گاهی اینقدر به خودم سخت میگیرم که بعضی وقتا به خودم میام میگم نکنه سنی ازم بگذره و جوونی‌‌نکرده باشم

کافه‌ی خوشگلی بود اگر نفسی برای باز رفتن باقی‌بمونه

واقعا نه

There is something in my heart,like a grove of light, like a morning nap

فکرکنم فقط منم که خونه،خسته
و کمی ناراحتم

جان من بمیرد و اشک روی گونه های تو
نریزد

اولین بار ک گوشش کردم زیاد خوشم نیومد
ولی کم کم یکی از اهنگایی شد که تا ابد توی پلی‌لیستم موندگارِ

کاش میشد بگم مثبت اندیشم

می گم جمشید یادته هشت ده سال پیشا یه زن و شوهر اتاق بغلیه رو؟ یارو سبیل از بنا گوش در رفته و رو می گم. واسه خودش هیبتی داشت قدیما، خوب بهم چسبیده بودن،آبان بود یا آذر ماه آخر پاییز،که مدیریت قدیمی در رو با لگد شکست رفت تو، دید دست هم رو گرفتن تیکه و پاره رفتن که رفتن. پاییز نبود؟

هیچوقت فکرنمیکردم یک دقیقه بیشتر خوابیدن تو زندگیم اینقدر باارزش شه