زنا تا لحظه اخر میجنگن ولی وقتی یه چیز براشون تموم بشه دیگه تموم شده

چهارشنبه‌ی‌اخرِ‌سال

مثل رویای گذرا

کم ولی عمیق

در چشم‌هایت نگاه کردم،آنقدر تاریک،گرم و قابل اعتماد بودند که گویی هیچ نگرانی ای نداشتی

صبحی‌که‌نکوست

دلتنگ‌کننده‌ای

ادمیزاد

اتفاقای بد پشت سرهم میوفتن و میگذرن

و کافیه با یه تلنگر صبر بغضت شکسته شه

هیچکس تاب نگهداری دیوانه ندارد

عاقل تر از آنم که دیوانه نباشم

آخرین جمعه‌ی قرن

به خودت حوصله کن

ماهِ امشب

پرسیدم از طبیبی احوال دوست گفتا
فی بُعدها عذاب فی قُربها السلامه

دنیا وفا ندارد ای نور هر دو دیده