وقتی روزهای بارونی توی خونه کتاب می‌خوندم
وقتی به یه سنجاب بلوط می‌دادم
و موقعی‌ای که باهم توی بازار قدم می‌زدیم
همین حس رو داشتم،
حس می‌کردم این لحظات ناچیز به شدت باارزشن.

attackontitan

از یه‌جایی به بعد روحیات تغییر میکنه،دیگه تفریح و بطالت خوشحالت نمیکنه
بجاش اهمیت به خودت و هدفت بهترت میکنه،و شاید یکی از راه‌های تقویت اعتماد بنفس،اینه که کاری که فکرمیکنی درسته رو انجام بدی و بهش شک نداشته باشی.

وقتی سرعت افکار رو پایین بیاری
میتونی حس‌های پشتش‌ رو تشخیص بدی

مدیای چنلم رو که نگاه میکنم برام جالبه
روزا برق‌آسا میگذرن
هر عکس برام یک خاطره و یک حس رو تداعی میکنه،
یکی از دلایل این که ثبت خاطره میکنم و تو چنل قرار میدم اینه که همون لحظه ارزششو نمیدونم ولی بعد چندوقت که میام عکس رو میبینم یادم میاد که اون روز واقعا روز خوبی بود☁️
یا اگر روز خوبی نبود فکرمیکنم که تو ضعفمم خوب بودم و هرچی پیش بیاد قراره خیلی سریع بگذره و ازش فقط یه حس کهنه یا یک تجربه‌ باقی بمونه

«از دگرگونی‌هایم احساس لذت می‌کنم. آرام و استوار به نظر می‌رسم، اما فقط تعداد کمی می‌دانند چند زن متقاوت در من وجود دارند.»

🖋Anaïs Nin

آدمها می‌آیند
و زندگی می‌آورند
بعد هم میروند و فراموش میشوند
جدایی بخش مهمی از زندگیست
و پذیرش مهمتر از آن.

سلام،آیا شما منو بلاک کردی درحال حاضر؟ هرچی سرچت میکنم نمیایی بالا توی اینستام چرا 🦦💔

ایدی جدیدم

من روزهای کنار شمارو دوست دارم
من خوشحالترینم از اینکه هستید و لحظه‌ها رو ارزشمند میکنید
من قول میدم
قول میدم که قدردان باشم🤍

تا وقتی که انسان در روستا،در آغوش طبیعت، در میان حیوانات اهلی، پیوسته با فصول و تکرار آنها،زندگی می‌کرد، بارقه‌ای از خیال و خاطره‌ی بهشت در او وجود داشت

«طبعاً من هیچ دوست و رفیقی ندارم. دیواری دورم کشیده‌ام و نمی‌گذارم کسی وارد آن شود و خودم هم سعی نمی‌کنم از آن بیرون بروم. کی همچون آدمی را دوست دارد؟ همه از دور مرا می‌پایند. شاید از من بدشان بیاید یا حتی از من بترسند اما خوشحالم که کسی مزاحمم نمی‌شود. چون هزارتا کار دیگر برای خودم تراشیده‌ام از جمله اینکه قسمتی از وقت فراغتم را صرف بلعیدن کتاب‌های کتابخانه مدرسه می‌کنم.

هاروکی موراکامی

من با هر سکانس جان اسنو و ایگریت❤️‍🩹