دلتنگم در شبِ غم
حمیدرضا ابراهیمی
«الحُسَيْنُ
مَلْجَأُ الأَرْوَاحِ
الَّتِي أَنْهَكَها الأَلَمُ
وَأَضْنَاهَا الوَحْدَةُ»
حسین(ع)
پناهِ روحهایِ
دردکشیده و تنهاست.
@moobtala
مَلْجَأُ الأَرْوَاحِ
الَّتِي أَنْهَكَها الأَلَمُ
وَأَضْنَاهَا الوَحْدَةُ»
حسین(ع)
پناهِ روحهایِ
دردکشیده و تنهاست.
@moobtala
از دالان گذشتیم و رسیدیم پایِ ماشین. آنجا یک قهوهخانه بود. امّا نَنشستیم به نوشیدنِ دو تا استکان چای. چرا؟ دنیا خراب میشُد اگر دقایقی آنجا مینشستیم و نفری یک استکان چای میخوردیم؟ عجله، همیشه عجله. کدام گوری میخواستم بِروم؟ من به بهانهی رسیدن به زندگی، همیشه زندگی را کُشتهام.
- محمود دولتآبادی -
روزگارسپریشدهیمردمِسالخورده، ج۳، ص۲۳
@moobtala
- محمود دولتآبادی -
روزگارسپریشدهیمردمِسالخورده، ج۳، ص۲۳
@moobtala