بعد صد سال اگر از سر قبرم گذری
کفنم چاک زنم
عاشقی از سر گیرم...
#ناصر_پروانی
@missing158

گاهی هم
روبه‌روی خودش می‌نشیند
و ترکش‌های خاطره را
از مغزش بیرون می‌کشد...
#گروس_عبدالملکیان
@missing158

دوباره زنده کن این خسته ی خزان زده را
حلول کن به تنم جان ببخش و جانان باش…
#حسین_منزوی
@missing158

‏براى همهٔ ما
‏همهٔ روزها فراموش مى‌شوند
‏به‌جز همان یک روزی
که نشانى آن را
‏به هيچ‌كس نگفته‌ايم...
#محمدرضا_عبدالملكيان
@missing158

خورشید به زیباییِ
چشمانِ معشوقه من نیست
لب‌های معشوقه من
از مَرجان قرمزتر هستند
اگر برف سفید باشد، پس سینه‌هایِ
معشوقِ من چه رنگی است؟
اگر نقره سیمین است
چرا نقره‌هایِ سیاه
روی سرِ او رشد می‌کنند؟
من گلدان‌های گلدار قرمز و
سفیدِ زیادی دیده‌ام
امّا گل‌های هیچ کدام به زیباییِ
گل رزِ گونه‌های او نیستند
و عطری که از نفسِ
معشوقه من بازمی‌گردد
از همه عطرها خوشبوتر است
من عاشق شنیدنِ صدای او هستم
و خوب من می‌دانم
که صدای او از صدای هر موسیقی
بسیار لذت‌بخش‌تر است...
#شکسپیر
@missing158

که می‌خواهم در آغوشت بمیرم…
#فریدون_مشیری
@missing158

آتشم بر جان ولی از شکوه لب خاموش بود…
#رهی_معیری
@missing158

هر جلوه ی زیبا
نا خودآگاه مرا یاد تو می‌اندازد
و لاجرم مرا با خود به اوج می‌برد…
#نزار_قبانی
@missing158

دوستای گلم سلام
اگه دوست دارید ما رو به خوندن شعرهای انتخابی تون دعوت کنید یا خودتون اهل نوشتن هستید
گروه ما جای قشنگیه واسه همراهی بیشتر...

یه جو سالم و دوستانه که هم دوستای خوبی می‌بینید اونجا هم کلی بیشتر کنار هم از خوندن شعر و ادبیات لذت می‌بریم...

@missing158
@missing_158

            ☀️ گروه شخص غایب ☀️

همچو بوی گل که در آغوش گل از گل جداست
هم برون از عالمی، هم در کنار عالمی…
#صائب_تبریزی
@missing158

چو روزی ز آغوش دريا برآمد
شبی هم در آغوش دريا بميرد
تو دريای من بودی آغوش واكن
كه می‌خواهد اين قوي زيبا بميرد…
#مهدی_حمیدی
@missing158

از پوستم
صدای تو می تراود
بر پاهای تو راه می روم
با چشمِ تو شعر می نویسم
من که‌ام
به جز تو
که در رگ و پوستم نَهانی و
نام مَرا به خود داده ای...
#شمس_لنگرودی
@missing158

با زحمت شبی
از شانه‌ی کوهستانیت
برای دیدن نومیدیم
سرک می‌کشیدم
و دو عشر مهتاب
در رگ‌های من بالا می‌رفت
گردن من در برج باروت می‌تپید
اما براق‌ترین فلسم به روی نومیدی می‌افتاد…
#بیژن_الهی
@missing158

بیژن الهی 🌹
(۱۶ تیر ۱۳۲۴ - ۹ آذر ۱۳۸۹)

هیچ مترس چون بخشوده شده‌ای اما برای جامعه ی فاسدی که تو را مجبور کرد تا از بین مرگ و بی‌ آبرویی یکی را انتخاب کنی، بخشایشی وجود ندارد...
#اینیاتسیو_سیلونه
@missing158

‏پس تحمل کن‌
تحملِ ستون بودن را
ستونی از نور
که فقط پرندگانِ کور بَرو تکیه
می‌زنند…
‏#بیژن_الهی
@missing158

فرو هشت ازو سرخ و زرد و بنفش
همی خواندش کاویانی درفش

از آن پس هر آن کس که بگرفت گاه
به شاهی به سر بر نهادی کلاه

بر آن بی‌بها چرم آهنگران
برآویختی نو به نو گوهران

ز دیبای پرمایه و پرنیان
بر آن گونه شد اختر کاویان

که اندر شب تیره خورشید بود
جهان را ازو دل پر امید بود...
#فردوسی
@missing158