گاهی فراموش می کنم که دیگر کودک نیستم، دلم‌ می خواهد بروم در آغوش مادرم مچاله شوم از بابت سختی های این دنیا گلایه کنم، بهانه بگیرم و اشک بریزم و او مرا سخت در بغل خود بفشارد شاید که کمی آرام گرفت روح خسته جانم.

دفعه دومیه که از یه عکاس پیشنهاد مدل شدن می گیرم و وایبی که به آدم میده>>>>>>>

اینروزا رو تنبلیام پا میذارم و تلاش میکنم برای خودم و خب تهش با همه خستگی ای که نصیبم میشه اون احساس مفید بودنی که تو وجودم سرریز میشه رو دوست دارم.

چرا دیسلایک بچه ها من احساس خودمو گفتم فقط.

ولی من واقعا یه پیرزن خرفتم

ولی تو واقعا یه دختر خیلی خفنی.

آدم هایی بودند که خیال می کردم اگر روزی نباشند یک لحظه هم دوام نمی آورم و حالا اسم هایشان به خاطرم نمی آید‌.

از بند زندانی که تو ذهنت واسه خودت ساختی رها شو تا اوج بگیری.

کاش کسیو داشتم که شبها برام کتاب بخونه.

-روزِ ام-

امروزم به دیدن سریال Ted lasso گذشت اسمشو گذاشتم سریال حال خوب کن.

جدی یکی از پلنام واسه امسال داشتن دوس پسره.

شاید فول به نظر بیاد ولی این چندماهی که از ۲۰ سالگیم باقی مونده رو می خوام تو یه ریلیشن شیپ خفن بگذرونم.

اسنپ گرفتم راننده چِتِ؛من هنوز کلی آرزو داشتم مردددد:))))

این بارون حیفه باید بشینی تو بالکن سیگارتو روشن کنی چشماتو ببندی به آرامشی که صدای برخورد قطره ها به زمین و برگ درختا و ماشینا و... داره گوش کنی و نفس بکشی؛مگه قشنگی زندگی به همین لذتای کوچیکش نیست؟