زیر طاق دو تا ابرو دو تا دریاچه
پر قو

18:46

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
خیالت طعم قهوه دارد که چنین می رباید خواب را از چشمانم یا رایحه دارچین که چنین آرامم میکند؟!

رهایی با نعمتِ موسیقی

هوای نسبتا سرد و صدای رودی که در جریان بود
با همراهِ جدیدی که به تازگی باهاش اشنا شدم
شاید یک دوست، یکم شبیه به من
کمی متمایزتر از بقیه
سکوت
صدای طبیعت
الحاق ارامش
لحظه
همان لحظه…!

-ص

اهنگایی که میزارم چنل بدونید قبلش و همچنان ده‌هزار بار گوششون کردم

از این لذت بی نصیب نمونید

تقدیر ما تصادفیست که به هیچ نمی ارزد

سیگار می کشی و تنت زیر زیرپوش سفید توریت شناور است

اطرافمان مشتی خزنده که راه به راه پوست می اندازند

و حقارتشان را در تصور تخریب ما زنده میکنند

اینجا کسی نمانده که حتی شکایتی کند…

هیچ کس بزرگ نیست هیچ چیز عمیق نیست
هیچ کداممان مهم نیستیم دیگر

برایِ او