در مراقبه، حضور ناب خود را لحظهبهلحظه به خودمان هدیه میدهیم.
@mindfulliving
@mindfulliving
Forwarded from Arjmandpub
همسران هوشیار
چگونه پذیرش و توجهآگاهی شما را به عشقی که میخواهید میرساند
چاپ دوم 1398
رابین والسر، دارا وستراپ
ترجمه: مرتضی کشمیری
ویرایش: سیاوش نیکپور
تعداد صفحه: 168 - رقعی - شمیز
بها: 23,000 ریال
🛒 http://arjmandpub.com/Product/Details/1447/2
همۀ ما میخواهیم در روابطمان کاملاً پذیرفته شویم، با این حال برایمان دشوار است همسرمان را همانطور که هست، کاملاً بپذیریم. این کتاب راهنمایی روشنگر برای زوجها است که بر مبنایی ساده استوار شده است: از روی مهربانی، عشق و پذیرش عمل کنید، آنگاه امکان خلق رابطهای همراه با مهربانی، عشق و پذیرش بیشتر را فراهم خواهید آورد.
با استفاده از راهبردهای برگرفته از درمان مبتنی بر پذیرش و پایبندی (ACT)، که رویکرد درمانی نیرومندی است، این کتاب به شما کمک میکند ارزشهای بنیادیتان را شناسایی کنید و بهعنوان یک زوج، زیباییهای حاصل از داشتن رابطهای آگاهانه و سرشار از رفتارهای همسو با ارزشها را کشف کنید. هر فصل از این کتاب، به بررسی موضوعی کلیدی چون شور و اشتیاق، وفاداری و تعادل بین وابستگی و استقلال میپردازد و تمرینهای ویژهای ارائه میکند که میتوانید آنها را تنها، یا به همراه همسرتان انجام دهید تا رابطهای سرزنده بنا کنید.
#خودیاری #آموزش_همگانی_روانشناسی #روان_درمانی #مشاوره #توجه_آگاهی #زوج_درمانی #پذیریش #ACT #رابین_والسر #دارا_وستراپ #مرتضی_کشمیری
https://www.arjmandpub.com/images/products/lng/1447.jpg
@arjmandpub
چگونه پذیرش و توجهآگاهی شما را به عشقی که میخواهید میرساند
چاپ دوم 1398
رابین والسر، دارا وستراپ
ترجمه: مرتضی کشمیری
ویرایش: سیاوش نیکپور
تعداد صفحه: 168 - رقعی - شمیز
بها: 23,000 ریال
🛒 http://arjmandpub.com/Product/Details/1447/2
همۀ ما میخواهیم در روابطمان کاملاً پذیرفته شویم، با این حال برایمان دشوار است همسرمان را همانطور که هست، کاملاً بپذیریم. این کتاب راهنمایی روشنگر برای زوجها است که بر مبنایی ساده استوار شده است: از روی مهربانی، عشق و پذیرش عمل کنید، آنگاه امکان خلق رابطهای همراه با مهربانی، عشق و پذیرش بیشتر را فراهم خواهید آورد.
با استفاده از راهبردهای برگرفته از درمان مبتنی بر پذیرش و پایبندی (ACT)، که رویکرد درمانی نیرومندی است، این کتاب به شما کمک میکند ارزشهای بنیادیتان را شناسایی کنید و بهعنوان یک زوج، زیباییهای حاصل از داشتن رابطهای آگاهانه و سرشار از رفتارهای همسو با ارزشها را کشف کنید. هر فصل از این کتاب، به بررسی موضوعی کلیدی چون شور و اشتیاق، وفاداری و تعادل بین وابستگی و استقلال میپردازد و تمرینهای ویژهای ارائه میکند که میتوانید آنها را تنها، یا به همراه همسرتان انجام دهید تا رابطهای سرزنده بنا کنید.
