Метиркең бейиштенби,
жерден эмес?
Ант ичем!
Сендей сулуу көрбөгөм эч.

Кокустук эмес биздин кезигүүбүз!
Кокустук болгон эмес.
Болбойт да эч!

Сени көрөм –
жаңырган айдан көлгө чагылышкан.
Сени көрөм –
секисинен сезимдин алып учкан.
Сенин үнүң – эң бир кооз үн кулак уккан.
Сенин демиң – эң ажайып алкым жуткан.

Ууз сүйүүм!
Убаажысыз сүйгөнүм!
Уктап жаткан сезимге суу бүрккөнүм.
Үлпүлдөгөн үмүт, сүйүү, сүйүнүч
ширесинен ширелишип бүткөнүм!
Сени сүйдүм “үчүн” жана “себепсиз”!
Бул экөөсү экөөбүзгө керексиз!

Эки жүрөк бир боло алат, калетсиз.
Эки жүрөк бир көрө алат, карексиз.
Эки жүрөк кезиге алат дарексиз.
Эки ашык эмне менен алекпиз?..

Бектемир Асылбеков

БИШКЕК

Жаштыгымды жаз кылган –ушул шаар.
Махабатка мас кылган–ушул шаар.
Өмүрүмдү баяндап ак баракка,
өкүтүмдү жаздырган –ушул шаар!

Бирде жумшак, а бирде катаал –Бишкек.
Бечарага турмушу татаал –Бишкек.
Сүйрөлгөндү сүдүрөп адам кылган,
жылбай жаткан кемеге шамал –Бишкек.

Бөлөк калаа жандарга болгон өбөк,
көмөк берип көбүнө болгон жөлөк.
Жыргалыма себепчи ырларыма,
өсөт өнөр шаарымда өзөк өнөт.

Жол тыгыны, болсо да мол чыгымы,
элеси зор жаштыктын желеси бар.
Таңы болду, шаттыктын шаңы толду,
белеси бар, актыктын сереси бар.

Тагы болду, жашоомо дары болду,
сүйүү сунду, кээ кезде күйүт урду.
Агы болду, карарган жагы болду,
бары болду купулга калаа толду.

Ы.Шергазы
3:55
12.03.26

ЖАМГЫРЛУУ КЕЧ

Мөлтүрөгөн көзүңө арбап алып,
Ыр түнөгөн өзүмө байлап алып.
Келе жаттык бирибиз бирибизди,
Жандап алып, нөшөрлүү жаанда калып.

“Кереги жок, агатай, кол чатырың,
Автобуска түшпөйбүз жол да тыгын”,
Дедиң дагы, денемди жалындатып,
Коомай келип кармадың колду акырын.

Эрдиңди өпкөн тамчылар мактанышып,
Аз келгенсип көйнөгүң чапталышып...
Келе жаттык көчөдө көлчүктөрдөн,
Аттап учуп, тамандан баткак учуп.

Жамгыр жууган жамалың жагат улам,
Сымбатыңа сын жетпей барат улам.
Көр адам да өзүңдү көрүүчүдөй,
Каптаса да дүйнөнү кара туман.

Токтобошун жамгырдын каалап аттым,
Жол узарсын деп ичтен самап аттым.
Күзгү жаанда көлчүктү күзгү кылып,
Кыялымда чачыңды тарап аттым.

Сен жанымда көрктөнүп бара жаттың,
Мен жамгырда өрттөнүп бара жаттым..

КАНАТ ТААЛАЙБЕК УУЛУ

АРЗУУ

Уйпаса көкүрөктү бүлүк сезим,
Улоодо сага жетпей үмүт көчүн.
Арналгым келсе дагы өмүр бою,
А мага кол жетпеген бийиктесиң.

Эрке жел сулуулугуң баалагандай,
Эркелеп жүзүң сүйөт каалагандай.
Аймаган салкын желге суктансам да,
А мага буйрулбаптыр таалай андай.

Дүрбөлөң сезим берген жаш сулуум ай,
Дүйнөдө сен бар үчүн жаз жылуудай.
Суранбай конуп алган ийиниңе,
Сумкеңдин боосу менден бактылуудай.

Арман ай, мен аларга теңеле албай,
Аргасыз өзүмдү-өзүм келем алдай.
Ууртуңдан сүйөөр элем жол тоспосо,
Уяңдык ары өткөрбөс чегарамдай.


Эрлан Жумагазиев.

Кандай күндө жүрөт деп ойлодуңбу?
Көнгөнүмдү билесиң сага гана.
Өзүң жок мен бир байкуш болбодумбу,
Өзөгүмдү зилдетип санааларга.

