نعناع از رفتنِ فرمانده نمی‌ترسید؛ از روزی می‌ترسید که بماند، اما دیگر دلش برای او نلرزد.

.. فکر می‌کنی آدم‌ها واقعاً تغییر می‌کنن؟

- نه.

.. این نه خیلی مطمئن بود...

- چون بیشترِ آدم‌هایی که می‌گن ,,من دیگه اون آدم قبلی نیستم,، فقط یاد گرفتن کجاها خودشون رو نشون ندن..

.. پس اون همه سال، اون همه اتفاق .. هیچ‌چیزی آدم رو عوض نمی‌کنه؟؟

- چرا...
اتفاق‌ها عوضت می‌کنن. ولی نه لزوماً به چیزی که می‌خواستی بشی.

.. یعنی چی؟

- بعضی‌ها بعد از شکستن، قوی‌تر نمی‌شن.!.
فقط یاد می‌گیرن چطور طوری رفتار کنن که کسی نفهمه هنوز شکسته‌‌ن..

.. پس قوی شدن هم شاید یه جور پنهان‌کاری باشه؟

- گاهی...

.. عجیبه... من همیشه فکر می‌کردم تغییر یعنی یه روز بیدار شی و ببینی دیگه هیچ‌چیز مثل قبل روی تو اثر نمی‌ذاره.!؛

- نه. .
شاید تغییر واقعی این باشه که هنوز اثر می‌ذاره، ولی دیگه اجازه نمی‌دی هر چیزی تصمیم بگیره با تو چه کار کنه.

.. پس آدم همون آدم قبلی می‌مونه؟

- شاید نه. شاید فقط لایه‌های بیشتری دور خودش می‌سازه.

.. و اگه یه روز کسی پیدا بشه که همه‌ی اون لایه‌ها رو ببینه؟

- اون‌وقت خطرناک می‌شه.؛

.. چرا؟

-چون دیگه نمی‌تونی بهش بگی <من خوبم> و امیدوار باشی باور کنه...

- شاید بعضی آدم‌ها دقیقاً برای همین وارد زندگی‌مون می‌شن.

.. برای اینکه دروغ‌هامون رو بفهمن؟

- نه... برای اینکه مجبورمون کنن بالاخره ازشون دست بکشیم.

.. و اگر نخواستیم؟

- اون آدم‌ها معمولاً نمی‌مونن.

.. پس موندن همیشه نشونه‌ی دوست داشتنه؟

- نه.

.. پس چیه؟

- گاهی نشونه‌ی اینه که یک نفر هنوز امیدوار است تو روزی خودت را همون‌جوری که هستی، ببینی...

_ میدونی که درگیر مادیات نیستم.
+ پس بیا بیخیال اون نیمچه دی ان ای بشیم. هوم؟
_ جرأت داری ازم دریغش کن.
+ می‌خوای چیکار کنی؟
_ کاری می‌کنم از نیمچه بودن فراتر بره.
+ پس باید لذتشو پذیرا باشم؟