از همه‌چیز تنها اندکی ماند.از پل بمباران شده‌ی مخروب، از تیغه‌های چمن، از بسته‌ی خالی سیگار اندکی باقی ماند. از همه‌چیز اندکی می‌ماند. اندکی از چا‌نه‌ی تو، در چانه‌ی دخترت باقی می‌ماند.

صبح

کنار من باش
حتی اگر بهار نیاید.
حتی اگر پرنده ای نخواند
حتی اگر زمستانی طولانی
اگر سرما نفس گیر.
حتی اگر روزگارمان پر از شب
پر از تاریکی
باز یکی با نفس‌هایش عشق را صدا میزند.
دنیا پر از عطر بابونه‌است،محبوبِ من!
بیا بودن را اراده کنیم
بیا از سرِ انگشتانِ این احساس آویزان شویم
لبریز و مست تاب بخوریم
دنیا پر از عطر بابونه است،محبوبِ من!
بیا شگفتی دوست‌داشتن را
به سینه‌هامان بسپاریم
بیا ساده باشیم
ساده باشیم و عاشق.

لاک سبز و آهنگ اِبی✨

آن داغِ ننگ خورده که میخندید
بر طعنه‌‌های بیهُده، من بودم
گفتم که بانگِ هستی خود باشم
اما دریغ و درد که زن بودم

#فروغ_فرخزاد

عزیز بومی،ای هم قبیله
رو اسبِ غربت چه خوش نشستی
تو این ولایت ای با اصالت
تو مونده بودی تو هم شکستی…