من هرچه ام با تو زیباترم.

مغز من هر ده ثانیه یه بار🫴🏼

یکی از سخت ترین کارا نشستن پشت موتور با موی چتریه تا به مقصد برسی شبیه بز آشفته میشی.

همه چی خوبه تا این که یدفعه بغض میاد با خودش غم و اشکم میاره و شروع میکنن تو قلبت به پایکوبی و تو حتی دلیل این مهمونیه یهویی رو نمیدونی.

آدما جوری با من رفتار میکنن انگار که نامرئی ام.

نیاز دارم با یه حس تازه آشنا شم.

دارم رول دارچین درست می کنم و به بچه ها قول دادم فردا واسشون ببرم و انقدر بابت خوب شدنش استرس دارم که ۲۰ دقیقه س جلوی فر بی حرکت وایسادم.

یاد گرفتم چجوری با غم کنار بیام و این خوبه.

دلم یه بغلی یه حرفی یه امیدی یه چیزی میخواد که منو از این‌ حس الانم جدا کنه.

یه ویدیو دیدم میگفت به شش ماهی که گذشت فکر کن از اون موقع تا حالا چقدر چیز تازه یاد گرفتی!حالا به شش ماه بعد فکر کن که قراره چقدر چیزای تازه تر یاد بگیری و تجربه کنی و شش ماه بعد ترش و ...
قشنگ بود به نظرم.

نقاشی هایی که کشیدم حس خوبی بهم میدن.

چون که ماریا گفت واسش یه بغل بکشم:)

چه میدونستم دنیای آدم بزرگا انقدر بی رحمه.

کاش به این فالووارم که تو اینستا نوت گذاشتن 02/02/02 میگفتم هرروز تاریخو بگن که هی من تو گوگل سرچش نکنم.

با خودم گفتم بیا یه بارم تو اونی نباش که اول پیام میده و خب الان خیلی وقته که از خیلیا خبر ندارم.

میدونی چی مزخرفه؟!
آفرین همه چی.

من اصلا تو مجازی آدم کولی نیستم حس می کنم خیلی ام حوصله سر برم و دلیلشم نمیدونم.
چرا واقعا؟

فکر میکردم مهربونم ولی در واقع فقط خیلی خیلی خیلی ساده بودم.

چرا من از هرکی خوشم میاد ازم کوچیکتره!
پس دهه هفتادیا کجانننن؟باهاشون چیکار کردینننن؟؟؟