The truth is,everyone is going to hurt you.You just got to find the ones worth suffering for.
اگر میتوانی با ذهنی آسیب دیده، رویا ببافی،و اگر میتوانی با قلبی شکسته،عشق بورزی،
تو لایق این دنیا و تمام گنجهایش هستی.
تو لایق این دنیا و تمام گنجهایش هستی.
اونقدی دوست دارم که دوس دارم هر کی میشناستم بدونه و اونقدی دوست دارم که دوس ندارم هیچکی بشناست
به خودت اجازه بده درد را حس کنی،و با احترام و نه با ترس آن را بپذیر. این تنها مرهمی است که درد نیاز دارد:پذیرش. از آنجا به بعد درد فروکش میکند.
ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﻫﻤﻪ ﯾﮏ ﺭﻭﺯﯼ ﻣﯽﻣﯿﺮﻧﺪ ﻭ ﺻﺪﺳﺎﻝ ﮐﻪ ﺑﮕﺬﺭﺩ، ﺩﯾﮕﺮ ﻫﯿﭻﮐﺲ ﺩﺭﺑﺎﺭهﯼ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﭼﻄﻮﺭ ﻣﺮﺩﻧﺪ ﺳﻮﺍﻝ ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ، ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺩﻟﺖ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﺪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﯽ ﻭ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ ﺑﻤﯿﺮﯼ.