آنچه برای رفقایم جالب بود برای من اصلا جالب نبود. به هیچکس اعتماد نداشتم مگر آسمان لایتناهی، مزارع، باد و شب هنگام، تاریکی و سکوت خلوت اتاقم.
هیچی شایستهتر از این نیست که بدون اینکه چیزیو توضیح بدی فهمیده بشی.سادهاست کافیه که موشکافانه به جزعیاتِ رفتار و کلمات اون شخص توجه کنی و بدونی چجور رفتاری باعث غمو نگرانی و چجور رفتاری باعث خوشحالی یا اعتماد بنفسش میشه،همین میتونه به نگهداری یه رابطه کمک کنه.