‏نمی دونم چه بلایی داره سر زندگیم میاد ولی کم کم دارم علاقمو به همه چی از دست میدم.

حرفات بهم میگن دوسم داری رفتارات خلافشو ثابت میکنه

تنهاییم شبیه تنهاییِ ظهرای بچگیم شده، وقتایی که همه می‌خوابیدن و من خوابم نمی‌برد،آدما بودن اما نبودن .

هرگز تاکید میکنم هرگز آدمارو برای رفتار اشتباهی که داشتن نبخشید چون بار بعد رفتار اشتباه تری از خودشون نشون میدن

همیشه زبونم باعث میشه اشتباه شناخته شم

‏این هوا یه "بپوش‌بیام‌دنبالت" کم داره.

‏آدما هیچوقت از دید خودشون مقصر نیستن.

۹۰٪ چيزهايى كه نگرانشونى حتى اتفاق هم نميفتن .

‏آدم کم کم از چیزی که بهش نرسیده، متنفر میشه.

ولی من میخوام دیگه خودمو بازنشسته کنم و دست از زندگی کردن بکشم

برگشتنی تو کار نیست قدره هرچیزیو همون موقع که هست بدونید.

گاهی دنبال بردن نیستی میجنگی فقط بازنده نباشی.

‏چه آدم‌های ناسالمی توی زندگیم بودن یادتون می‌افتم بالا میارم، مرسی که نیستید.

Mood

‏بپذیر که فقط رهگذر بود
‏اون هیچ وقت نمیتونست خونه تو باشه.