#خودیاری #آموزش_همگانی_روانشناسی #روان_درمانی #مشاوره #توجه_آگاهی #زوج_درمانی #پذیریش #ACT #رابین_والسر #دارا_وستراپ #مرتضی_کشمیری
https://www.arjmandpub.com/images/products/lng/1447.jpg
@arjmandpub
Forwarded from مجموعه مراکز خدمات روانشناسی و مشاوره دانشگاه شهید بهشتی
برنامه کارگاه های عمومی مرکز خدمات روانشناسی و مشاوره دانشگاه شهید بهشتی
مدرسه مهارت آموزی: ارتقای مهارت های فردی و اجتماعی
ارائه گواهی معتبر
تخفیف زمانی: تا پانزده خرداد ماه ۹۸
ثبت نام حضوری و غیر حضوری
شماره تماس جهت کسب اطلاعات بیشتر و ثبت نام: ۲۹۹۰۲۳۶۵_۰۲۱(ساعات اداری)
سایت مرکز:http://psycenters.sbu.ac.ir/
کانال تلگرامی مرکز: @psycenterssbu
ارتباط با ادمین کانال: @psycentersbu
مدرسه مهارت آموزی: ارتقای مهارت های فردی و اجتماعی
ارائه گواهی معتبر
تخفیف زمانی: تا پانزده خرداد ماه ۹۸
ثبت نام حضوری و غیر حضوری
شماره تماس جهت کسب اطلاعات بیشتر و ثبت نام: ۲۹۹۰۲۳۶۵_۰۲۱(ساعات اداری)
سایت مرکز:http://psycenters.sbu.ac.ir/
کانال تلگرامی مرکز: @psycenterssbu
ارتباط با ادمین کانال: @psycentersbu
Forwarded from The School of Happiness
کار ذهن ما این است که مدام ما را برای آنچه که بعداً قرار است اتفاق بیفتد آماده کند، و آنچه انجام شده است را ارزیابی کند؛ با این حال این می تواند خسته کننده و توان فرسا باشد که او همیشه جایی است که شما آنجا نیستید. "تماس با لحظهٔ حال" همراه با "شفقت به خود" می تواند به ما کمک کند تا خودمان را از قلاب افکار مربوط به گذشته و آینده رها کنیم و در کاری که هم اکنون در حال انجام آن هستیم غرق شویم.
✅ Channel: @happinessnet
✅ Channel: @happinessnet
Forwarded from هزار خط ناتمام
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
چرا شفقت به خود مهم است؟ - راس هریس
#رواندرمانی، #پذیرش_و_تعهد، #اکت، #راس_هریس، #شفقت_به_خود
▪️مترجم: حسین محمدیزاده
▫️لینک ویدئو در آپارات
🍂
#رواندرمانی، #پذیرش_و_تعهد، #اکت، #راس_هریس، #شفقت_به_خود
▪️مترجم: حسین محمدیزاده
▫️لینک ویدئو در آپارات
🍂
ارزشمندترین هدیهای که میتوانیم به کسی بدهیم، توجه خودمان است.
وقتی آگاهی ما عزیزانمان را در آغوش میگیرد، مانند گل شکوفا میشوند.
@mindfulliving
وقتی آگاهی ما عزیزانمان را در آغوش میگیرد، مانند گل شکوفا میشوند.
@mindfulliving
آشنایی با توجهآگاهی
قسمت اول: بیتوجهی روزمره
پیوند جلالی
(این متن به سفارش کلینیک تخصصی مهرآیین نوشته شده است. مطالب بیشتر در mehraeinclinic.ir)
در سال 2007 جامعهشناسان امریکایی آزمایشی ساده انجام دادند. آنها از جاشوآ بِل، نوازندۀ مشهور ویولن، خواستند به صورت ناشناس در یکی از ایستگاههای مترو شهر واشنگتن بایستد و قطعاتی را بنوازد. او برای 43 دقیقه یکی از ظریفترین قطعات کلاسیک را با ویولنی قدیمی که 3.5 میلیون دلار ارزش داشت برای مردم نواخت. این قطعه مربوط به کنسرتی بود که دو روز پیش بلیطهایش به قیمت متوسط 100 دلار به طور کامل به فروش رفته بود.
