تو روانشناسی اصطلاحی وجود داره بنام «touch starved» به معنای گرسنگی پوست. یه حالتی که احتیاج داریم ی نفرِ خاص بغلمون کنه یا دستمون رو بگیره:) دقیقا مثل ی آرام بخش استرس و دور میکنه و نمیذاره احساس تنهایی کنیم.

من همیشه پوستم گرسنشه

همیشه آدما اونجوری که برای ما ارزش دارن ما واسشون ارزشی نداریم
همیشه اون آدمی که تو ذهنمون ازشون ساختیم نیستن
گاهی حرفاشون با رفتارشون یه دنیا فاصله داره
بعضی وقتا حرفایی که میزنن از رو عادتشونه و ما به خودمون میگیرم
گاهی وقتا ما همه ی اینارو میدونیم ولی خودمونو گول میزنیم چون اون آدمو دوست داریم
:))))

بغض عزیز دو دقیقه سراغم نیا قول میدم تورو یادم نره.

خیلی حس بدیه وقتی میفهمم حالش خوب نیستو کاری از دستم برنمیاد.

کاش میتونستم رو آدمایی که دوسشون دارم پسورد بذارم تا کسی غیر از من نداشته باشدشون.

هوا یجوریه منی که سیگار نمیکشم نسخ سیگارم.

لطفا به من سیگار برسانید.

●این موزیک ممکن است غمگینتان کند.

تنها چیزی که میتونه این حجم از اورثینک تو مغزمو آروم کنه یه قدم زدن طولانیه،مثلا از اینجا تا خود رشت.

بیا انقد خودمونو تو عشق غرق کنیم که وقتی واسه غصه خوردن نداشته باشیم.

یعنی من واقعا تنها کسی هستم که از چهارشنبه سوری متنفره؟!

قلبمو بهت دادم تا مرهم بذاری رو زخماش،نکه خودتم زخم‌ اضافه کنی.

خیلی خسته تر از اونیم که بخوام بهت توضیح بدم چمه.

یجوری تو ۲۰ سالگی فرسوده شدم که تا ۴۰ سالگی به مرحله تجزیه شدن میرسم.