اگه قراره با شنیدنِ حقیقت تا استخون درد بکشم!تلخیشو به جون میخرم تا دروغ!

بوی‌موهات‌زیرِ بارون

رگای آبیِ دستات

غمِ بارونِ غروب

ته چشمات تو صدات

یادِ بارونو تنِ تو
یادِ بارونو تنِ‌خاک

همیشه صدای بارون
صدای پای تو بوده
همدم تنهاییام
قصه های تو بوده!
-مامان‌نبات🖤

اشتباه نکن
نه زیباییِ تو، نه محبوبیتِ تو
مرا مجذوب خود نکرد
تنها آن هنگام که
روح زخمیِ مرا بوسیدی
من عاشقت شدم

نگاش کردم،همونطور که اون به من خیره شده بود.تو نگاه این مرد چی بود که با دیدنش یه آرامش خاصی حس میکردم.توی اوج استرس،توی اوج ناراحتی،توی اوج سردرگمی یه نگاه به اون کافی بود تا آب سرد ریخته بشه روی تمومِ حس های بدم

به دست‌های تو در اخرین تشنج‌ها

به گریه کردنِ یک مرد آن وره گوشی

به شعر‌خواندن تا صبحِ بی هم‌اغوشی

به بوسه های تو در خوابِ احتمالیه من

به فیلم‌های ندیده به مبل خالیه‌من

به لذت رویایت که بر تنِ‌کفی ام

به خستگیه تو از حرفای فلسفی‌ام

به گریه در وسط‌ شعرهایی از سعدی

به چایی خوردنِ تو پیشِ آدمه بعدی.