برادر گرامی و همکار عزیز جناب آقای ابراهیم ادیبی
در آستانهی ورود به ماه سوگواری سالار شهیدان، خبر درگذشت دلخراش برادر عزیزتان و برادر عزیزمان در عنفوان جوانی موجب تأثر و ناراحتی همه ما گردید.
ضمن ادای احترام ما به روح آرام یافته ی ایشان، مراتب تسلیت همکاران خود در مجمع وکلای دادگستری ایران (مؤدّا) را پذیرا باشید.
از خداوند رحمان و رحیم برای ایشان آمرزش و برای جنابعالی و سایر بازماندگان صبری نیکو خواستاریم.
مجمع وکلای دادگستری ایران (مؤدّا)
@moadda
در آستانهی ورود به ماه سوگواری سالار شهیدان، خبر درگذشت دلخراش برادر عزیزتان و برادر عزیزمان در عنفوان جوانی موجب تأثر و ناراحتی همه ما گردید.
ضمن ادای احترام ما به روح آرام یافته ی ایشان، مراتب تسلیت همکاران خود در مجمع وکلای دادگستری ایران (مؤدّا) را پذیرا باشید.
از خداوند رحمان و رحیم برای ایشان آمرزش و برای جنابعالی و سایر بازماندگان صبری نیکو خواستاریم.
مجمع وکلای دادگستری ایران (مؤدّا)
@moadda
به نام خدا
استاد ارجمند و همکار عزیز جناب آقای عبدالصمد خرمشاهی
عضو محترم دادگاه انتظامی کانون وکلای دادگستری مرکز
خبر درگذشت مادر عزیزتان موجب تأثر گردید.
مراتب تسلیت همکاران خود در مجمع وکلای دادگستری ایران (مؤدّا) را پذیرا باشید.
از خداوند بزرگ برای این مادر فقید آمرزش و برای جنابعالی و فرزندان گرامی شما و همکاران عزیز ما (خانم گراناز و آقایان بابک و آرش) و سایر بازماندگان صبری نیکو مسئلت می نماییم.
مجمع وکلای دادگستری ایران (مؤدّا)
@moadda
استاد ارجمند و همکار عزیز جناب آقای عبدالصمد خرمشاهی
عضو محترم دادگاه انتظامی کانون وکلای دادگستری مرکز
خبر درگذشت مادر عزیزتان موجب تأثر گردید.
مراتب تسلیت همکاران خود در مجمع وکلای دادگستری ایران (مؤدّا) را پذیرا باشید.
از خداوند بزرگ برای این مادر فقید آمرزش و برای جنابعالی و فرزندان گرامی شما و همکاران عزیز ما (خانم گراناز و آقایان بابک و آرش) و سایر بازماندگان صبری نیکو مسئلت می نماییم.
مجمع وکلای دادگستری ایران (مؤدّا)
@moadda
به نام خدا
همکار ارجمند سرکار خانم وکیل عاطفه سرابی
عضو محترم شورای مرکزی مجمع وکلای دادگستری ایران
و نماینده کانون وکلای دادگستری مرکز در هیاتهای حل اختلاف مالیاتی شهر تهران
رحلت پدربزرگ بزرگوارتان موجب اندوه همکاران شما در مؤدّا گردید.
مراتب تسلیت همکاران خود در مجمع وکلای دادگستری ایران (مؤدّا) را پذیرا باشید.
از خداوند بزرگ برای ایشان آمرزش و برای سرکار و سایر بازماندگان صبری نیکو مسئلت می نماییم.
مجمع وکلای دادگستری ایران (مؤدّا)
@moadda
همکار ارجمند سرکار خانم وکیل عاطفه سرابی
عضو محترم شورای مرکزی مجمع وکلای دادگستری ایران
و نماینده کانون وکلای دادگستری مرکز در هیاتهای حل اختلاف مالیاتی شهر تهران
رحلت پدربزرگ بزرگوارتان موجب اندوه همکاران شما در مؤدّا گردید.
مراتب تسلیت همکاران خود در مجمع وکلای دادگستری ایران (مؤدّا) را پذیرا باشید.
از خداوند بزرگ برای ایشان آمرزش و برای سرکار و سایر بازماندگان صبری نیکو مسئلت می نماییم.