Кат да жазып койбодуң эстеп неге?
Кадимки эле биз көнгөн адат менен.
Кадырыма башка аял жетмек беле?
Канча таңды атырдым азап менен...

Баарын, баарын калчадым акыл менен,
Сен кеткенде жашынып алыстарга.
Билбептирмин ушунча алсыз белем?
Ооруп жатам, демим жок айыкканга.

Келип калчы, жарыгым, ушул күнү,
Көздөрүңдү көрөйүн нур жайнаткан.
Чачтарынды төшөп сал ушул түнү
Жүрөгүмдүн тушуна муз кайнаткан.

Элмирбек Иманалиев
04.01.2009

КААЛАБАСАҢ

Өтүмдү ал, көзүмдү да оюп сал,
Өпкөмдү үзүп, баштан ары коюп кал!
Бүгүн бөлөк пери менен кезиктим,
Күчүң жетсе мына турам, союп сал!

Өзүңдөн көр чакырганда келбеген,
Өчпөй жүрөк согуп турса дембе-дем.
Дагы далай перилерге жолугам,
Дат басууга келипминби эмне мен?!

Сен мылтыксың, мен бутамын. Бутаны ат!
Сен түтөсөң ал жалбырттап тутанат.
Билесиңби сен көгөртө чымчыган
Булчуңумду ал кыз койду укалап.

Каршы эмесмин атаандашсаң бар, жөнө!
Кайып болот жаз келгенде кар деле.
Эрин өптүм балдан дагы таптаттуу,
Эрдиң сенин эмне эле? Бал беле.?

Көпкө турдук алакандар жалбырттап,
Көрсөң болмок жылмайганын ал кыз, ка-ап.
Экөөбүздүн ант беришкен бакчада,
Элестет, биз жеп олтурдук балмуздак.

“Сүйүп калдым сизди”, – деген кеп уктум,
Сүйүнгөндөн сен тарапка келипмин.
– Деген сөздү каалабасаң эгерде,
Көп назданбай чакырганда кезиккин.


Каниет Орозбеков.

ЖАКСАМ ЭКЕН

Заман сонун телефон чалышканга,
Заматта эле жетесиң алыстарга.
Айдай болгон кечээки кыз экөөбүз,
Айланганбыз капкачан тааныштарга.

Чектеп турат эмеспи тоону кыры,
Чектеп биз да тартынып корунууну.
Экчеп атып алчы-таа чүкөбүздү,
Эптеп алдык акыры жолугууну.

Өпкөндү кой, сунулуп колум араң,
Өкмөт жактан болупмун кобураган.
Бизге кандай бар дейм да тиешеси,
Билбейм, мынча тантырап, оо уялам.

Үнүн уксаң кадимки булбулдуку,
Карга үнүндөй а үнүм, кургурдуку.
Жүрөгүмдүн туягы өпкө астында,
Жүрүштөгү бараткан дулдулдуку.

Күлкүсү анын өлтүрүп-тирилтчүдөй,
Кайра мүрөк суусуна киринтчүдөй.
Көзү чала жумулуп күлөт чиркин,
Көзүн ачып күлсө эгер күн үркчүдөй.

Жаштыгымдын жакасын байырлап нур,
Жатакана тараптан шайыр бастым.
“ЖАКСА ЭКЕН” деп келсем кезигүүгө,
“ЖАКСАМ ЭКЕН” деп тилеп кайырлаштым.


Каниет Орозбеков.

ӨКСҮК

Жабыркап дүйнөм, эзилип денем,
Жан шерик таппай кечигип келем.
Өксүтсө тагдыр көөдөнүм боздойт,

Өтөбү өмүр өкүнүч менен.
Ашыгын издеп алдастайт жүрөк,
Ак сүйүүм сыздайт табалбай түнөк.
Бош калып көөдөн аңгырап турса,
Боздогон аны аттиң, ким билет!

Өбүлбөй сүйүүм эриндер кургайт,
Өмүрдү өткөн мезгилим уурдайт.
Түбөлүк бирге болуучу жан жок,
Түгөйсүз калган жүрөгүм туйлайт.

Сыздады жүрөк, сырт салса бирөө,
Сыйрыган өңдүү картымды түрө.
Туш болбойм неге өртүңө сүйүү?
Турмушка бирок коё албам күнөө!


Эрлан Жумагазиев.

#Атахан_КОЖОГУЛОВ

*   *   *

Бул жарыктын ыр чайпалган бурчумун,
тагдыр чалма салаарында булкудум.
Жоготобуз деген сайын бек туруп,
мокотобуз деген сайын курчудум.

