دلم اون زمانیو میخواد که آدما برای ارتباط باهم نامه مینوشتن با یه گل کوچولو تو پاکت میذاشتن تمبر میزدن و میفرستادن واسه مخاطبشون و با کلی ذوق به انتظار جواب نامه مینشستن.

میخوام برم سر ره بشینوم
و رفتن تو ره با چش ببینوم!

چه درونم تنهاست.

من هرچه که بودم خودم بودم چیزی که دیگه خیلی کم میتونی پیدا کنیش.

زیبایی غروب امروز>>>>

چقدر از تنهایی ترسیدمو فرار کردم ولی حالا اون بهترین دوست منه.

چای سیاه یه سبک زندگیه.

هرروز که میام دانشگاه بیشتر به این نتیجه میرسم که یا نباید بیای دانشگاه یا اگه میای فقط باید رشته مورد علاقتو بخونی.

من خیلی آدم:(وای آسمونو وای ماهو وای ابرارو ببینی) هستم.

و آرامشِ تاریکی به کامَت.

روزایی که هوا ابری و بارونیه آدم بهتری ام.

گل برای گل؟!