مجمع وکلای دادگستری ایران (مؤدّا)
@moadda
بیانیه مجمع وکلای دادگستری ایران «مؤدٓا» در خصوص اجلاس آتی اسکودا
همکاران ارجمند
جامعهی وکلای دادگستری ایران
کانونهای وکلای دادگستری در سراسر کشور پیرو ضرورتهایی که در مقطعی از زمان به وجود آمد با درنظرگرفتن خرد جمعی و نیابتی که از جامعهی وکلای دادگستری داشتند، در راستای رعایت غبطهی وکلا و صرفه و صلاح جامعه وکالت مبادرت به تأسیس نهادی وحدتآفرین نمودند تا در مواقع ضروری با اتحاد کانونها، کیان نهاد وکالت در تصمیمسازیها و تصمیمگیریها پاس داشته شود.
اتحادیه سراسری کانونهای وکلای دادگستری ایران - که با نام اختصاری اسکودا نامیده میشود- در تأسیس و فعالیت خود فلسفه و غایتی داشته که در طول زمان باید در راستای رسیدن به این هدف گام بردارد.
این نهاد و موسسهی خودساخته به مرور زمان از مسیر عقلانی ترسیمشده برای آن دور افتاده و نهادی که باید متولی اتحاد بین کانونهای وکلای دادگستری باشد، مدت زیادی است که نه تنها در این مسیر گام برنداشته بلکه با رویکردهای سالیان اخیر خود موجبات گسست میان کانونها شده است و با صرف هزینههای گزاف در برگزاری مراسمهای پرخرج -که از محل بودجه کانونها به ویژه کانون وکلای دادگستری مرکز که نماینده تقریباً نیمی از وکلای کشور است تامین شده است- دستاورد خاصی نداشته به نحوی که ادامه این رویه میتواند کانونها را در هزینهکرد سرمایههای وکلا در معرض اتهام قرار دهد.
از سوی دیگر وظیفهی ذاتی کانونها در برگزاری آزمون وکالت که از منابع درآمدی کانونها میباشد به اسکودا واگذار شده و بخش قابل توجهی از درآمد کانونها از این رهگذر تقلیل یافته است.
گذشته از اینها اسکودا کم کم با اتخاذ رویههای نادرست سعی در نقض هر چه بیشتر استقلال کانونها نموده است به نحوی که در اصلاحات پیش رو در همایش تبریز به دنبال تصویب اصلاحاتی در اساسنامهی اسکوداست تا کانونهایی که از دیرباز مستقل بودهاند قدرت تصمیمگیری را به حلقهای بسته و امتحان پس داده تفویض نمایند.
از همه ی همکاران دعوت میشود اصلاحات پیشنهادی را مطالعه نمایند و با چشمانی باز روند حذف استقلال کانونها علیالخصوص کانون مرکز را در اصلاحات پیش رو نظارهگر باشند.
نکته ی مهمی که متاسفانه در دید همکاران محترم در کانون مرکز مغفول مانده است، اقدام اسکودا در ارایه پیشنهادهایی برای اصلاح اساسنامه اتحادیه میباشد که در صورت تصویب، کانون وکلای مرکز را علیرغم برتری عددی نسبت به سایر کانونهای کشور و پرداخت بیش از نیمی از هزینههای اسکودا بطور لازم الاجرا تابع تصمیمات سایر کانونها قرار میدهد. در حالی که تاکنون تصمیمات اسکودا فاقد جنبه الزامآور بوده است.
لذا بدیهی است اعضای هیئت مدیره کانون مرکز به عنوان نمایندگان وکلای عضو این کانون موظف باشند از حضور در جلسهی آتی اسکودا که احتمالا با تصویب اصلاحات پیشنهادی، کانون مرکز را با وجودی که قریب نیمی از وکلای کشور را شامل میشود، تابع تصمیمات دیگر کانونها قرار میدهد، خودداری کنند.
مجمع وکلای دادگستری ایران «مؤدّا» ضمن حمایت قاطع از تصمیم اکثریت هیئت مدیره کانون وکلای دادگستری مرکز در تحریم حضور در اجلاس آتی اسکودا به عموم وکلا هشدار میدهد که اگر اصلاحات مدنظر در دستور کار اسکودا تصویب گردد کانونهای وکلا استقلال خویش را از دست خواهند داد و این گوهری که پاسداری آن به وکلای فعلی سپرده شده با شکستی اساسی مواجه خواهد شد.