در این 43 دقیقه بیش از هزار نفر از کنار او عبور کردند. حدس میزنید چند نفر توقف کردند تا کار او را بشنوند؟ پیش از ارائۀ پاسخ، بیایید نگاهی به زندگی روزمرۀ خودمان بیندازیم. آخرین باری که یک قطعه موسیقی را با توجه کامل شنیدید کی بود؟ آخرین باری که یک وعده غذا را در آرامش، بدون حواسپرتی و با آگاهی کامل خوردید چطور؟ یا آخرین باری که غرق تماشای قرص ماه یا شکوفههای بهاری شدید؟ یا هنگام صحبت با همسرتان با تمام وجود به صحبتهایش گوش کردید؟ اگر شما هم مانند بیشتر مردم باشید، احتمالاً خواهید گفت بیشتر اوقات آنطور که باید در لحظۀ حال «حضور» ندارید. در روانشناسی به این گرایش ذهنی، «بیتوجهی روزمره» میگویند. ما عادت کردهایم به جای بودن در اینجا و اکنون و لذت بردن از زیباییهای زندگی، در خیالات و نگرانیهای ذهنی خود غرق شویم، همزمان چند کار را سرسری انجام دهیم و بیصبرانه منتظر کارهای بعدی خود باشیم.
در آزمایش بالا، از بیش از هزار رهگذر مترو فقط 7 نفر توقف کردند تا هنرنمایی نوازندۀ مطرح ویولون را ببینند. جالب آنکه بیشترشان کودک بودند! ظاهراً بزرگسالان بیش از آن دلمشغولی داشتند که وقتشان را به شنیدن موسیقی زنده اختصاص دهند. ما کاملاً میتوانیم با آنها همدلی کنیم. به نظر میرسد کارهای «مهم» دنیای بزرگسالی اجازه نمیدهد از زندگی در لحظۀ حال ببریم؛ ما همواره منتظر «وقت مناسب» برای لذت بردن هستیم، گویی زندگی واقعی در جایی دیگر و وقتی دیگر انتظارمان را میکشد. پس لازم است از تجربههای امروزمان «بپریم» تا زودتر به زندگی مطلوب فردا برسیم. اما اگر زندگی مجموعۀ همین لحظاتی باشد که از آنها عبور میکنیم، چه؟
البته ذهن ما با منطقی بهظاهر تزلزلناپذیر در برابر این سؤال میایستد. «با اینهمه گرفتاری چطور میشه از زندگی لذت برد؟ معلومه که باید اوضاع روبراه بشه تا بتونم زندگی کنم! این حرفا مال کسیه که غم نون نداره!» البته قصد نداریم به جنگ ذهن برویم و چیزی را اثبات یا رد کنیم. اما بد نیست نگاهی کنجکاوانه به تجربۀ واقعی خود بیندازیم. آیا میتوانیم ردپای بیتوجهی را در زندگی روزمرۀ خود بیابیم؟ آیا میتوانیم با صداقتی آمیخته به شجاعت اذعان کنیم که «بعضی وقتا به جای بودن تو لحظۀ حال، "جای دیگهای" هستم و خیلی از تجربیات زندگیمو از دست میدم»؟ ضمناً، آیا میتوانیم تفاوت بین لحظات بیتوجهی و لحظات حضور ناب را عمیقاً درک کنیم؟
در قسمتهای بعد بیشتر به این موضوع خواهیم پرداخت که بیتوجهی روزمره چه هزینههایی به دنبال دارد و چرا و چگونه باید با آن مقابله کرد.
