جدی یکی از پلنام واسه امسال داشتن دوس پسره.

شاید فول به نظر بیاد ولی این چندماهی که از ۲۰ سالگیم باقی مونده رو می خوام تو یه ریلیشن شیپ خفن بگذرونم.

اسنپ گرفتم راننده چِتِ؛من هنوز کلی آرزو داشتم مردددد:))))

این بارون حیفه باید بشینی تو بالکن سیگارتو روشن کنی چشماتو ببندی به آرامشی که صدای برخورد قطره ها به زمین و برگ درختا و ماشینا و... داره گوش کنی و نفس بکشی؛مگه قشنگی زندگی به همین لذتای کوچیکش نیست؟

بعد از چند روز به ایمیلام سر زدم و از دیدن ایمیل هایی که اِروین و میرایِ عزیز برام فرستاده بودن غرق در شادی و انرژی شدم چقدر مهربونن چقدر دوستداشتنین❤️

آدم بعضی وقتا دلش یه بغل می خواد که بدونه اون بغله همیشه هست که هروقت نیاز داشت بهش پناه ببره.اینجوری انگیزه می گیره برای تلاش کردن برای خسته شدن برای تجربه کردن برای بیرون‌ اومدن از نقطه ی امنش.

کاش وقتی دوستام ازم می خوان باهاشون برم بیرون و من خیلی غیر مستقیم می گم که نمیتونم بیام انقدر اصرار نکنن؛درک کن دیگه نمی خوام بیام.

mood

#چالش_نوشتن / شب دوم:
بنویس اگه همین امروز زندگی‌ت تموم می‌شد، حسرت چه کاری به دلت می‌موند؟

حسرت حرف های نگفته، قدم نزدن تو خیابان های نرفته،عشق تجربه نشده.

نمیدونم وقتی یه عالمه غر واسه زدن دارم به کی پناه ببرم و همیشه اینجور مواقع با چشم های پر شده از اشک و بغضی که نمیشکنه حل میشم تو خودم.

بخوای برای بخشش آدما منتظر عذرخواهیشون باشی کینه تا گلوت بالا میاد و راه تنفس خودت رو می‌بنده. شاید اونا حتی یادشون هم نیست.

امروز یکی از بهترین روزای زندگیم بود.