ازین ساعت به بعد کمترین سطح نور گوشی بازم زیاده.

همه چيز به طرز مسخره اي غيرقابل تحمل شده
حتي خواب!

دلم واس خیلی چیزا تنگ‌ شده
واس غصه هام
انموقعا یه عالمه قصه داشتم که واسه‌خودم تعریف کنم
یه عالمه زور داشتم که زندگیو زمین بزنم
واسه رتبه یک مرآت شدن

حتی واسه وقتی که از مدرسه اخراج شدم

فکر میکردم از زندگی اخراج شدم😂

کوچیک که بودم وقتی یکار بدی میکردم میرفتم سریع تو اتاق.
الان هرچی فکر میکنم، نمیفهمم چه کار بدی انجام دادم که تازگیا همش تو اتاقمم.

چه‌ تشریفات بلندو بالایی
تولدو میگم
استوری پشت استوری
پست پشت پست
پس چرا آدم روزای دیگه‌ تنهاس؟

بعد‌ دیدی هممونم پشت این پستا و استوریا و‌ کامنتا قایم میشیم دلگیریما اما چه هندونه هایی که نمیداریم

بعد دیدی چجوریه؟
همه م میخوان بگن من بهترین‌‌رفیقشم من داداشیشم‌من خواهرشم😂😂😂😂اصلا یه صفتایی بکار میبرن‌آدم هنگ میکنه

ببین دوست عزیز
تولد ذاتا روز بزرگی نیست هرچند برای هرکس به نظر من اون روز فرق داره.
لااقل برا من همیشه فرق داشته.انگار نباید کار می کردم.
نباید فکر می کردم.
چند ساعت خوش بگذرونم.

از حمله ور شدن آدما تو روز تولد متنفر بودم واقعا متنفر بودم
اینکه یکی از پشت بهت تبریک میگه
یکی از ایلام
یکی بندرعباس
چرا؟

هیچ روزی با کلمه مبارکه هیچ کسی،مبارک نمیشه

عكساى قديميمو نگاه ميكنم و فكر ميكنم چقدر بيخبر بودم

تولد یه احساسی مغرور لجباز شروع شد
کادوهاتونو داخل جعبه کادو نذارین کاغذ کادو مورد علاقشه😝

تموم کردن رفاقت ها خیلی عجیبه خصوصاً وقتی نه دعوایی میشه نه بحثی صورت می گیره فقط دیگه اون صمیمیت حس نمیشه . انگار یهو هر‌چیزی که بوده تبدیل میشه به خاطره و یه روز وقتی عکسای گالریمون رو ورق می زنیم و به اون آدم ها می رسیم میل عجیبی به محو شدن تو افق داریم . لعنتی روزی فك می کردم قراره تو عروسیت خودم‌ مجلس رو بگردونم الان نمیدونیم چیکار کنیم مؤذب نباشیم 😐🤦‍♀