نمی‌دونم کی به هر-روز-گریستن رسیدم.

کلاغ‌جون،
من دیشب دوباره یه چیزی واسه تو گرفتم. یه موقع بودی بگو بیام بدمش بهت.

اسم شال‌گردنت رو گذاشتم دوره‌گرد،
چون هنوز داره دورم می‌گرده.

سفت بچسب.
یه وقت این آدمی رو که به عنوان مالت برداشتی دزد نبره.

یه‌وقت انسان نشی‌آ.
همین‌جور کالا بمون.

پشت گوش نونوا که دارم ازش سنگک کنجدی می‌گیرم تتو شده «Fucking Love».

چون عکس درستی استفاده کرده.

Me encantan tus ojos.

لیزا لای زباله‌ها

مراقب باش. این همزمانی‌های دنیا معمولاً معنای شومی پشتش داره. پیام‌آور آینده است
و آینده به ندرت خوشآینده!

سر زدم
چون آفتاب نیمه‌شب.

بندی از داستان «کیمیا»

بر مزارم مایست و مزار

بر مزارم مایست و مزار؛
من آنجا نیستم. من نخوابیده‌ام.
من هزار باد وزانم.
من درخشش الماس‌گون برفم.
من نور خورشیدم بر دانه‌های رسیدهٔ گندم.
من باران آرام پاییزم.
وقتی در سکوت صبح برمی‌خیزی
من آن شور شدید روح‌افزاام
از پرواز مدور پرنده‌های ساکت.
من آن ستاره‌های نرمم که شب‌ها می‌درخشند.
بر مزارم مایست و مزار؛
من آنجا نیستم.
من نمرده‌ام.