این نقاشیمو واقعا دوسش دارم:))

ولی میدونی! دلتنگ شدن واسه آدمی که دیگه نداریش خیلی سخت تره؛ نه میتونی بری بهش بگی عزیزم دلتنگتم، نه میتونی خودتو به امید اینکه یروز میبینیش آروم کنی و نه میتونی اون حسو تو خودت خفه کنی، فقط باید باهاش مدارا کنی تا یه احساس جدید جایگزینش بشه و اونو کمرنگ کنه:)

از آخرین تلاش ها:

چون گفتین از نقاشیام بیشتر بذارم.
اینو به درخواست یکی از دوستام براش کشیدم:)

اگه میتونستم به خودم تو سن ۱۵ تا ۱۹ سالگی نصیحتی بکنم این بود که:
-حتما یه حرفه رو آموزش ببینه که بتونه ازش کسب درآمد کنه
-یه ورزشو شروع کنه و ادامه بده
-کتابای بیشتری بخونه
-با آدمایی که شخصیت و دیسیپلین بالایی دارن معاشرت کنه
-با هرکسی دوستی نکنه
-روی عزت نفس و مهارت اجتماعی شدنش کار کنه
-ولخرجی نکنه و پولاشو سیو کنه
-دنبال علایقش بره
-واسه رسیدن به آرزوهاش بجنگه

من میدانستم که دوستم نداری ولی تقصیر قلبم بود، باورش نمیشد‌.

من اعتراض دارم. بزرگ شدم ولی هنوز نمی‌تونم هر غلطی دلم خواست بکنم که.

+می خوای راجع بهش باهام حرف بزنی؟!
-میشه به جاش بغلم کنی؟

هرچقدر لب هایم بخندد، چشمانم اما، اندوهم را فاش می کنند.

مژه های پایین پلکت از مژه های پلک بالای من بلند تره😭🤌🏼

ما خانه ای نداریم و مقیم یکدیگریم.

فیلم زیبایی بود.