کوه باش و دل نبند
رود باش اما بمون
اشک شو اما نه تو غم؛
تو اوج خنده.
یادت نره قولتو؛ نشه چیزی خسته کنه تورو

یادت نره زندگی
یه وقت یادت نره زنده ای.
من تورو میخوام اما آزاد
که غم هیچوقت سراغت نیاد
من اشک آرزو میکنم برات
نه تو غم …

صفرم
بیهودم
خستم
و فراری
اما زنده‌ام
امیدوار
صبور
متداوم

استادم بهم گفت خیلی زود بزرگ شدی صدف

نفهمیدم از حرفش خوشحال شم
یا غمگین

اعتماد کن اما بسنج

والری لگاسف: وقتی حقیقت آزار دهنده می‌شه دروغ میگیم و دروغ میگیم تا جایی که دیگه یادمون نمیاد حقیقتی هم وجود داشته اما حقیقت هنوز اونجاست. هر دروغی که میگیم یه بدهی به حقیقته که دیر یا زود باید اون بدهی پرداخت بشه.

گفتا که “کرا کُشتی تا کشته شدی زار ؟

قصه‌ها کنج سینه‌ها رشد میکنن٫ کلمه‌ها تو وجود جا خوش میکنن.

و خاطره‌ها تنها دارایی ما میشن از این روزها

She was cryin’ in my shoulder
All I could do was hold her
Only made us closer
Until july