به دلیل وجود صحنه های جنسی صریح
برای هر مخاطبی پیشنهاد نمیگردد

[مطالعه ولوم های قبلی]

کتاب های ابتدایی این مجموعه توسط
تیم دیگری انجام شده ولی حق پخش
آن متعلق به تیم ما بوده و ادامه
مجموعه به زودی قرار خواهد گرفت

[مطالعه ایشو قبل]

خلاصه داستان:
گوئن‌کلان… استاد من، کسی که
اکنون تمام افکارم به سوی اوست،
در لحظه‌ای که بی‌تابم تا در جهان
دیگر، آنجا، در فراسوی مه‌ها به او
بپیوندم… ما درویدها به درستی
بر این باور بودیم که نوشتار نباید
دانش ما را منجمد (محدود) کند،
و باید آن‌ها را از طریق کلام آموزش
دهیم، نه با جوهر. اما غروب درویدها
فرا رسید، و اکنون که بسیاری از
ما به دین خدای یگانه گرویده‌اند
و دیگران ناپدید شده‌اند، ناچاریم
آنچه را که در نبودِ زبانی برای تعلیم
و انتقال از دست خواهد رفت، مکتوب
کنیم… بنابراین بسیار شایسته می‌نماید
که ما بازماندگان - که من نیز یکی از
آنانم - حافظه‌ی تاریخی خود را بر این
کاغذ منتقل کنیم؛ کاغذی بس ناپایدار،
اما تنها امکانی که امروز برایمان مانده
تا در دوران‌های پیشِ رو دوام بیاوریم…
خاطراتم قلبم را می‌فشارند، به اشک
بدل می‌شوند و با جوهر در می‌آمیزند…
گوئن‌کلان… استاد من...

در فرهنگ سلت‌ها، درویدها افرادی
بسیار فرهیخته بودند. درویدها روحانیان،
جادوگران، کاهنان و مشاوران دینی
اقوام سلتیک (Celtic) در اروپا بوده‌اند.
ریشهٔ لغت احتمالاً از واژه‌های باستانی
به معنی دانای درختان بلوط می‌آید
(چون بلوط مقدس بوده).

خلاصه داستان:
گناه نخستین چه بود؟ ماسک خفاشی که برای اولین بار در تاریکی ظاهر شد؟ یا هیولاهایی که در انعکاس آن زاده شدند؟ این داستان، حکایت یک سوال است. سوالی که از زبان یک معمای مرده پرسیده می‌شود؛ در شهری که «بازی» تمام شده و تنها «خون» باقی مانده است.
«آیا بدون خفاش… هیولایی وجود داشت؟»

خلاصه داستان:
از پوسته در حال پوسیدگی هاب سیتی،
ویک سیج، کوئسشن، برای ردگیری یک
عملیات قاچاق انسان در قطب شمال
یخ‌زده، عمیقاً مخفی می‌شود.
الیور کوئین، گرین اَرو، که از جایگاه
مدیران ارشد شرکت خودش بیرون
رانده شده، باید زندگی در حال
فروپاشی خود را دوباره سامان دهد...
اما دخالت صنایع کوئین در یک پروژه
مرموز ملقب به آرکادیا چیست؟ گرین
اَرو با ترغیب کوئسشن، به شکار
پاسخ‌ها می‌پیوندد... اما یک مانع
در مسیر تحقیقاتشان قرار دارد: بتمن.

نویسنده/هنرمند گابریل هاردمن با
یک پیچش مدرن خشن (hardboiled)
بر روی تریلرهای اجتماعی دی‌سی دهه
۱۹۸۰ به دی‌سی بلک لیبل می‌آید، و این
سه‌گانه‌ی خودرأی از ویجلنتی‌های تک‌رو
را برای عصر جنگ طبقاتی آشکار و
فروپاشی زیست‌محیطی به‌روزرسانی
می‌کند.

