد می‌گیرد احساساتش را تنظیم کند.

صبر والدین به فرزند حس امنیت و ثبات هیجانی می‌دهد.
وقتی پدر یا مادر در برابر خطاهای کودک فریاد نمی‌زنند، بلکه به‌جای واکنش تند، مکث می‌کنند و با آرامی توضیح می‌دهند، ذهن کودک می‌آموزد که:

احساسات قابل کنترل‌اند، حتی وقتی شرایط سخت است.

در دوران رشد، مغز کودک هنوز در حال یادگیری کنترل هیجان‌هاست (به‌ویژه قشر پیش‌پیشانی).
صبر والدین کمک می‌کند این بخش از مغز تقویت شود. یعنی والدین با رفتار خود، ساختار عصبیِ صبر را در ذهن کودک شکل می‌دهند.

صبر رو منتقل کن  یعنی پیش از آنکه به فرزندت بگویی صبور باش،
خودت در برابر او، صبور زندگی کن.
آرامش تو، بزرگ‌ترین درسِ زندگی اوست.

◾️ پوکی استخوان، بحران خاموش؛ ۵۰ درصد زنان بالای ۵۰ سال مبتلا هستند

مدیرکل دفتر مدیریت بیماری‌های غیرواگیر وزارت بهداشت:
آمارهای ما مربوط به افراد بالای ۵۰ سال است. بر اساس داده‌های ملی، در مجموع حدود ۵۰ درصد زنان بالای ۵۰ سال دچار پوکی استخوان هستند. همچنین درصد قابل توجهی از مردان در سنین بالای ۵۰ تا ۷۰ سالگی نیز در معرض این بیماری قرار دارند.
اگرچه بخشی از عوامل پوکی استخوان مانند ژنتیک، نژاد و جنس قابل تغییر نیست، اما با اصلاح سبک زندگی می‌توان تا حد زیادی روند بیماری را به تأخیر انداخت. سیگار، الکل، کم‌تحرکی و تغذیه نامناسب از مهم‌ترین عوامل قابل پیشگیری هستند.

حداکثر توده استخوانی بدن تا حدود ۳۰ سالگی شکل می‌گیرد؛ بنابراین تغذیه صحیح در کودکی و نوجوانی، به‌ویژه مصرف کافی لبنیات، منابع کلسیم و ویتامین D، در سلامت استخوان‌ها در سال‌های بعدی زندگی نقش اساسی دارد. /مهر

▪️ مطالعه جدید: حتی کمترین مصرف الکل هم ریسک زوال عقل را بالا می‌برد

واشینگتن پست نوشت: یک مطالعه جدید نشان می‌دهد برخلاف پژوهش‌های پیشین که ادعا می‌کردند نوشیدن سبک تا متوسط الکل خطر زوال عقل را حتی نسبت به افراد غیر الکلی کمتر می‌کند، این مطالعه می گوید هر میزان از مصرف الکل از نظر ابتلا به زوال عقل خطرناک است.

بر اساس پژوهشی تازه که در نشریه BMJEvidence-Based Medicine منتشر شده است، حتی مصرف سبک الکل نیز می‌تواند خطر ابتلا به زوال عقل را افزایش دهد.

این تحقیق بابررسی داده‌های بیش از ۵۵۰ هزار نفر بین ۵۶ تا ۷۲ سال و اطلاعات ژنتیکی ۲.۴ میلیون نفر نشان می‌دهد که هر مقدار از مصرف الکل برای سلامت مغز دارای خطر است و یا به زبان دیگر هیچ مقدار بی خطری وجود ندارد.

تا پیش از این، برخی مطالعات قدیمی‌تر در غرب ادعا می‌کردند که نوشیدن اندک شراب یا آبجو در روز ممکن است خطر زوال عقل را کاهش دهد، اما پژوهش جدید این دیدگاه را رد کرده است.

7⃣عبارت نیروبخش که در زمان‌های سختی باید به خودمون بگیم


۱.هیچ چیز دائمی نیست: هر شب سیاهه اما روز بعد خورشید طلوع میکنه

۲.زخم‌های ما نشانه قدرته نه ضعف: خیلی از مردم خیال می‌کنند تجربه‌های بد بهشون آسیب می‌رسونه اما در واقع اون‌هارو قوی‌تر می‌کنه.