#مقاله
@mindfulliving
قسمت اول: بیتوجهی روزمره
پیوند جلالی
(این متن به سفارش کلینیک تخصصی مهرآیین نوشته شده است. مطالب بیشتر در mehraeinclinic.ir)
در سال 2007 جامعهشناسان امریکایی آزمایشی ساده انجام دادند. آنها از جاشوآ بِل، نوازندۀ مشهور ویولن، خواستند به صورت ناشناس در یکی از ایستگاههای مترو شهر واشنگتن بایستد و قطعاتی را بنوازد. او برای 43 دقیقه یکی از ظریفترین قطعات کلاسیک را با ویولنی قدیمی که 3.5 میلیون دلار ارزش داشت برای مردم نواخت. این قطعه مربوط به کنسرتی بود که دو روز پیش بلیطهایش به قیمت متوسط 100 دلار به طور کامل به فروش رفته بود.
در این 43 دقیقه بیش از هزار نفر از کنار او عبور کردند. حدس میزنید چند نفر توقف کردند تا کار او را بشنوند؟ پیش از ارائۀ پاسخ، بیایید نگاهی به زندگی روزمرۀ خودمان بیندازیم. آخرین باری که یک قطعه موسیقی را با توجه کامل شنیدید کی بود؟ آخرین باری که یک وعده غذا را در آرامش، بدون حواسپرتی و با آگاهی کامل خوردید چطور؟ یا آخرین باری که غرق تماشای قرص ماه یا شکوفههای بهاری شدید؟ یا هنگام صحبت با همسرتان با تمام وجود به صحبتهایش گوش کردید؟ اگر شما هم مانند بیشتر مردم باشید، احتمالاً خواهید گفت بیشتر اوقات آنطور که باید در لحظۀ حال «حضور» ندارید. در روانشناسی به این گرایش ذهنی، «بیتوجهی روزمره» میگویند. ما عادت کردهایم به جای بودن در اینجا و اکنون و لذت بردن از زیباییهای زندگی، در خیالات و نگرانیهای ذهنی خود غرق شویم، همزمان چند کار را سرسری انجام دهیم و بیصبرانه منتظر کارهای بعدی خود باشیم.
در آزمایش بالا، از بیش از هزار رهگذر مترو فقط 7 نفر توقف کردند تا هنرنمایی نوازندۀ مطرح ویولون را ببینند. جالب آنکه بیشترشان کودک بودند! ظاهراً بزرگسالان بیش از آن دلمشغولی داشتند که وقتشان را به شنیدن موسیقی زنده اختصاص دهند. ما کاملاً میتوانیم با آنها همدلی کنیم. به نظر میرسد کارهای «مهم» دنیای بزرگسالی اجازه نمیدهد از زندگی در لحظۀ حال ببریم؛ ما همواره منتظر «وقت مناسب» برای لذت بردن هستیم، گویی زندگی واقعی در جایی دیگر و وقتی دیگر انتظارمان را میکشد. پس لازم است از تجربههای امروزمان «بپریم» تا زودتر به زندگی مطلوب فردا برسیم. اما اگر زندگی مجموعۀ همین لحظاتی باشد که از آنها عبور میکنیم، چه؟
البته ذهن ما با منطقی بهظاهر تزلزلناپذیر در برابر این سؤال میایستد. «با اینهمه گرفتاری چطور میشه از زندگی لذت برد؟ معلومه که باید اوضاع روبراه بشه تا بتونم زندگی کنم! این حرفا مال کسیه که غم نون نداره!» البته قصد نداریم به جنگ ذهن برویم و چیزی را اثبات یا رد کنیم. اما بد نیست نگاهی کنجکاوانه به تجربۀ واقعی خود بیندازیم. آیا میتوانیم ردپای بیتوجهی را در زندگی روزمرۀ خود بیابیم؟ آیا میتوانیم با صداقتی آمیخته به شجاعت اذعان کنیم که «بعضی وقتا به جای بودن تو لحظۀ حال، "جای دیگهای" هستم و خیلی از تجربیات زندگیمو از دست میدم»؟ ضمناً، آیا میتوانیم تفاوت بین لحظات بیتوجهی و لحظات حضور ناب را عمیقاً درک کنیم؟
در قسمتهای بعد بیشتر به این موضوع خواهیم پرداخت که بیتوجهی روزمره چه هزینههایی به دنبال دارد و چرا و چگونه باید با آن مقابله کرد.
