کدو حلوایی بستنی میشه آخه؟

با کدو حلوایی سوپ می‌پزن

هر چیزی که ریخته بشه تو سوپ باید بستنی ساختن ازش غیرمجاز محسوب بشه

الان جلوی کاله رو نگیرید فردا پس فردا بستنی پیازداغ می‌زنه

از سیب‌زمینی و رشته‌پلویی و کلمم بستنی می‌زنه همین‌قدر خزعبل.

اصلا تا وقتی هممونو بستنی نکنه بی‌خیال نمیشه.‌ کاله رو متوقف کنید.

دیروز بعد این پیاما یه نفر لفت داد فکر کنم برای کاله کار می‌کرده.

اما نمی‌توانیم بنشینیم و تا ابد به زخم‌هایمان خیره شویم.
🥀❤️‍🩹

🖋 هاروکی موراکامی

با توجه به این که دندون مورد نظر حتی انقدر عقل نداره که بفهمه توی لثه برای رشدش جا نیست و فقط به پیشروی و مسخره‌بازی ادامه میده، مایلم پیشنهاد کنم اسم این دندون رو به دندون "جهل" تغییر بدیم.

@mkbroadcasting 📻

جنابان گرانقدر آگوست دی و ووسانگ، کاش بدونید هر وقت Snooze رو گوش می‌دم چقدر دلم می‌خواد بغلتون کنم و بزنم زیر گریه 🌱🫠

متن:

تویی که هروقت به من نگاه میکنی رویاهای خودتو می‌بینی

من پشتتم همیشه همين‌جام، پس زیاد نگران نباش

اگه میترسی سقوط کنی، من با تمام وجود می‌گیرمت

پس مثل من احساس بیچارگی نکن

تویی که خوابیدنت هم بخاطر دیدن رویاهاته، اشکالی نداره که استراحت کنی

امروز حتی رویا هم نبین

وقتی تو سکوت یه لبخند کم‌رنگ بهم میزنی

فقط اون لحظه‌ست که یکم احساس آرامش میکنم



راهی که توش قدم گذاشتم خیلی سخت بود

شاید مثل یه جاده‌ی پر از گل بنظر میرسید،

ولی دشمن‌ها و خارها همه جا بودن با این حال من شروعش کردم

امیدوارم کسی که گل ها رو تو این جاده پاشید فراموش نکنی

امیدوارم وقتی داری میخندی اونایی که دارن گریه میکنن رو از یاد نبری

چون اونا روزاشون رو با لبخند تو میگذرونن

وقتی زیر بار برنامه‌های تکراری داری محو میشی

اشکالی نداره اگه بیشتر از حد تحملته، میتونی یکم استراحت کنی

وقتی دنیا بیرحم و زشت میشه

با صدای بلند گریه کن

وقتی دستی که زمانی به سمتت دراز شده بود حالا تو رو نشونه میگیره

میتونی بعد از یه نفس عمیق فریاد بکشی "لعنت به این حس‌های مزخرف"