۳.زمانی‌که بقیه منفی بافی میکنن،من می‌تونم مثبت باقی بمونم: بعضی وقتا تو زندگی ، مردم تلاش میکنن که شما را پایین بکشن اما شما نباید بهشون گوش بدید

۴.عبور از رنج منو داناتر می‌کنه: هر تجربه دردناک، درسیِ که شما میتونید اون رو یاد بگیرید.

۵.حتی زمانی‌که در حال کشمکش هستم رو به جلو حرکت می‌کنم : کشمکش‌ها به شما کمک می‌کنه که تو زندگی پیشرفت کنید تا به شادمانیِ حقیقی دست پیدا کنید

۶.ترس هیچ چیز را عوض نمی‌کند: اگر همیشه روی اتفاقات بدی که میتونه بیوفته تمرکز کنید،هیچ‌وقت به حداکثر توانتون دست پیدا نمی‌کنید

۷.بهترین گزینه ادامه دادنه: زندگی شما رو به زمین می‌زنه اما شما باید بلند شید!

اینجا ته خط مصرف مواد است
همه معتادان خیابانی با یکبار مصرف و
تفریحی و تفننی شروع کردند
(سیگار،ویپ ،پاد و قلیان)
بین این جماعت، خوشگلتر ، پولدارتر ، خانواده دارتر ،ورزشکارتر و تحصیل کرده از شما زیادست.

پیامد مثبت مواد(دوران طلایی مصرف) ، فرد را کر و کور و لال می‌کنه ،
با گذشت زمان پیامدهای مثبت تمام میشوند و پیامدهای منفی یکی یکی بروز پیدا میکنند،
در این مرحله فرد تمایل به قطع مصرف دارد اما متاسفانه اجبار به مصرف جای اختیار را گرفته و
هیچ کسی نتوانسته تاکنون آنرا ترک کند، هرچند تعداد کمی با زمانهای متفاوت در درمان می مانند.

محمدرضا روحی
روانشناس تربیتی

‍  🔸چرا استدلال‌های ما اثر نمی‌کند؟

۱. وقتی بازگشت به خانه، دشوار می‌شود
حتماً برای شما هم پیش آمده است؛ چه در یک مهمانی و چه هنگام خروج از پارک، فرزندتان هیچ تمایلی به ترک محل ندارد. در چنین شرایطی، والدین غالباً به تنها ابزار در دسترس خود متوسل می‌شوند: منطق.

ما شروع به ارائه دلایل می‌کنیم: «باید برگردیم چون شب شده»، «دیر وقت است»، یا «فردا صبح زود باید بیدار شویم». مجموعه‌ای از استدلال‌های قوی که از نظر ما کاملاً قانع‌کننده هستند.

۲. چرا کودکان با منطق بزرگسالان کار نمی‌کنند؟
مشکل اینجاست که مغز کودکان خردسال هنوز به مرحله‌ای از رشد نرسیده که بتواند این زنجیره منطقی علت و معلولی را درک کند. آن‌ها منطقی فکر نمی‌کنند و دنیایشان بر اساس احساسات، نیازهای لحظه‌ای و تجربه مستقیم شکل گرفته است. به همین دلیل، تلاش برای متقاعد کردن آن‌ها با استفاده از استدلال‌های خشک، نه تنها موثر نیست، بلکه اغلب به مقاومت و لجبازی بیشتر منجر می‌شود.

۳. کلید موفقیت: خلاقیت و صبر در والدگری
بنابراین، وظیفه ما این است که از قالب والدِ صرفاً منطقی خارج شویم و به یک والد خلاق تبدیل شویم. به جای تکرار حرف‌های منطقی، باید روش‌های جذاب و غیرمستقیم برای مدیریت موقعیت‌ها پیدا کنیم—بازی‌ها، قصه‌ها یا روش‌های انحرافی.

