۷ صبح روز تولدمان با چشمایی پف کرده از گریه ی فراوان راهی دانشگاه می شویم.

انقدر نقاشی نکشیدم حتی یادم رفته چجوری نقاشی میکردم.

من اونجایی فهمیدم هیچوقت از اشتباهام درس نمیگیرم که هرسال پاییز چتری زدم، با اینکه میدونم بهم نمیاد.

دوشنبه هایی که کلا تو دانشگاه میگذره.

پناه، تو را قشنگ تر می کند
چه باشی برای کسی، چه کسی باشد برای تو.

دنیای بزرگسالی واسه قلب گنجشکیم زیادی بزرگه.

ولی پوست خوب تموم ماجراست.💆🏻‍♀️

بچه ها جون اینروزا تجریش شبیه بهشته
و من هرلحظه که تایم خالی داشته باشم اونجام تا قشنگیشو به روحم تزریق کنم🫠

تو انتخاب هرچی اشتباه کرده باشم تو انتخاب دوستای صمیمی موفق ترین بودم.

من آوارگی را به جانم خریدم که فارغ بمیرم
مبادا که در حبس دنیای دیوانه منزل بگیرم

«کاش می‌توانستیم
لحظات زیبایمان را پنهان کنیم، مثل گلِ رُز خشکشان کنیم و برایِ همیشه نگه داریم...»

لاادری

طهران-پاییز
۱۴۰۳

مثل پس کوچه های پاییزم🍂

از دیگران بی اجازه عکس نگیرید
از دیگران بی اجازه عکس نگیرید
از دیگران بی اجازه عکس نگیرید
از دیگران بی اجازه عکس نگیرید
از دیگران بی اجازه عکس نگیرید

«به تو فکر مي‌کنم مثلِ مومني که به ايمانِ باد و به تکليف بيد، به تو فکر مي‌کنم مثلِ آسمان به ستاره و ستاره به شب»

نمیدانم؛ کاش اصلا منی در کار نبود.