یه دیالوگی بود که میگفت:
"چه شکستی بزرگتر از اینکه بعد از گذروندن این همه وقت پای ینفر، بفهمی چقدر باهات غریبست"
و چه آدمایی که تو خیالِ خودمون باهاشون زندگی میکردیم ولی واسشون هیچی نبودیم جز یه آدم معمولی

‏حالا بذارین یکم از زندگیم براتون بگم، من همیشه شبیه یه دیوار محکم،تکیه گاه بودم، منتها خستگیاشون که درمیرفت، بدون اینکه پشتشونُ نگا کنن میرفتن

این مهم نیست که تو چقدر ادم خوبی هستی، چقدر دل سوز و مهربونی. اگه کسی ندونه کیو کنارش داره،اخرش رهات میکنه ، پس تو هم رها کن

نسخـه گیتارش؛ پلی کنید.

به صرف تپیدن قلب که آدم زنده نیست!

راستش اونقدري با اين سن کمم آدماي جور وا جور ديدم که دیگه هیچ آدمي نميتونه با رفتارش متعجبم کنه!
كافيه ياد بگيري انتظارت از آدما رو به صفر نزديك كني!
اونوقت دیگه هیچکس نمیتونه حالت رو بد کنه!
چون تو ياد ميگيري که اين آدم ممکنه هر لحظه خلاف چيزي که نشون میده عمل کنه! هركسي ممکنه يه روزي به خاطر منفعتش تغییر جهت بده!
اینو یه جايي بنویس که هر روز ببینیش

New❤️

‏اگر تو ایران زندگی میکنی و ۲۲-۳۵ سالته و احساس بی عرضگی میکنی چون نتونستی مثل بابات یا خیلیا برای خودت یه زندگی بسازی، بدون که تقصیر تو نیست. شرایط الان زمین تا آسمون با ۲۰ سال پیش و نصف بیشتر کشور های دنیا فرق داره. این توییت یه نشونست که دست از سرزنش کردن خودت برداری

دیشب خابتو دیدم🫠🥲

گوش دادین؟