آدمی که راحت قید بقیه رو میزنه، همونیه که برای نگه داشتن یکی همه وجودش رو گذاشته، اما رفته.

چیزهایی که واقعا متعلق به تو هستند، دیر یا زود سر راهت قرار می‌گیرند.

‏بزرگسالی یعنی دیگه سایلنت کردنم راضیت نمی‌کنه، نوتیف کل اپ‌هارو آف می‌کنی.

‏دیگه جدیدا فقط ذوق کنی کنسل نمیشه، بهش فکرم بکنی کنسل میشه.

‏بدترین قسمت جدایی اینه که آدم تا مدت نامعلومی بی‌آینده میشه.

‏چقدر زندگی کردن سخت شده.

‏معده درد جزئی از روتین زندگیم شده.

‏کلا کسیو نداشته باشی بهتره تا اینکه ندونی داریش یا نداریش!

‏بعضی از دعواها اصلاً مال اون لحظه نیستن، مال وقتاییه که مدام گفتی (عیبی نداره)، ولی عیب داشته.

‏من امن‌ترین و قشنگ‌ترین خونه‌ای بودم که میتونستی داشته باشی ولی تو لیاقتت آوارگیه.

‏مامان خوشگله، مامان امنه، مامان قوی‌ترین آدمیه که تو کل زندگیم دیدم.

همه چیز به “وقتش”

‏من اون حرفت رو هضم کردم و باهاش کنار اومدم ولی الان وسط فکرام دوباره بهش برخوردم و دیدم غمگینم کرده.

‏خدایا یه " آخیش" بنداز وسط این روزای من.

‏نمی دونم چه بلایی داره سر زندگیم میاد ولی کم کم دارم علاقمو به همه چی از دست میدم.

حرفات بهم میگن دوسم داری رفتارات خلافشو ثابت میکنه

تنهاییم شبیه تنهاییِ ظهرای بچگیم شده، وقتایی که همه می‌خوابیدن و من خوابم نمی‌برد،آدما بودن اما نبودن .

هرگز تاکید میکنم هرگز آدمارو برای رفتار اشتباهی که داشتن نبخشید چون بار بعد رفتار اشتباه تری از خودشون نشون میدن

همیشه زبونم باعث میشه اشتباه شناخته شم