Жыгылаарда өзүмдү өзүм сүйөдүм,
кулаарымда ырларымды тиредим.
Кароолонуп ушул жолдун алысы,
алоолонуп оттой күйдү жүрөгүм.

Тайкүлүгүм тагдырыма эңилди,
жаратканым көрдү артык, кемимди.
Катарымда бараткандар бөлүндү,
сапарымда жамгыр тынбай төгүлдү.

Бул дүйнөнүн бир ажайып бурчумун,
тагдыр байлап, тушаарында булкудум.
Жоготобуз деген сайын бек туруп,
мокотобуз деген сайын курчудум.

#Шербет_КЕЛДИБЕКОВА

АКЫН ЖАНА ЖАЗ

Жаздар келет...
Жаз келгенин күкүктөр эскеришет,
Жаз келатат...
А күкүктөр «кү-кү» деп жаз чакырат.
Табигаттын бузулбас салты ушул,
Дайыма мезгилдер алмашылат.

Акындар да күкүктөй учуп чыгат,
Акындар да күкүктөй таңшып чыгат.
Өз доорунун алдыңкы катарында,
Жашап туруп акындар, келе жаткан -
Доорлордун добушун чалып турат.

Акындардын алдында ыйык милдет,
Өз доорунун багытын сезе билмек.
Келечекке кыраакы көз жиберип,
Келечекти кабарлап ырдай жүрмөк.

Жашоодогу бактысы акындардын,
Жаңылыкка бүт элди баштап баруу.
Адамдарды суктанткан, таң калтырган,
Сезимдерди эң алгач кабыл алуу.

Чыныгы акын төрөлөт ырдоо үчүн,
Жүрөгүндө туруктуу кайгы болбойт,
Жүрөгүндө туруктуу кубанч болбойт.
Ырга айланат сезими толкуп-ташып,
Акындардын кайгысын, кубанычын,
Эли-журту бөлүшмөк, көтөрүшмөк.
Акын болсо ааламдай жүрөгүнө,
Элдин жүгүн сиңирип алып жүрөт.

Көрктүү жаздар дайыма кайталанат,
Жаз алдында күкүктөр кайта келет.
Бактылуу доорго уланат,
Доорлорду акындар ырдап турат.

#Болотбек_ТАШТАНАЛИЕВ

*   *   *

Такылдайт кошунамдын дарбазасы,
Ким келди экен?
Тереземдин тушунда шакылдайт сук сагызган
Бул эмнеси?
Көкүрөктө –
күндүр-түндүр күңгүрөнүп
коңгуроодой кагылган бир коога бар.
Корко берем,
алда неден, ким бирөөлөрдөн.
Коркомун достордон да,
Ким билет, ойлорунда эмне балээ!??

Өз ичинде бөтөн,
бөтөндөр арасында чоочунмун мен...
Беймаал эч ким үйүмө келбесе экен,
Түн жармында телефон чалбаса экен.
Жүрөгүм үшүп болду...
Корко берем,
Көлөкөдөй бул сезим кетпей койду.
Элеңдеп эки жагым карайм тынбай,
Артымда жокпу, барбы аңдыгандар…

Коркуп жашайм,
Жадагалса коркомун ойлорумдан...
Тишиме тилим катып,
Жашырам эч кимге айтпай,
Кыйкырам тоого барып, ташка барып...
Кокусунан кимдир бирөө билип калса,
Колума кишен чалып,
Тилимди суурур бекен!??

Коркомун
Актардан, каралардан,
Кызылдардан.
Анан да саткандардан,
саткындардан…

Аткандар эмес,
Саткандар коркунучтуу…

Уурданып бири-бирин сүйүшкөндөр,
Көңүлдөштөр
Коркушпай кантип күндө жолугушат?

Такылдайт өз үйүмдүн дарбазасы,
Шакылдайт сук сагызган...
Сакта, Кудай!!!

#Махабат_КАСЕЙИНОВА

* * *
Билбейм кимден күтүп жүрөм эмнени?
Билбейм не деп айтат экен эл мени?
Периштедей деле жашай алмакмын,
Пенделикке түртүп кеттиң сен мени.

Карап коюп күндүн чыгып, батканын,
Карап коюп булут чалган асманын,
Келем жашап мен да сендей күнөөлүү,
Бул турмуштун кечип чаңын, баткагын.

Улам барат күндөр чачтай суюлуп,
Улам жашоо мага кызык туюлуп.
Жамгыр менен бир ыйладым, тазардым,
Жамгыр болду жашым менин куюлуп.