مهم‌ترین ابزارهای ما در این مسیر، صبر و حوصله است. بزرگ کردن فرزندان و شکل دادن به شخصیت آن‌ها نیازمند تداوم و شکیبایی فراوان از سوی ماست.

وقتی می‌گوییم «فلانی امن است»، منظورمان چیست؟


آرامش و امنیت واقعی در رابطه‌ها، به معنای نبود خطر بیرونی یا رنج نیست

بلکه یعنی بتوانی زخم‌هایت را نشان بدهی و مطمئن باشی کسی که روبه‌رویت نشسته، دوباره همان‌جا را زخمی نمی‌کند.

تصور کن کسی از تجربه‌ای تلخ در کودکی می‌گوید؛ تحقیر شدن در جمع، نادیده گرفته شدن یا حتی رها شدن توسط نزدیک‌ترین آدم زندگی‌اش. لحظه‌ای است پر از آسیب‌پذیری.

چشم‌هایش به تو دوخته شده تا ببیند چه می‌کنی. اگر قضاوت کنی، اگر زود راه‌حل بدهی یا بی‌حوصلگی نشان دهی، زخم عمیق‌تر می‌شود.

اما اگر بمانی، گوش بدهی و بگویی: «می‌فهمم، دردناک بوده»، تجربه‌ای نو خلق می‌شود: تجربه‌ای که به او می‌گوید می‌توان رنج را نشان داد و باز هم پذیرفته شد.

یا در رابطهٔ عاطفی، وقتی شریک زندگی‌ات با تردید و ترس از حسادت یا بی‌اعتمادی‌اش حرف می‌زند. بسیاری در چنین لحظه‌ای دفاعی یا پرخاشگر می‌شوند:
«یعنی چی؟ به من اعتماد نداری؟»

و درست همین واکنش، زخم قدیمیِ بی‌اعتمادی را دوباره باز می‌کند. اما اگر کسی بتواند آرام بماند، بگوید: «می‌فهمم این ترس درونت هست، می‌خواهم کنارت باشم تا آرام شوی»، ناگهان فضایی تازه شکل می‌گیرد

فضایی که در آن ترس و آسیب‌پذیری نه تهدید، بلکه فرصتی برای نزدیکی بیشتر می‌شود.

در روانکاوی نیز همین الگو تکرار می‌شود. بیمار، وقتی از تجربه‌ای شرم‌آور یا هیجانی بسیار دردناک سخن می‌گوید، در واقع دارد تحلیلگر را «امتحان» می‌کند. او ناآگاهانه می‌پرسد:

«آیا می‌توانی این رنج را تاب بیاوری؟ آیا با دیدن تاریک‌ترین بخش وجودم، همچنان مرا نگه می‌داری؟» اگر تحلیلگر جا خالی دهد، قضاوت کند یا عقب بنشیند، بیمار در زخم‌های قدیمی‌اش فرو می‌رود.

اما اگر تحلیلگر بماند، با پذیرش و ظرفیتِ روانی‌اش درد بیمار را «نگه دارد» (Holding)، درونی‌ترین بخش‌های روان پیام تازه‌ای دریافت می‌کنند

می‌توانی آسیب‌پذیر باشی و هنوز امن بمانی. این همان چیزی است که وینیکات از آن به‌عنوان «مادرِ به‌اندازه‌کافی خوب» یاد می‌کند

این تجربهٔ نخستین امنیت، پایهٔ اصلی روان سالم است. و اگر در کودکی به‌خوبی فراهم نشود، روانکاوی و روابط عمیقِ بزرگسالی فرصتی دوباره برای تجربه و بازسازی آن فراهم می‌کنند.

به همین دلیل است که وقتی می‌گوییم «فلانی امن است»، منظورمان این نیست که خطری در کار نیست، بلکه یعنی او ظرفیت دیدنِ زخم‌های تو را دارد، بدون آنکه قضاوتت کند، بدون آنکه بترسد یا تو را تنها بگذارد.

امن بودن یعنی کسی با تمام توانش مراقب باشد دوباره از همان جایی که بیشترین درد را داشته‌ای، آسیب نبینی.