چون تو هم آدمی، درست مثل بقیه

چی شد که این راه پر از درد و تنهایی رو انتخاب کردی؟

حتی اگه زمان زیادی گذشت هیچوقت دلیلت رو فراموش نکن

امیدوارم رویاهات فقط درحد رویا باقی نمونن

من همیشه و همه‌جا تشویقت میکنم



وقتی گلبرگ ها پژمرده بشن و بریزن

من در آغوشت میگیرم، شب بخیر

وقتی این مه از بین بره

من هم میرم، خداحافظ

ای رویای شکوفا



تویی که هروقت به من نگاه میکنی رویاهای خودتو می‌بینی

من هواتو دارم همیشه همين‌جام، پس زیاد نگران نباش

اگه میترسی سقوط کنی، من با تمام وجود می‌گیرمت

پس مثل من احساس بیچارگی نکن

تویی که خوابیدنت هم بخاطر دیدن رویاهاته، اشکالی نداره که استراحت کنی

امروز حتی رویا هم نبین

وقتی تو سکوت یه لبخند کم‌رنگ بهم میزنی

فقط اون لحظه‌س که یکم احساس آرامش میکنم



این یه میدون جنگ بدون تیر و تفنگه

ادمای این حِرفه هم دشمناش

خوب و بد رو عدد و رقم‌ها با بی‌رحمی اما به زیبایی نشون میدن

اگر نتونم بقیه رو بکشم خودم باید بمیرم

اینجا که رینگ مبارزه نیست، پس چرا باید کسی رو کشت؟

وقتی از چیزی که دوست داشتی متنفر میشی

وقتی آرزوهاتو باد میبره

اشکالی نداره، همش یه روز واست تبدیل به خاطره و درس میشه

یادت نره دنیا زیاد هم صبور نیست

هیچوقت به مشکلات بقیه نخند

چون ممکنه یه روز واسه خودتم پیش بیاد

موفقیت واست تبدیل به افسار و غل و زنجیر میشه

حس راه رفتن روی این طناب خفه‌ت میکنه

فقط بلند بخند انگار که دنیا داره به آخر میرسه

فقط همون جایی که هستی بمون

امیدوارم رویاهات فقط درحد رویا باقی نمونن

من همیشه و همه‌جا تشویقت میکنم



وقتی گلبرگ ها پژمرده بشن و بریزن

من در آغوشت میگیرم، شب بخیر

وقتی این مه از بین بره

من هم میرم، خداحافظ

ای رویای شکوفا



همه چیز درست میشه، همه چیز درست میشه

همه چیز درست میشه، همه چیز درست میشه

همه چیز درست میشه، همه چیز درست میشه

همه چیز درست میشه، همه چیز درست میشه

همه چیز درست میشه، همه چیز درست میشه

همه چیز درست میشه، همه چیز درست میشه

همه چیز درست میشه، همه چیز درست میشه

همه چیز درست میشه، همه چیز درست میشه



رویاپردازی کن

امیدوارم تا پایان خلقت و زندگی کنارت باشم

رویاپردازی کن

مهم نیست به کجا رسیدی همیشه بخشنده باش

رویاپردازی کن

بعد از همه‌ی این سختی‌ها دوباره جوونه میزنی

رویاپردازی کن

حتی اگه شروعت ضعیف بود ولی آخرش میتونه عالی باشه

رویاپردازی کن



وقتی آخرین گلبرگ هم بیفته

من برات میگیرم و نگهش میدارم

وقتی به آخر رنگین‌کمون رسیدی

من هم میرم، خداحافظ

ای رویای شکوفا



تویی که هروقت به من نگاه میکنی رویاهای خودتو می‌بینی

من پشتتم همیشه همين‌جام، پس زیاد نگران نباش

اگه میترسی سقوط کنی، من با تمام وجود می‌گیرمت

پس مثل من احساس بیچارگی نکن

تویی که خوابیدنت هم بخاطر دیدن رویاهاته، اشکالی نداره که استراحت کنی

امروز حتی رویا هم نبین

وقتی تو سکوت یه لبخند کم‌رنگ بهم میزنی

فقط اون لحظه‌س که یکم احساس آرامش میکنم

رویاپردازی کن

"چرا آهنگای BTS رو گوش میدی؟"

"چون BTS می‌تونه همچین اثری خلق کنه."

جواب این سوال واقعا ساده است اما نمی‌دونم چرا توی جامعه‌ی فعلی ما چنین چیزی رو اعتراف کردن انقدر سخته.

برای یه هنرمند و کسی که موسیقی خلق می‌کنه، این که آهنگ‌های خوبی بسازه و متن‌های خوبی بنویسه کافیه.

برای طرفدارش چی کافیه؟ این که با اون آهنگ‌ها ارتباط برقرار کنه، گوش دادن بهشون بهش احساس خوبی بده، و نشانه‌های آرامش و خوشحالی‌ رو توی اون آهنگ‌ها پیدا کنه.