بر این پایه از سایر نمایندگان کانونها در اجلاس اسکودا تقاضا دارد با هوشیاری از تصویب مقرارت ناقض استقلال کانونها خودداری نمایند.
امید است پیام روشن کانون وکلای دادگستری مرکز که نماینده نیمی از وکلای کشور است توسط بزرگان و تأثیرگذاران صنفی دریافت گردد و موجبات انشقاق بیشتر در جامعه وکالت و مآلا خروج کانون مرکز از اسکودا محقق نگردد.
مجمع وکلای دادگستری ایران «مؤدٓا»
همکاران ارجمند
جامعهی وکلای دادگستری ایران
کانونهای وکلای دادگستری در سراسر کشور پیرو ضرورتهایی که در مقطعی از زمان به وجود آمد با درنظرگرفتن خرد جمعی و نیابتی که از جامعهی وکلای دادگستری داشتند، در راستای رعایت غبطهی وکلا و صرفه و صلاح جامعه وکالت مبادرت به تأسیس نهادی وحدتآفرین نمودند تا در مواقع ضروری با اتحاد کانونها، کیان نهاد وکالت در تصمیمسازیها و تصمیمگیریها پاس داشته شود.
اتحادیه سراسری کانونهای وکلای دادگستری ایران - که با نام اختصاری اسکودا نامیده میشود- در تأسیس و فعالیت خود فلسفه و غایتی داشته که در طول زمان باید در راستای رسیدن به این هدف گام بردارد.
این نهاد و موسسهی خودساخته به مرور زمان از مسیر عقلانی ترسیمشده برای آن دور افتاده و نهادی که باید متولی اتحاد بین کانونهای وکلای دادگستری باشد، مدت زیادی است که نه تنها در این مسیر گام برنداشته بلکه با رویکردهای سالیان اخیر خود موجبات گسست میان کانونها شده است و با صرف هزینههای گزاف در برگزاری مراسمهای پرخرج -که از محل بودجه کانونها به ویژه کانون وکلای دادگستری مرکز که نماینده تقریباً نیمی از وکلای کشور است تامین شده است- دستاورد خاصی نداشته به نحوی که ادامه این رویه میتواند کانونها را در هزینهکرد سرمایههای وکلا در معرض اتهام قرار دهد.
از سوی دیگر وظیفهی ذاتی کانونها در برگزاری آزمون وکالت که از منابع درآمدی کانونها میباشد به اسکودا واگذار شده و بخش قابل توجهی از درآمد کانونها از این رهگذر تقلیل یافته است.
گذشته از اینها اسکودا کم کم با اتخاذ رویههای نادرست سعی در نقض هر چه بیشتر استقلال کانونها نموده است به نحوی که در اصلاحات پیش رو در همایش تبریز به دنبال تصویب اصلاحاتی در اساسنامهی اسکوداست تا کانونهایی که از دیرباز مستقل بودهاند قدرت تصمیمگیری را به حلقهای بسته و امتحان پس داده تفویض نمایند.
از همه ی همکاران دعوت میشود اصلاحات پیشنهادی را مطالعه نمایند و با چشمانی باز روند حذف استقلال کانونها علیالخصوص کانون مرکز را در اصلاحات پیش رو نظارهگر باشند.
نکته ی مهمی که متاسفانه در دید همکاران محترم در کانون مرکز مغفول مانده است، اقدام اسکودا در ارایه پیشنهادهایی برای اصلاح اساسنامه اتحادیه میباشد که در صورت تصویب، کانون وکلای مرکز را علیرغم برتری عددی نسبت به سایر کانونهای کشور و پرداخت بیش از نیمی از هزینههای اسکودا بطور لازم الاجرا تابع تصمیمات سایر کانونها قرار میدهد. در حالی که تاکنون تصمیمات اسکودا فاقد جنبه الزامآور بوده است.