Тазарса дейм, ой-тилектер мендеги,
Тазарса дейм бүт адамзат жердеги.
Периштедей келет жашоо кечиргим,
Пенделикке түртпө кайра сен мени.

#Анарбек_АБАЗБЕКОВ

*   *   *

Тийбе мага, кармалаба, жакындаба суранам,
Ишенсең сен, мындай иштен эмнегедир уялам.
Андан көрө аваз салып, шуулдачы, угайын,
Үнүңдү угуп, эргүү алам, мен ошого кубанам! -
Деп үн салды үлбүрөгөн жалбырактар жалооруп,
Тентек желге тегеренген, бир орунга турбаган…

#Кыял_ТАЖИЕВА

АВТОПОРТРЕТ

Мен жөн гана жашаганды туу тутуп,
Келе жатам бал да жутуп, уу жутуп.
Калчай алат эле акылым көп нерсе,
Коймок элем сууну деле уютуп.

Кимдигимдин кимге десең кереги,
Оюм дайым жыпжылаңач денелүү.
Ак жоолугум аңга түшөт ар күнү
А жоругум дайыма ата-энелүү.

Жашаш керек эле адамдар ушундай,
Көңүлүнө конгон кутту учурбай.
Мени уга албай калды көптөрү
Жашаш кыйын, жашаш кыйын бузулбай…

Бийлигиң да, байлыгың да мага эмес,
Менин көөнүм оо анчалык жара эмес.
Мен убара, мен мунара, мен аба
Мен дүйнөлүк бар эмес да, жок эмес.

#Мырзабек_САМАТОВ

КАЙНАТАМДЫН КЫЗЫНА

Эске түштүң ээлеп алып эркимди,
эрке сулуу эпсиз ыйга теңсиңби?
Эрме чөлдүн эңсөөсүнө кабылып,
эсим кетти эптей албай энчимди.

Оролосуң ойлорумда онтотуп,
ооруларым айыктырчы токтотуп.
Ортосунда сүйүүдөгү бульвардын,
олтурамын оомат күтүп жол тосуп.

Көкүрөгүм кабылбасын арманга,
кумар көзүм келе койчу жардамга.
Кезиксем деп күйүт менен күн санап,
күтүп сени олтурамын ар танда.

Аптыксам да сени сүйүп ченебей,
азгырасың ашыктыгым кенебей.
Аян күтөм кудайымдан ар күнү,
арзууң болсо айтчы мага кенедей?

Жүрчү элем төштү кагып мардайып,
жаным сыздап жабыркадым ал тайып.
Жете албай кайнатамдын кызына,
жүрөгүм да бараткансыйт картайып.

#Таңчолпон_Маматали

Шашып түштүм шаардын торуна,
Шар турмушуң койбойт оюма,
Сыйыртмагын сыйрып ыргытып,
Сиңип кетсем... тоонун койнуна.

Жакшы ырларым аздап баратса,
Жан дүйнөмдү салбай азапка,
Жүрөгүмдү кучактап алып
Мен жүгүрөм, тоолор тарапка...

Тыгын каптап шаардын жолдорун,
Тұшалганда бутум, колдорум.
Бардыгынан чыгып бошонуп,
Сага карап учaт ойлорум

Көп далаалат кылып өсүүгө ...
Көкүрөк бош, өмүр өтүүдө
Көөдөнүмө толгон муңумду
Төгөм,тоолор, барып өзүңө...

#ЖОЛОН_МАМЫТОВ.

МАХАББАТ ДАБАСЫ

Мен үчүн жаралгансың бул турмушка,
Сезимтал махабатка болуп даба.
Окшошсуң асмандагы бир жылдызга,
Жок, жалган. Жылдыз өзү окшош сага!

Мен сени тоодон өскөн шамал деймин,
Кыдырган бул ааламды куунап, эркин.
Сен ошол сапарыңдан аман келгин
Жашоомду жагалданткан, кымбат селким!

Аз күнгө көрбөй калсам илдет чалды,
Сүйүүңө байланышкан айыкмайым.
Мен үчүн андан ашкан милдет барбы
Термелген толкундагы кайыктайым!

Өзүңсүз бул өмүрдүн жок кызыгы,
Билсем да алда сонун жылдар барын.
Жүрөктө сагынычтан чок кызыды,
Гүл болуп маңдайыма ыргалганым!

Мен үчүн жаралгансың бул турмушка,
Сезимтал махабатка болуп даба.
Окшошсуң асмандагы бир жылдызга,
Жок, жалган. Жылдыз өзү окшош сага!