هپی مپی‌ دوستان❤️

دیدی دلشوره هام بیجا نبودن.

ساعت ۹ صبح با همون صورت خوابالو و نشُسته راه افتادم که بیام خونه، ترجیح دادم پیاده بیام که یه هوایی تازه کنم و واقعا از صحنه ای که می دیدم تعجب کرده بودم، محله ی همیشه شلوغ ما حالا خالی از هرگونه موجود زنده ای بود زمینا خیس از بارون سحرگاهی و درختای شکوفه زده ای که شکوه و زیباییشونو به رخ می کشیدن. صدای قدمام تو خیابون پخش می شد و گنجشگکا دور هم یکی از آهنگای مورد علاقشونو باهم میخوندن.
گوشیمو دراوردم تااین صحنه رو ثبت کنم ولی یادم افتاد دم صبح خاموش شده بود.
خلاصه که تهران همیشه شلوغ من حالا داره برای خودش وقت میگذرونه و استراحت می کنه و از همیشه زیباتره:)

دیالوگ همیشگی مامانم سر هر لباسی که میپوشم=نه درش بیار کوتاهه🤡

موهامو چتری زدم و حالا همه دارن ازم تعریف میکنن اعتماد بنفسم۱۰/۱۰ =))))))

وقتی ینفر با کلی انرژی میاد بهتون پیام میده و تک کلمه ای جواب میدین یا یهو میرید و دیگه نمیاید اینو بدونید که از چشم طرفتون میوفتید.

ما دلتنگ کسانی هستیم که حتی گاهی نمی دانند ما وجود داریم.

ترجیح میدهد خودش با خودش قدم بزند؛او تنها کسی است که قرار نیست ترکش کند.

-امروز-

چقد اونایی که ریکت میدن بوسیدنین:*)

در آغوش او سیگارش را دود می کند؛ شاید تمام آرامشی که میخواهد همین است.

غم میون دوتا چشمون قشنگت،لونه کرده.

گاهی فراموش می کنم که دیگر کودک نیستم، دلم‌ می خواهد بروم در آغوش مادرم مچاله شوم از بابت سختی های این دنیا گلایه کنم، بهانه بگیرم و اشک بریزم و او مرا سخت در بغل خود بفشارد شاید که کمی آرام گرفت روح خسته جانم.

دفعه دومیه که از یه عکاس پیشنهاد مدل شدن می گیرم و وایبی که به آدم میده>>>>>>>

اینروزا رو تنبلیام پا میذارم و تلاش میکنم برای خودم و خب تهش با همه خستگی ای که نصیبم میشه اون احساس مفید بودنی که تو وجودم سرریز میشه رو دوست دارم.

چرا دیسلایک بچه ها من احساس خودمو گفتم فقط.