لذا بدیهی است اعضای هیئت مدیره کانون مرکز به عنوان نمایندگان وکلای عضو این کانون موظف باشند از حضور در جلسهی آتی اسکودا که احتمالا با تصویب اصلاحات پیشنهادی، کانون مرکز را با وجودی که قریب نیمی از وکلای کشور را شامل میشود، تابع تصمیمات دیگر کانونها قرار میدهد، خودداری کنند.
مجمع وکلای دادگستری ایران «مؤدّا» ضمن حمایت قاطع از تصمیم اکثریت هیئت مدیره کانون وکلای دادگستری مرکز در تحریم حضور در اجلاس آتی اسکودا به عموم وکلا هشدار میدهد که اگر اصلاحات مدنظر در دستور کار اسکودا تصویب گردد کانونهای وکلا استقلال خویش را از دست خواهند داد و این گوهری که پاسداری آن به وکلای فعلی سپرده شده با شکستی اساسی مواجه خواهد شد.
بر این پایه از سایر نمایندگان کانونها در اجلاس اسکودا تقاضا دارد با هوشیاری از تصویب مقرارت ناقض استقلال کانونها خودداری نمایند.
امید است پیام روشن کانون وکلای دادگستری مرکز که نماینده نیمی از وکلای کشور است توسط بزرگان و تأثیرگذاران صنفی دریافت گردد و موجبات انشقاق بیشتر در جامعه وکالت و مآلا خروج کانون مرکز از اسکودا محقق نگردد.
مجمع وکلای دادگستری ایران «مؤدٓا»
مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَىٰ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَيَاةً طَيِّبَةً ۖ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ (نحل۹۷)
برادر عزیزمان جناب آقای دکتر عبدالله سمامی در سوگ مادر خویش داغی بر سینه شان نشسته است.
جناب دکتر سمامی عزیز
برادران و خواهران شما در مؤدّا این مصیبت جانسوز و فقدان یکی از خادمین آستان اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام را به شما برادر عزیز و یاور همیشگی مؤدّا و سایر بازماندگان ایشان تسلیت عرض نموده و از محضر حضرت حق جل و علا بهره مندی از خوان پر نعمت مصاحبت با اولیای الهی و آمرزش و ارتقای روح ایشان را خواستاریم.
بی شک باقیات الصالحاتی که ایشان با تربیت فرزندانی خدمتگزار به خلق خداوند متعال باقی گذاشته اند در روزی که فقط میتوان از ذات حق مدد گرفت، مدالی درخشان بر سینه آن مادر فقید است.
دعای مادر همیشه همراهتان باد.
مجمع وکلای دادگستری ایران (مؤدّا)
برادر عزیزمان جناب آقای دکتر عبدالله سمامی در سوگ مادر خویش داغی بر سینه شان نشسته است.
جناب دکتر سمامی عزیز
برادران و خواهران شما در مؤدّا این مصیبت جانسوز و فقدان یکی از خادمین آستان اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام را به شما برادر عزیز و یاور همیشگی مؤدّا و سایر بازماندگان ایشان تسلیت عرض نموده و از محضر حضرت حق جل و علا بهره مندی از خوان پر نعمت مصاحبت با اولیای الهی و آمرزش و ارتقای روح ایشان را خواستاریم.
بی شک باقیات الصالحاتی که ایشان با تربیت فرزندانی خدمتگزار به خلق خداوند متعال باقی گذاشته اند در روزی که فقط میتوان از ذات حق مدد گرفت، مدالی درخشان بر سینه آن مادر فقید است.
دعای مادر همیشه همراهتان باد.
مجمع وکلای دادگستری ایران (مؤدّا)
◼️«و یبقی وجه ربک ذوالجلال و الاکرام»
همکار ارجمند جناب آقای محسن بزرگی
عضو محترم هیات مدیره کانون وکلای دادگستری مرکز
ریاست محترم شورای مرکزی مجمع وکلای دادگستری ایران(مؤدّا)
کوچ ناباورانه ی پدربزرگ گرامیتان که از غرس کنندگان نهال شهادت در حفظ کیان ایران عزیزمان بود موجب تأثر و اندوه ما گردید.
از درگاه ایزد منان برای ایشان آمرزش و همجواری با فرزند برومندشان شهید احمد حمزهای و صبر نیکو و سلامتی و طول عمر با عزت برای جنابعالی و خانواده ارجمند شهید حمزهای به ویژه مادر محترمتان را خواستاریم.
