Метиркең бейиштенби,
жерден эмес?
Ант ичем!
Сендей сулуу көрбөгөм эч.

Кокустук эмес биздин кезигүүбүз!
Кокустук болгон эмес.
Болбойт да эч!

Сени көрөм –
жаңырган айдан көлгө чагылышкан.
Сени көрөм –
секисинен сезимдин алып учкан.
Сенин үнүң – эң бир кооз үн кулак уккан.
Сенин демиң – эң ажайып алкым жуткан.

Ууз сүйүүм!
Убаажысыз сүйгөнүм!
Уктап жаткан сезимге суу бүрккөнүм.
Үлпүлдөгөн үмүт, сүйүү, сүйүнүч
ширесинен ширелишип бүткөнүм!
Сени сүйдүм “үчүн” жана “себепсиз”!
Бул экөөсү экөөбүзгө керексиз!

Эки жүрөк бир боло алат, калетсиз.
Эки жүрөк бир көрө алат, карексиз.
Эки жүрөк кезиге алат дарексиз.
Эки ашык эмне менен алекпиз?..

Бектемир Асылбеков

БИШКЕК

Жаштыгымды жаз кылган –ушул шаар.
Махабатка мас кылган–ушул шаар.
Өмүрүмдү баяндап ак баракка,
өкүтүмдү жаздырган –ушул шаар!

Бирде жумшак, а бирде катаал –Бишкек.
Бечарага турмушу татаал –Бишкек.
Сүйрөлгөндү сүдүрөп адам кылган,
жылбай жаткан кемеге шамал –Бишкек.

Бөлөк калаа жандарга болгон өбөк,
көмөк берип көбүнө болгон жөлөк.
Жыргалыма себепчи ырларыма,
өсөт өнөр шаарымда өзөк өнөт.

Жол тыгыны, болсо да мол чыгымы,
элеси зор жаштыктын желеси бар.
Таңы болду, шаттыктын шаңы толду,
белеси бар, актыктын сереси бар.

Тагы болду, жашоомо дары болду,
сүйүү сунду, кээ кезде күйүт урду.
Агы болду, карарган жагы болду,
бары болду купулга калаа толду.

Ы.Шергазы
3:55
12.03.26

ЖАМГЫРЛУУ КЕЧ

Мөлтүрөгөн көзүңө арбап алып,
Ыр түнөгөн өзүмө байлап алып.
Келе жаттык бирибиз бирибизди,
Жандап алып, нөшөрлүү жаанда калып.

“Кереги жок, агатай, кол чатырың,
Автобуска түшпөйбүз жол да тыгын”,
Дедиң дагы, денемди жалындатып,
Коомай келип кармадың колду акырын.

Эрдиңди өпкөн тамчылар мактанышып,
Аз келгенсип көйнөгүң чапталышып...
Келе жаттык көчөдө көлчүктөрдөн,
Аттап учуп, тамандан баткак учуп.

Жамгыр жууган жамалың жагат улам,
Сымбатыңа сын жетпей барат улам.
Көр адам да өзүңдү көрүүчүдөй,
Каптаса да дүйнөнү кара туман.

Токтобошун жамгырдын каалап аттым,
Жол узарсын деп ичтен самап аттым.
Күзгү жаанда көлчүктү күзгү кылып,
Кыялымда чачыңды тарап аттым.

Сен жанымда көрктөнүп бара жаттың,
Мен жамгырда өрттөнүп бара жаттым..

КАНАТ ТААЛАЙБЕК УУЛУ

АРЗУУ

Уйпаса көкүрөктү бүлүк сезим,
Улоодо сага жетпей үмүт көчүн.
Арналгым келсе дагы өмүр бою,
А мага кол жетпеген бийиктесиң.

Эрке жел сулуулугуң баалагандай,
Эркелеп жүзүң сүйөт каалагандай.
Аймаган салкын желге суктансам да,
А мага буйрулбаптыр таалай андай.

Дүрбөлөң сезим берген жаш сулуум ай,
Дүйнөдө сен бар үчүн жаз жылуудай.
Суранбай конуп алган ийиниңе,
Сумкеңдин боосу менден бактылуудай.

Арман ай, мен аларга теңеле албай,
Аргасыз өзүмдү-өзүм келем алдай.
Ууртуңдан сүйөөр элем жол тоспосо,
Уяңдык ары өткөрбөс чегарамдай.


Эрлан Жумагазиев.

Кандай күндө жүрөт деп ойлодуңбу?
Көнгөнүмдү билесиң сага гана.
Өзүң жок мен бир байкуш болбодумбу,
Өзөгүмдү зилдетип санааларга.

Кат да жазып койбодуң эстеп неге?
Кадимки эле биз көнгөн адат менен.
Кадырыма башка аял жетмек беле?
Канча таңды атырдым азап менен...

Баарын, баарын калчадым акыл менен,
Сен кеткенде жашынып алыстарга.
Билбептирмин ушунча алсыз белем?
Ооруп жатам, демим жок айыкканга.

Келип калчы, жарыгым, ушул күнү,
Көздөрүңдү көрөйүн нур жайнаткан.
Чачтарынды төшөп сал ушул түнү
Жүрөгүмдүн тушуна муз кайнаткан.

Элмирбек Иманалиев
04.01.2009