اونقدی دوست دارم که دوس دارم هر کی میشناستم بدونه و اونقدی دوست دارم که دوس ندارم هیچکی بشناست

به خودت اجازه بده درد را حس کنی،و با احترام و نه با ترس آن را بپذیر. این تنها مرهمی است که درد نیاز دارد:پذیرش. از آنجا به بعد درد فروکش می‌کند.

ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﻫﻤﻪ ﯾﮏ ﺭﻭﺯﯼ ﻣﯽ‌ﻣﯿﺮﻧﺪ ﻭ ﺻﺪﺳﺎﻝ ﮐﻪ ﺑﮕﺬﺭﺩ، ﺩﯾﮕﺮ ﻫﯿﭻﮐﺲ ﺩﺭﺑﺎﺭهﯼ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﭼﻄﻮﺭ ﻣﺮﺩﻧﺪ ﺳﻮﺍﻝ ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ، ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺩﻟﺖ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﺪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﯽ ﻭ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ ﺑﻤﯿﺮﯼ.

love made the danger in you look like safety

اما حالا می‌دانم که عشق، برای همه‌چیز کافی‌ست؛ می‌دانم که روز را از نو می‌سازد و ناامیدی را ساکت می‌کند.

هیچ وقت برای تبدیل شدن به آنچه ممکن بود باشی، دیر نیست

امیدوارارم یکروز برسه که یاد بگیرید سلیقتونو به کسی تحمیل نکنید

کمک کردن به آدمها تنها اینه که بهشون یاد بدی چجور در نبودنت از خود مراقبت کنن و بی نیاز از شما باشند.