عرض تسلیت همکاران خود در مجمع وکلای دادگستری ایران (مؤدّا) را پذیرا باشید.
شورای مرکزی مجمع وکلای دادگستری ایران (مؤدّا)
@moadda
همکار ارجمند جناب آقای محسن بزرگی
عضو محترم هیات مدیره کانون وکلای دادگستری مرکز
ریاست محترم شورای مرکزی مجمع وکلای دادگستری ایران(مؤدّا)
کوچ ناباورانه ی پدربزرگ گرامیتان که از غرس کنندگان نهال شهادت در حفظ کیان ایران عزیزمان بود موجب تأثر و اندوه ما گردید.
از درگاه ایزد منان برای ایشان آمرزش و همجواری با فرزند برومندشان شهید احمد حمزهای و صبر نیکو و سلامتی و طول عمر با عزت برای جنابعالی و خانواده ارجمند شهید حمزهای به ویژه مادر محترمتان را خواستاریم.
عرض تسلیت همکاران خود در مجمع وکلای دادگستری ایران (مؤدّا) را پذیرا باشید.
شورای مرکزی مجمع وکلای دادگستری ایران (مؤدّا)
@moadda
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📱🖊📌 نحوه استعلام چک های صیاد
بی آفتاب، صبح چه روشنگری کند؟
سخن گفتن از وکیلی متبحر، استادی گرانقدر، انسانی متواضع، پدری دلسوز و شخصی که اندوختههایش را با طبعی منیع در اختیار همه وکلا و کارآموزان قرار میداد و تالیفاتش نیز همه و همه در راستای بهتر شدن فن دفاع چراغ راه جامعه وکالت بود امری بی سود است زیرا معرِف باید اجلی از معرَف باشد.
تعلیماتش در جلسات آموزشی نیز بیش از آن که مستمع را متوجه مطلب نماید محو رفتار و سکنات و احوال خودش مینمود. با رفتارش می آموخت و با گفتارش فقط تاکید می کرد.
ادب، وقار، تعصب، دلسوزی، هوش بالا، تسلط بر کلام جدای بر تبحر ایشان در بکارگیری قوانین و فن دفاع از او نمونهای والا در صنف وکالت ساخته و تا زمانی که استقلال کانون بر جاست همه از تلاشهای او بهره مندند.
عموم وکلای دادگستری از خاندان کشاورزند چون او را به حق می توان چونان پدری برای نهاد وکالت دانست و رفتن «آقای وکیل» خسارتی جبران ناپذیر برای وکلای دادگستری و کانونهای وکلاست زیرا از یادگار پدربزرگ یک تسبیح بی نخ به جا مانده است.
مجمع وکلای دادگستری ایران (مؤدّا) ضایعه درگذشت استاد بهمن کشاورز را به خاندان بزرگ کشاورز خصوصاً همکاران گرانقدرمان سرکار خانم شهربانو بهارک و جناب آقای کریم کشاورز تسلیت میگوید و از عموم همکاران جهت شرکت در مراسم تشییع ایشان در روز پنجشنبه پنجم اردیبهشت 1398 در محل کانون وکلای دادگستری مرکز دعوت می نماید.
مجمع وکلای دادگستری ایران (مؤدّا)
@moadda
سخن گفتن از وکیلی متبحر، استادی گرانقدر، انسانی متواضع، پدری دلسوز و شخصی که اندوختههایش را با طبعی منیع در اختیار همه وکلا و کارآموزان قرار میداد و تالیفاتش نیز همه و همه در راستای بهتر شدن فن دفاع چراغ راه جامعه وکالت بود امری بی سود است زیرا معرِف باید اجلی از معرَف باشد.
تعلیماتش در جلسات آموزشی نیز بیش از آن که مستمع را متوجه مطلب نماید محو رفتار و سکنات و احوال خودش مینمود. با رفتارش می آموخت و با گفتارش فقط تاکید می کرد.
ادب، وقار، تعصب، دلسوزی، هوش بالا، تسلط بر کلام جدای بر تبحر ایشان در بکارگیری قوانین و فن دفاع از او نمونهای والا در صنف وکالت ساخته و تا زمانی که استقلال کانون بر جاست همه از تلاشهای او بهره مندند.
