‏انتظارشو داشتم، ولی نمی‌خواستم این ‌جوری بشه.

‏احتمالا وقتی دردا حمله میکنن بهت، من خیلی دورم.

‏هیچوقت زبونم کوتاه نبود، تو عزیز‌ بودی.

‏من رسما در سنی هستم که از سروصدای غیر ضروری و دوستان بی فایده متنفرم.

‏سخت‌ترین قستمش اونجاست که؛
‏نمی‌دونی باید بری یا بیشتر تلاش کنی.

‏هروقت یه اتفاق خوب برام میوفته دلم برات تنگ میشه

‏اجازه نده مردم بیش از حد ازت بدونن.

آدمی که راحت قید بقیه رو میزنه، همونیه که برای نگه داشتن یکی همه وجودش رو گذاشته، اما رفته.

چیزهایی که واقعا متعلق به تو هستند، دیر یا زود سر راهت قرار می‌گیرند.

‏بزرگسالی یعنی دیگه سایلنت کردنم راضیت نمی‌کنه، نوتیف کل اپ‌هارو آف می‌کنی.

‏دیگه جدیدا فقط ذوق کنی کنسل نمیشه، بهش فکرم بکنی کنسل میشه.

‏بدترین قسمت جدایی اینه که آدم تا مدت نامعلومی بی‌آینده میشه.

‏چقدر زندگی کردن سخت شده.

‏معده درد جزئی از روتین زندگیم شده.

‏کلا کسیو نداشته باشی بهتره تا اینکه ندونی داریش یا نداریش!

‏بعضی از دعواها اصلاً مال اون لحظه نیستن، مال وقتاییه که مدام گفتی (عیبی نداره)، ولی عیب داشته.

‏من امن‌ترین و قشنگ‌ترین خونه‌ای بودم که میتونستی داشته باشی ولی تو لیاقتت آوارگیه.

‏مامان خوشگله، مامان امنه، مامان قوی‌ترین آدمیه که تو کل زندگیم دیدم.

همه چیز به “وقتش”

‏من اون حرفت رو هضم کردم و باهاش کنار اومدم ولی الان وسط فکرام دوباره بهش برخوردم و دیدم غمگینم کرده.