تو فرض کن این درد تکیلاست که می نوشم

وقتی چشام مث چشم عقاب چشاتو میپایید

تابستان از کدامین راه فرا خواهد رسید
تا عطش آب‌هارا گواراتر کند؟!

ناجیِ باغِ گلِ بی برگ، کو!

نگاه میکنم از غم به غم که بیشتر است

به خیسی چمدانی که عازم سفر است

من از نگاهِ کلاغی که رفت فهمیدم

که سرنوشت درختان باغمان تبر است

به کودکانه‌ترین خواب‌های تویِ تَنت

به عشق‌بازیه من با ادامه‌ی بدنت

همونقدر ک رفاقت رُو و فزکو قشنگ بود همونقدر خاک تو سره کَسی

06:35