عموم وکلای دادگستری از خاندان کشاورزند چون او را به حق می توان چونان پدری برای نهاد وکالت دانست و رفتن «آقای وکیل» خسارتی جبران ناپذیر برای وکلای دادگستری و کانونهای وکلاست زیرا از یادگار پدربزرگ یک تسبیح بی نخ به جا مانده است.
مجمع وکلای دادگستری ایران (مؤدّا) ضایعه درگذشت استاد بهمن کشاورز را به خاندان بزرگ کشاورز خصوصاً همکاران گرانقدرمان سرکار خانم شهربانو بهارک و جناب آقای کریم کشاورز تسلیت میگوید و از عموم همکاران جهت شرکت در مراسم تشییع ایشان در روز پنجشنبه پنجم اردیبهشت 1398 در محل کانون وکلای دادگستری مرکز دعوت می نماید.
مجمع وکلای دادگستری ایران (مؤدّا)
@moadda
به مناسبت اظهارات خلاف شان نایب رییس کانون وکلا در خصوص منتقدین و معترضین
*«شناور» شدن واژههای زبان و رابطهٔ آن با دموکراسی و استبداد،*
✍ دکتر شفیعی کدکنی
▪اگر به محیط زندگی مردم جامعه و رسانههای کشور انگلستان دقت کنید مُحال است کسی را که «دکتر» نیست در خطاب -خواه کتباً و خواه شفاهاً- «دکتر» بخوانند یا کسی را که «مهندس» نیست مهندس بنامند.
غرض یادآوری این نکته است که در جامعۀ برخوردار از دموکراسی، کلمات را بهراحتی نمیتوان شناور کرد. کلمات مانند انسانها حیثیتِ خاص خود را دارند و کل،ّ جامعه است که میتواند در باب سرنوشتِ مفهومی کلمات تصمیم بگیرد. بنابراین اگر کسی «کشیش» است شما در چنان جامعهای نمیتوانید بهراحتی او را «اسقُفِ اعظم» یا بالاتر خطاب کنید. هم او ناراحت میشود و هم جامعه شما را از بابتِ تجاوُز به حدود کلمات مورد شماتت قرار خواهد داد. بر همین قیاس کلماتی از نوع «استاد» و «دانشمند» و «فیلسوف» و امثال آن. امّا در جامعۀ استبدادی مسائل برعکس جریان دارد.
شما جای هر کلمه را با همسایههای آن و با مدارجِ بالای آن بهراحتی میتوانید عوض کنید. نه مخاطب شما از این بابت احساس شرمساری خواهد کرد و نه جامعه شما را مورد انتقاد قرار خواهد داد که این کسی را که تو مثلاً فلان عنوان را به او دادهای، او دارای چنین مقامی نیست.
تجاوز در حریمِ کلمات در جامعۀ استبدادی چنان راحت انجام میشود که خیلی بهآسانی میتوان کلمۀ «پاپ» را -که مفهومی منحصر به فرد و هیچگاه در تاریخ دو تا نبوده است- اندکاندک بر هر دربان و کشیشی، اطلاق کرد و این تجاوز به حدود کلمات را تا آنجا گسترش داد که در هر روستایی چندین پاپ در عرض هم وجود داشته باشند... .
همانطور که در جامعۀ استبدادی میتوان به حقوق افراد تجاوز کرد به حدود کلمات هم میتوان تجاوز کرد، و همانطور که در جامعۀ برخوردار از آزادی و قانون به حقوق افراد نمیتوان تجاوز کرد، به حدود کلمات هم نمیتوان تجاوز کرد. از این روی زبان قلمروی است که از مطالعۀ در آن میتوان به حدود رعایت حقوق و آزادیهای فردی و اجتماعی موجود در آن جامعه پی بُرد. اکنون به یاد ندارم که در کجا خواندهام ولی یقین دارم گفتار یکی از حکیمان بزرگ چین است که گفته است: «روزی اگر زمامِ اصلاح جامعه را به من بسپارند، نخست زبانِ ایشان را اصلاح میکنم.» گویا مقصود او نشان دادن همین رابطۀ استبداد اجتماعی و شناور شدن زبان است... هرقدر جوامع برخوردار از اندیشۀ دمکراسی باشند زبانشان از شناوریهای تند بر کنار است و هرقدر استبدادی باشند به همان میزان زبانهاشان شناور است.
