من وقتی پیشتم حالم خوبه
به چیزی فکرنمیکنم
اما وقتی میام خونه به واقعیت برمیگردم
امشبم یکم غمیگنم معذرت،
یکمم تلخم،
نمیتونم همه‌ی این دردهای مشترک رو نادیده بگیرم،نمیتونم خودمو بزنم به خریت
آسون نیست.

همسنگرمی چه کنارم باشی‌ چه دور چه صد قدمیم

دوستت دارم،زوده اما تولدت مبارک 🤍

مریمم گل ناب امیدم
اینجا صورتا همو به نقاب لو میدن
چشمات دیدنو به خواب لو میدن
ماهیا همو به قلاب لو میدن
کل عمر تو صرف چی میشه میشد
سکون واست یه درد دیرینه میشد
لای درختا که به اَرّه میگفتن تقدیر
حرکت تو پوزخند بی ریشگی شد

Moon

ولی واٰقعا تهش میخواد چی بشه؟!
حداقل الان لِذتش رو ببریم
شاید تهش همین باشه.

من نمی خواهم رنجی که با جوانی ام آمیخته است از یاد ببرم.
من از جوانی ِ فرو خورده ام نمی گذرم.
اگر چه این رنج مرا ساخته و گداخته کرده است.
اصلا حاضر نیستم یک قدم از خودم عقب نشینی کنم
به خودم قول دادم هیچ وقت درد و رنج خود و لحظه های انتظار طاقت فرسای خانواده های بزرگ اسیران درد کشیده را فراموش نکنم.
اگر فراموش کنیم
دچار غفلت می شویم دوباره هم گزیده می شویم...