برای شخص من، آهنگ Snooze مثل یه تیکه جواهر نادر می‌مونه. چون از سال قبل تا الان، موقعیت‌های سخت و استرس‌زای زیادی داشتم‌، و واقعا اغراق نیست اگر بگم که این آهنگ به تنهایی تونسته من رو از زیر بار فروپاشی‌های روانی متعددی نجات بده.
هر وقت که نگران و ناراحت بودم به این آهنگ گوش دادم، و بلافاصله تونستم کمی آرامش پیدا کنم.

مخصوصا این که آگوست دی جایی از آهنگ، با لحن مطمئن و آرومی ۱۶ بار تکرار می‌کنه که "همه چیز درست میشه"، که از دلگرم‌کننده‌ترین چیزها توی دنیاست. مخصوصا وقتی در شرایط دیوانه‌واری قرار دارید که نیازتون به شنیدن این جمله رو چندبرابر می‌کنه.

این ریشه‌ی علاقه‌ی من به این گروهه. چون تعداد زیادی از آهنگ‌هاشون زیبا، عمیق، الهام‌بخش و آرامش‌دهنده‌ان.

اما نفرت و مخالفتی که از سمت جهان، و به طور مخصوص از سمت این سرزمین،‌ به سمتشون سرایز میشه، ریشه در هر چیز بد و قابل‌سرزنش توی این دنیا داره‌. نژادپرستی، تبعیض،  خشونت و خصومت، مردسالاری سمی، و خیلی چیزهای منفی دیگه‌‌‌.

اگر این آهنگ و آهنگ‌های دیگه از این گروه، اگر به طور کلی این گروه برام انقدر خاصه، چرا نباید بتونم آزادانه دوستشون داشته باشم؟
اگر اجازه بدم نفرت و مخالفت آزادانه نسبت به این گروه، علاقه‌ی من رو سرکوب کنه، معنیش این نیست که گذاشتم یه چیز زشت و سمی از یه چیز زیبا و قابل‌تقدیر ببره؟

پس به طور کلی فکر می‌کنم مشکل من با جو جامعه‌ی فعلی و این همه گارد و جبهه‌ای که نسبت به کیپاپ، و به خصوص bts وجود داره اینه. اختلاف سلیقه طبیعیه. واکنش‌های بد و خوب نسبت به یک چیز یکسان طبیعیه‌. اما سرکوبگری و تحقیر طبیعی نیست! و صادقانه از یک جایی به بعد دیگه این حتی فقط راجع به کیپاپ و bts هم نیست. راجع به هر چیزیه که یک فرد بهش علاقه داره و گروه دیگه‌ای از افراد با همون چیز مشکل دارند.

درخواست من این نیست که کسی در برابر  یک سبک موسیقی، یک خواننده، یا هر چیز خاص دیگه‌ای نفرت‌پراکنی نکنه. چون فکر نمی‌کنم همچین چیزی ممکن باشه. فکر نمی‌کنم بتونم آدمی که از خصومت و تحقیر پر شده رو در جایگاهی قرار بدم که بخوام‌ ازش چیزی درخواست کنم.

اما می‌تونم از عده‌ای که چیز خاصی رو دوست دارن و بهش علاقه دارن درخواست کنم که خودشون رو سرکوب نکنند. اجازه ندید کسی بهتون بگه چی رو باید دوست داشته باشید و چی رو نه، و مهم‌تر از اون اجازه ندید که به خاطر حرف‌های بقیه و دوست‌داشتن چیزی که دیگران تاییدش نمی‌کنن، احساس بدی داشته باشید.

موسیقی، فیلم، کتاب، هنر، و هر اثر قابل خلق دیگه‌ای، در درجه‌ی اول برای دوست داشته شدن ساخته شده. پس فقط همین کار رو بکنید. بذارید اون عده‌ای که دوست ندارند دوست نداشته باشند. و بعد خودتون تا هر جا و هر حدی که می‌تونید دوست داشته باشید.