هرکس با شعر فارسی کوچکترین آشنایی داشته باشد و مدایحِ رودکی را با مدایح فرّخی و مدایح فرّخی را با مدایح انوری سنجیده باشد، شناور شدن کلمات را از حوزۀ قاموسی آنها در مسیر این سه دورۀ تاریخی آشکارا مشاهده خواهد کرد: در شعر رودکی تجاوز به حدودِ کلمات بسیار اندک است، زیرا جامعۀ سامانی جامعهای است تا حدِّ زیادی برخوردار از قانون و آزادی... .
در تاریخ اجتماعی ایران، عصر سامانی و به ویژه در قلمروِ فرمانروایی سامانیان کمتر نشانهای از زورگوییهای اجتماعی دورۀ غزنوی وجود دارد و با همۀ استبداد غزنویان استبداد مذهبی سلاجقه بسی بیرحمانهتر از استبداد غزنویان است... . میتوان با آمار نشان داد که شناوریِ کلمات در فاصلۀ عصر سامانی تا سلجوقی به اوج خود میرسد.
شناور بودن زبان هیچ ربطی به زایندگی زبان ندارد، شک نیست که زبان انگلیسی در عصر حاضر -به دلیل هزار عامل فرهنگی و سیاسی و اقتصادی- زایندهترین زبان جهان است، ولی ممکن است به اعتبار عارضۀ «شناور بودن» با زبان فلان کشور عقبماندۀ نیمهمُرده در زنجیر استبداد در اعماق قارۀ سیاه قابل مقایسه نباشد؛ یعنی زبان آن کشور از زبان انگلیسی شناورتر باشد. شناور شدن زبان اصلاً شاید یکی از دلایل نازایی زبان باشد. زیرا زایایی از خواص رشد اجتماعی و فرهنگی است و شناور شدن از لوازم عقبگرد و فروماندگی.
وقتی زبانی حرفی برای گفتن ندارد، با شناور کردنِ کلمات خود، خودش را گول میزند که من حرف تازهای دارم میزنم در صورتی که هیچ حرف تازهای ندارد.
شناور شدن نشانۀ فقدانِ اندیشههای فلسفی و عقلانی در زیربنای جامعه است و جامعهای که در آن اندیشۀ حکیمان و فرزانگان نقشی نداشته باشد، بهناگزیر بازیچۀ خودکامگان و عوامفریبان است.
(مُفلس کیمیا فروش، محمدرضا شفیعی کدکنی، صص ۹۰-۹۵)
*«شناور» شدن واژههای زبان و رابطهٔ آن با دموکراسی و استبداد،*
✍ دکتر شفیعی کدکنی
▪اگر به محیط زندگی مردم جامعه و رسانههای کشور انگلستان دقت کنید مُحال است کسی را که «دکتر» نیست در خطاب -خواه کتباً و خواه شفاهاً- «دکتر» بخوانند یا کسی را که «مهندس» نیست مهندس بنامند.
غرض یادآوری این نکته است که در جامعۀ برخوردار از دموکراسی، کلمات را بهراحتی نمیتوان شناور کرد. کلمات مانند انسانها حیثیتِ خاص خود را دارند و کل،ّ جامعه است که میتواند در باب سرنوشتِ مفهومی کلمات تصمیم بگیرد. بنابراین اگر کسی «کشیش» است شما در چنان جامعهای نمیتوانید بهراحتی او را «اسقُفِ اعظم» یا بالاتر خطاب کنید. هم او ناراحت میشود و هم جامعه شما را از بابتِ تجاوُز به حدود کلمات مورد شماتت قرار خواهد داد. بر همین قیاس کلماتی از نوع «استاد» و «دانشمند» و «فیلسوف» و امثال آن. امّا در جامعۀ استبدادی مسائل برعکس جریان دارد.
شما جای هر کلمه را با همسایههای آن و با مدارجِ بالای آن بهراحتی میتوانید عوض کنید. نه مخاطب شما از این بابت احساس شرمساری خواهد کرد و نه جامعه شما را مورد انتقاد قرار خواهد داد که این کسی را که تو مثلاً فلان عنوان را به او دادهای، او دارای چنین مقامی نیست.
