نگاش کردم،همونطور که اون به من خیره شده بود.تو نگاه این مرد چی بود که با دیدنش یه آرامش خاصی حس میکردم.توی اوج استرس،توی اوج ناراحتی،توی اوج سردرگمی یه نگاه به اون کافی بود تا آب سرد ریخته بشه روی تمومِ حس های بدم

به دست‌های تو در اخرین تشنج‌ها

به گریه کردنِ یک مرد آن وره گوشی

به شعر‌خواندن تا صبحِ بی هم‌اغوشی

به بوسه های تو در خوابِ احتمالیه من

به فیلم‌های ندیده به مبل خالیه‌من

به لذت رویایت که بر تنِ‌کفی ام

به خستگیه تو از حرفای فلسفی‌ام

به گریه در وسط‌ شعرهایی از سعدی

به چایی خوردنِ تو پیشِ آدمه بعدی.

_امروز قهوه خوردی یا نه؟
+نه
_پس پاشو بریم دوتا قهوه بخوریم

میدونی دیگه هیچی اهمیتِ قدیم رو نداره

«تو یک زنی شبیه زن هایی که میشناسم و تنها تفاوت تو با زن های دیگر منم. چراکه تو، تنها زنی هستی که من دوستت دارم»

-مجبورم نکن که برم و
برگردم

+اهمیتی نمیدم که کجا میری
اما نمیتونم کنار خودم نگهت دارم
تو زیادی منو
غمگین میکنی.

میخواهید سن زنی را بپرسید؟به چشم‌هایش دقت کنید تا ببینید در آن لحظه چند ساله است.

من دوستت داشتم،
چونان مردی كه عاشق زنی ست، كه هيچ‌گاه لمس نكرده، فقط برايش نوشته است و چند عكس كوچكش رانگاه می‌دارد.