این کار به تازگی انتشار یافته و انگو
میباشد به محض پخش ایشو جدید
در ماه بعد ترجمه و ادیت خواهد شد

[مطالعه ایشو قبل]

خلاصه داستان:
در سپیده‌دمی نوین، جهانی دیگر از بند
صلح رها شده و در آتش جنگ می‌غرد!
عصر تازه‌ای برای جهش‌یافتگان آغاز
گشته است؛ زمانی که کاپیتان بریتانیای
تازه‌نفس، طلسم را در مشت می‌فشارد و
برای پادشاهی آوالون به میدان می‌تازد
در کنار اِکسکالیبرش: روگ، گمبیت،
ریکتور، جوبیلی… و آپوکالیپس.
این است آغاز افسانه‌ای نو!
پس از عبور از ایکس‌من هیکمن و
آشنایی با نگرش و نوع سیاست
کراکوا وارد بخش دیگری از این
جهان میشویم جادو، جایی که منشأ
شمشیرها، قوانین جنگ، تهدیدهای
مورگن لو فای و ساترناین،درگیری
آوالون و کراکوا را درک میکنیم مواردی
که الزامیست بر فهم ادامه داستان
ولی مثل همیشه عبور ما از این سری
کوتاه و سریع خواهد بود پس کمربند
های خود را ببندید و شاهد نقشه های
شیطانی آپوکالیپس باشید زیرا سقوط
نزدیک است

توجه شود مطالعه طبق اوردر ما دلیل
بر فهم کلی داستان ها و ایونت
هایی که از آن عبور میکنیم نیست ترجمه
این سری ها فقط برای آشنایی کلی با
مفاهیم و ریشه های اصلی ارک و لیونت
اصلی داستان است داستانی که در ارک
پایانی داستان روایت میشود پس اگر به
داستان های اصلی علاقه مند شدید در
آرشیو میتونید ادامه داستان به انگلیسی
و دقیق مطالعه کنید

[مطالعه ولوم قبلی]

سخنی از خالق اثر:
این داستان در موردِ یک جزیره به انتهای
خود نزدیک می‌شود. در این داستان، یک
کشتی متعلق به دزدان دریایی به یک
اسطوره ‏تبدیل گشت، دوستیِ میانِ سه
نوجوان چالش‌های بسیاری را از سَر
گذراند، چندی از مردانی سلطه جو و جاه
طلب طعمه‌ی غرور ‏و گستاخی‌ هایشان
شدند، زیباییِ زنان توسطِ شهوتِ مردان
سلاخی شدند، مذهبیونی متعصب که غرق
در اعتقاداتِ خود بودند؛ غرق ‏در همان
جنونی که موجب می‌شود تا در اعماقِ
اقیانوس مغروق گردند، آنجا که هیولاهای عظیم‌الجثه‌ی دریایی با نظارت و دقت در
‏انتظار نشسته‌ اند تا تمامیِ جاه طلبی ‌ها و
تمایلاتِ انسانِ مغروق را تمام و کمال
بِبَلعند....‏
اکنون در دماغه‌ی کشتی باراکودآ اسکلتی
که دستمال سری قرمز بر سَر دارد قرار
گرفته است. نمادی از جاه ‌طلبی غایی
-اسکلتی ‏که آنجا است تا ناظر بر گذرِ
زمان باشد، تا مانع از فراموشی گردد،
حتی در زمانی که ما دیگر هیچ
موجودیتی نداریم، آن زمان که ‏چیزی جز
مُشتی استخوان از ما باقی نمانده است،
چیزی جز دندان های نیش مان درونِ
آرواره ای توخالی از ما باقی نمانده است.‏
اما... سه کودک زمان را تاب آوردند،
دوستی، گذرِ زمان را تاب آورده است. این
دوستی خمیرمایه ‌ی اصلی است که این
داستان ‏را به هم متصل کرده است،
داستانی که بسیار دوست داشتم تا برای
جِرِمی تعریف کنم. جِرِمی، همان شخصی
که به او سلام می‌ ‏کنم و درود می فرستم.
جِرِمی، همان کسی که با نوشتنِ باراکودآ
مسیرِ شغلی ای را در پیش گرفت و با
همان شدت و حِدَتِ آغازینِ ‏خود ادامه داد
و تاب آورد. همان جِرِمی ای که دوستی ای
زیبا را با من فیلیپه دِلابی، شاگرد و همکارِ
چندین ساله ی خود به ‏اشتراک گذارد.
فیلیپه ای که جِرِمی بل اخص به او مفتخر
یود. چندین سال سختی، احترام، و کارِ
زیاد (کارِ بسیار زیاد!) و خنده ‏گذشت تا
آنکه باراکودآ مجدد بتواند بادبان بِکِشد،
همان طور که گفته شد، به همراهِ اسکلتِ
مَردی مُرده تکیه داده بر دماغه ‌ی این
‏کشتی.‏

تمام شد