تجاوز در حریمِ کلمات در جامعۀ استبدادی چنان راحت انجام میشود که خیلی بهآسانی میتوان کلمۀ «پاپ» را -که مفهومی منحصر به فرد و هیچگاه در تاریخ دو تا نبوده است- اندکاندک بر هر دربان و کشیشی، اطلاق کرد و این تجاوز به حدود کلمات را تا آنجا گسترش داد که در هر روستایی چندین پاپ در عرض هم وجود داشته باشند... .
همانطور که در جامعۀ استبدادی میتوان به حقوق افراد تجاوز کرد به حدود کلمات هم میتوان تجاوز کرد، و همانطور که در جامعۀ برخوردار از آزادی و قانون به حقوق افراد نمیتوان تجاوز کرد، به حدود کلمات هم نمیتوان تجاوز کرد. از این روی زبان قلمروی است که از مطالعۀ در آن میتوان به حدود رعایت حقوق و آزادیهای فردی و اجتماعی موجود در آن جامعه پی بُرد. اکنون به یاد ندارم که در کجا خواندهام ولی یقین دارم گفتار یکی از حکیمان بزرگ چین است که گفته است: «روزی اگر زمامِ اصلاح جامعه را به من بسپارند، نخست زبانِ ایشان را اصلاح میکنم.» گویا مقصود او نشان دادن همین رابطۀ استبداد اجتماعی و شناور شدن زبان است... هرقدر جوامع برخوردار از اندیشۀ دمکراسی باشند زبانشان از شناوریهای تند بر کنار است و هرقدر استبدادی باشند به همان میزان زبانهاشان شناور است.
هرکس با شعر فارسی کوچکترین آشنایی داشته باشد و مدایحِ رودکی را با مدایح فرّخی و مدایح فرّخی را با مدایح انوری سنجیده باشد، شناور شدن کلمات را از حوزۀ قاموسی آنها در مسیر این سه دورۀ تاریخی آشکارا مشاهده خواهد کرد: در شعر رودکی تجاوز به حدودِ کلمات بسیار اندک است، زیرا جامعۀ سامانی جامعهای است تا حدِّ زیادی برخوردار از قانون و آزادی... .
در تاریخ اجتماعی ایران، عصر سامانی و به ویژه در قلمروِ فرمانروایی سامانیان کمتر نشانهای از زورگوییهای اجتماعی دورۀ غزنوی وجود دارد و با همۀ استبداد غزنویان استبداد مذهبی سلاجقه بسی بیرحمانهتر از استبداد غزنویان است... . میتوان با آمار نشان داد که شناوریِ کلمات در فاصلۀ عصر سامانی تا سلجوقی به اوج خود میرسد.
شناور بودن زبان هیچ ربطی به زایندگی زبان ندارد، شک نیست که زبان انگلیسی در عصر حاضر -به دلیل هزار عامل فرهنگی و سیاسی و اقتصادی- زایندهترین زبان جهان است، ولی ممکن است به اعتبار عارضۀ «شناور بودن» با زبان فلان کشور عقبماندۀ نیمهمُرده در زنجیر استبداد در اعماق قارۀ سیاه قابل مقایسه نباشد؛ یعنی زبان آن کشور از زبان انگلیسی شناورتر باشد. شناور شدن زبان اصلاً شاید یکی از دلایل نازایی زبان باشد. زیرا زایایی از خواص رشد اجتماعی و فرهنگی است و شناور شدن از لوازم عقبگرد و فروماندگی.
وقتی زبانی حرفی برای گفتن ندارد، با شناور کردنِ کلمات خود، خودش را گول میزند که من حرف تازهای دارم میزنم در صورتی که هیچ حرف تازهای ندارد.
شناور شدن نشانۀ فقدانِ اندیشههای فلسفی و عقلانی در زیربنای جامعه است و جامعهای که در آن اندیشۀ حکیمان و فرزانگان نقشی نداشته باشد، بهناگزیر بازیچۀ خودکامگان و عوامفریبان است.
(مُفلس کیمیا فروش، محمدرضا شفیعی کدکنی، صص ۹۰-۹۵)