همه چيز غير قابل تحمل شده بود.
جروبحث ها بلندتر شده بود و دعواها بيشتر.
اعتماد در گذر زمان از بين رفته و حرمت ها شكسته شده بود.
تماس هاي تلفني مست و تصميم هاي اشتباه
همه اين ها به خاطر فقدان تلاش كردن نبود، بلكه از نبود احترام ناشي مي شد.
پل هايي كه به خاكستر تبديل شدند، نيازي به سوگواري براي آنان نبود.
#مبینافراهانی

هجده سالم بود که قانونی شدم
چند سال بعد هم شاید ازدواج
و بعد بچه
و بعد قانونی میشود
عاشق میشود
یادش میدهم وقتی عشقش رفت تلفن را بردارد و زنگ بزند
میگفتم بعضی مثل من دیوانه و شرور و پر سر و صدا اند سرشان را بالا میگیرند و همه ادمها را خوب میبینند...
ولی کاش تو مثل من نشوی
میگفتم کاش ژن درمانی کنیم برای تو
 گفتم وقتی قانونی نبودم غصه هایم زیاد بود و بزرگ اما قشنگ میخندیدم همیشه قشنگ میخندیدم و باید قشنگ میخندیدم و گفتم قشنگ بخند
یادم افتاد وقتی به تو زنگ زدم گفتم:
تو فقط من را ببوس من به هر شکلی که بخواهی خودم را در میاورم تو فقط یک بار دیگر من را ببوس من هر هیولایی که بخواهی تبدیل میشوم فقط توروخدا یک بار دیگر من را ببوس من میدانستم که رفتی حتی میدانستم الان خاطراتمو تجزیه کردی ولی لطفا یک بار دیگر من را ببوس
و بعد قطع کردی...
بعد هم لعنت میفرستم به تو و امثال تو که نفهمیدن دختر باید بخندد... قشنگ بخندد
#مبینافراهانی

پرده ی اشک
پنجره ی چشم ببست
دیگر ندید غیر تورا
انگاه که نور برفت
ای خورشید من
دنیای من تاریک شده است
باید که پرده دری کنم
شاید که رسوایی من
پیدا کند تو را
.
.
.
#مبینافراهانی
پرده ی اشک