نمیدونم سر چی و چرا انقدر غصه دارم
ولی اینو میدونم که انقدر غصه م بزرگه که اون داره منو میخوره.

تنها جایی که همیشه تونستم توش خود واقعیم باشیم همین اتاق کوچیک و دنجمه
حتی در و دیوارای اینجا خیلی بهتر از افراد نزدیک زندگیم منو میشناسن

انگار با ی ترکش تو قلبم دارم زندگی میکنم.

انگار با یه استخون تو گلوم دارم زندگی میکنم

راستش از خودم و از اینهمه من نبودن خستم.

یه جایی تو روحم درد میکنه یه جایی که انگار یه زخم دوا نشده مونده توش که انگار قرار نیست هیچوقت اون زخم مداوا شه.

بر میگردم پیامای قبلیو میخونم
و اصلا یادم‌ نمیاد مخاطب بعضیاشون کی بوده
سر چی اونهمه غمگین بودم
و هی به زندگیو مسخره بودنش میخندم

کاش میشد جلوی گذشتن زمانو گرفت
خیلی داری زود میگذری امون بده بابا

از آخرین باری که سعی کردم کسی را دوست داشته باشم، تنها قلبی زخمی و خسته برایم باقی ماند.

او رفته بود؛ از تمام نقاطی که روزی متعلق به اوبود. او تمام شده بود از همان لحظه ای که فهمید همه چیز یک دروغ است...

-The moon-

اسکچ هایی که سر کلاس روان شناسی زده میشن.

دانشجو روز نمیخواد، پول میخواد.

ولی به هرحال روزمون مبارک🫶🏼

و اشک هایی که از همه پنهانشان کرد؛ حتی خودش.

https://t.me/alanternforu
بالاخره.. خیلی ذوق داشتم بابتش درنتیجه صبر نکردم تا فردا ادیتش کنم..و همینطور ممنونم از صدایِ نازگلِ شما:».

این پادکست قلبمو نوازش کرد.