عقلم بدُزد

زمانی تا کِی غمِ!

چه دل میبری ای کَفتَر محلی

منِ‌ سخت را زبانِ تو باید

به این دردها دستِ تو شاید
باشد مرهمی.

چشما میتونن با آدما حرف بزنن

چشما میتونن خیلی خطرناک باشن

چشما!

چون هر جایی که میری، هر کاری که می‌کنی، هر خاطره‌ای که می‌سازی، هر کسی که باهاش وقت می‌گذرونی رو باید ترک کنی. ترک می‌کنی و برمی‌گردی به حقیقت. دوباره مجبوری وجود داشته باشی و دنبال چیز تازه‌ای بگردی که باعث بشه دلت نخواد برگردی. ولی تو همیشه برمی‌گردی چون این کاریه که نهایتا انجام میشه. حتی وقتی از برگشتن به واقعیت متنفریم

‏جودیِ عزیزم؛گاهی وقتا یکی وارد زندگیت میشه که حاضری به خاطر یک بار بغل کردنش کیلومتر‌ها راه رو طی کنی.

#جین_وبستر

چقدر تناقض داشت درونم شکل میگرفت،حتم داشتم اخر این همه پارادوکس دیوانه‌ام‌میکنند

به اسمم روی لب‌های‌خیسِ تو

به عشق بازیو جنگلِ گیسه تو

که ماهی شَوَم تویِ رودِ تَنَت

Morn

سپس در گوشم گفت:حالم چیزی شبیه نشستن در وسط میدان جنگ و فکر کردن به نُت‌های گنجشک‌ها در سپیده‌دم است.