پدر خیال می‌کرد آدم وقتی در حجره خودش، تنها باشد تنهاست،
نمی‌دانست که تنهایی را فقط در شلوغی می‌شود حس کرد...


#سمفونی_مردگان
#عباس_معروفی
@minabookreader

کاش آدم این قابلیت رو داشت که از دور نشون میداد تو چه حالیه..

اگر به مباحث فمنیستی علاقه‌مندید این کتاب میتونه براتون مفید باشه

بالاخره زیرلب گفت: «میچ، دامنه‌ی بخشش به سایر مردم ختم نمی‌شود. ما باید خودمان را هم ببخشیم.»

خودمان؟

«بله. برای تمام کارهایی که نکردیم. تمام کارهایی که باید می‌کردیم. تو نباید حسرت آنچه باید رخ می‌داد را بخوری. زمانی که به جایی که من هستم برسی، این چیزها به دردت نمی‌خورَد. با خودت در صلح باش. باید با خودت و تمام کسانی که اطرافت هستند در صلح باشی. خودت را ببخش. دیگران را ببخش. همه مثل من فرصت خوبی ندارند. همه به اندازه‌ی من خوش‌شانس نیستند.»

#سه‌شنبه‌ها_با_موری
#میچ_آلبوم

@reyhanbooklife

بیچاره بچه‌هامون که تا چشم باز کردن سختی دیدن..
از کرونا بگیر تا اقتصاد مریض

تراپی؟ قرص؟ روانکاو؟
نه ممنون. به جایش ورزش میکنم.
میروم جنگل.
میروم رشت.
دورهمی با دوستان میگیرم.
به جایش؟ قهوه و کتاب.
گربه ام را بغل میکنم.
یوگا میکنم.
خرید میروم.
روی خودم کار میکنم...

عزیزان اگر اینها برای شما واقعا راه حل و جواب است، یعنی شما واقعا هم نیازی به روانکاو یا دارو نداشتید. یعنی شما افسردگی مزمن یا حاد ندارید. یعنی حالتان وخیم نیست که با یوگا و موزیک و دورهمی و قدم زدن در جنگل انرژی های رفته می آید سر جایش. حتما که ادامه اش بدهید ولی لطفا لطفا لطفا نسخه برای بقیه نپیچید. این خیلی اشتباه است و از عدم درک شرایط می آید که اتفاقا هم چه خوب که یکی درکی از عوالم افسردگی نداشته باشد اما این اصلا خوب نیست که خیلی با اعتماد به نفس فکر کند درکش میکند!!

افسردگی، غول ناپیدا و بسیار قوی است. پنجه در پنجه اش انداختن چیزی نیست که همه ببینند و درجا بفهمند اوه ، آنجا روی آن صندلی جلوی سینی همبرگر یا روی زمین ورزش یا پشت فرمان لکسوس، یکی با غولش در جدال است.
نیاز و درخواست کمک حرفه ای، دنیایی بسیار متفاوت دارد از آنچه شما بلدید با رشت و یوگا و دیدار برج گالاتا رفع و رجوعش کنید.

خیلی مهارت لازم دارد که آدم بداند برای که و تحت چه شرایطی می‌تواند از خودش مثالهای نقض بیاورد و بگوید چقدر قهرمان داستان زندگی است و تحت چه شرایطی صرفا ساکت بماند و دنبال رنج زدایی آبکی و ساده سازی های اینفلوئنسری برای بقیه نگردد.
این هنر بزرگی است ولی اکتسابی و یاد گرفتنی است.

وقتی زمان زیادی با یک مسئله یا مشکل دست و پنجه نرم می‌کنی و کم‌کم بهش عادت می‌کنی و می‌فهمی که دستورالعملش چیه، به گذشته و اولین باری که با اون مسئله روبه‌رو شدی فکر می‌کنی و با خودت میگی «لازم نبود اون‌قدر شلوغ بازی از خودم دربیارم بخاطر این موضوع.» ولی من اینجام که بهت بگم چرا عزیزم، لازم بود که شلوغ کنی، لازم بود بشینی وسط جاده‌ی زندگیت و بزنی زیر گریه، لازم بود تمام چراغ‌های چشمک‌زن اطرافت رو روشن کنی و جیغ بزنی، لازم بود به همه بگی «به من توجه کنید.» چون تو فقط یه آدم کوچولو بودی که زندگی یهو تو شرایطی قرارت داد که نمی‌دونستی باید باهاش چی کار کنی، تو دست و پات رو گُم کردی و هیچ دفترچه راهنمایی هم وجود نداشت، تو باید با فریادهای بلند کمک می‌خواستی. هرکسی که اون لحظه با تمام اون علامت‌هایی که دادی وانمود کرد که تو رو ندیده و هرکسی که حالا داره بهت میگه «اون‌قدر هم بزرگ نبودا، شلوغش کرده بودی.» رو از خودت و زندگیت دور کن.

من از مشکلات زندگیم فرار نکردم، من جلوی مشکلاتم ایستادم ولی از آدم‌ها فرار کردم؛ اون‌ها کسایی هستن که زخم‌هات رو بیشتر و عمیق‌تر می‌کنن.

سلام چطورین؟

من هفته پیش کتابی رو خوندم که مدتها برای خوندنش گارد داشتم

یعنی مطمئن بودم ازش بدم میاد

ولی وقتی خوندم عاشقش شدم😍

اینقدر خوب بود که خیلی زود هم معرفیش رو ضبط کردم براتون گذاشتم

اینجاست👆

اینستاگرام من👇
https://www.instagram.com/mina.book.reader/profilecard/?igsh=MXBvZjZ2dHh6Z3N6eg==

یوتیوب من👇
https://www.youtube.com/@mina.book.reader

گروه کتابخوانی‌مون👇
https://t.me/RWhQsUhLkhw4YTJk