#مقاله
@mindfulliving
در ایامی که آرامشت بر هم میخورد، این سؤال را لحظهبهلحظه و روزبهروز از خود بپرس:
«به چه چیز واکنش نشان میدهم؟»
@mindfulliving
«به چه چیز واکنش نشان میدهم؟»
@mindfulliving
Forwarded from سیاهمشق
اگر می دانستید که قرار است بمیرید چکار می کردید؟ یا چه کاری را دیگر نمی کردید؟
معطلش نکنید. چون قرار است بمیرید.
همه مان قرار است بمیریم.
@mashghesiah
معطلش نکنید. چون قرار است بمیرید.
همه مان قرار است بمیریم.
@mashghesiah
Forwarded from Forgiveness.therapy.iran
ترسهايي كه با آنها رو به رو نمي شويم به محدوديت هاي ما تبديل مي شوند
@forgivenesstherapyiran
@forgivenesstherapyiran
صلح و آشتی نتیجۀ تمرین دادن ذهن است تا زندگی را همانطور که هست ببیند، نه آنطور که انتظار داریم باشد.
@mindfulliving
@mindfulliving
🔹دورهٔ کاهش استرس مبتنی بر توجهآگاهی (mindfulness)🔹
مدرس: پیوند جلالی، دانشجوی دکتری روانشناسی بالینی، مترجم کتابهای توجهآگاهی و درمان پذیرش و پایبندی
چهارشنبهها ساعت ۵ تا ۷ عصر
- آگاهی از بدن
- آگاهی از هیجانها
-آگاهی از افکار
- آشتی با خود و دیگران
تلفن ثبت نام: 22632356
@mindfulliving
مدرس: پیوند جلالی، دانشجوی دکتری روانشناسی بالینی، مترجم کتابهای توجهآگاهی و درمان پذیرش و پایبندی
چهارشنبهها ساعت ۵ تا ۷ عصر
- آگاهی از بدن
- آگاهی از هیجانها
-آگاهی از افکار
- آشتی با خود و دیگران
تلفن ثبت نام: 22632356
@mindfulliving
Forwarded from سایت محمدجعفر مصفا
اعتماد به کدام "نفس"؟
امیدوارم دوستانی که کتاب هایی میخوانند از قبیل "چگونگی تقویت اعتماد به نفس"، یا دوستانی که میگویند "خوش به حال فلان کس که اعتماد به نفس دارد"، به این اصول توجه کنند؛ کدام "نفس"؟ کدام "اعتماد"؟ اعتماد به چه چیز؟ به پدیده ای که بنیانش بر یک مقدار ارزش های تعبیری، قراردادی و هوایی است؟ به پدیده ای که چیزی جز سایه و تصویر نیست؟ آیا به چنین "نفس" و "هویتی" میتوان اعتماد کرد؟
کتاب "تفکر زائد"
محمدجعفر مصفا
@Mossaffadotcom
امیدوارم دوستانی که کتاب هایی میخوانند از قبیل "چگونگی تقویت اعتماد به نفس"، یا دوستانی که میگویند "خوش به حال فلان کس که اعتماد به نفس دارد"، به این اصول توجه کنند؛ کدام "نفس"؟ کدام "اعتماد"؟ اعتماد به چه چیز؟ به پدیده ای که بنیانش بر یک مقدار ارزش های تعبیری، قراردادی و هوایی است؟ به پدیده ای که چیزی جز سایه و تصویر نیست؟ آیا به چنین "نفس" و "هویتی" میتوان اعتماد کرد؟
کتاب "تفکر زائد"
محمدجعفر مصفا
@Mossaffadotcom
صرفنظر از اینکه در چه شرایطی هستی، همیشه در دو چیز آزادی عمل داری:
حضور پیدا کردن در لحظهٔ حال و عاشقانه رفتار کردن.
@mindfulliving
حضور پیدا کردن در لحظهٔ حال و عاشقانه رفتار کردن.
@mindfulliving