آیا تا به حال فکر کردی چرا وجود داری
نه نه اون جوابهای ساده ای که همیشه شنیدی نه خانواده نه عشق نه امید
میدونی چرا چون همه اش یک دروغ بزرگه
تمام زندگی تو روی چیزهایی ساخته شده که دیگران بهت گفتن باور کنی
بهت گفتن اسمت اینه کشورت اینه هدفت اینه
اما هیچوقت از خودت پرسیدی اگر همه اش یک توهم بود چی من بهت میگم حقیقت چیه
هیچ
هیچ معنایی هیچ دلیلی هیچ ارزشی وجود نداره
و تمام آدمهایی که دور و برت میبینی با لبخند و امیدهای دروغین شون فقط ماسک زدن روی این پوچی مطلق
یه روز همه شون میمیرن اسم هاشون پاک میشه خاطره هاشون گم میشه
و جهان حتی یک ثانیه مکث نمیکنه فکر نکن که تو فرق داری
تو هم مثل بقیه فقط یه سایه ای یه رد گذرا
یه نقطه بی ارزش روی کاغذی که فردا پاره میشه
اگر همین لحظه محو بشی حتی خودت هم نمیفهمی که بودی
و اون وقت میپرسی پس چرا باید ادامه بدم بذار یه تصویر بسازم برات
فرض کن دنیا یک کتابخانه بی پایانه قفسه هایی بی انتها پر از کتاب
هر کتاب داستان یک انسانه
اما وقتی نزدیکتر نگاه کنی میبینی بیشتر کتابها خالی ان هیچ کلمه ای توشون نوشته نشده
فقط جلد فقط اسم
و تو یکی از همون کتابهای خالی هستی
حالا تصور کن چقدر آسون میتونم این کتاب رو از قفسه بیرون بکشم
و بندازمش روی زمین
هیچکس متوجه نمیشه هیچکس خم نمیشه برداره
فردا گرد و خاک روش میشینه و بعد انگار هیچوقت وجود نداشته
این همون سرنوشت توئه
و زیباترین بخشش اینه که نمیتونی ازش فرار کنی
چون حتی مقاومتت حتی تلاشت برای معنا دادن
خودش بخشی از همون بازی مضحکه ایه که هیچ پایانی نداره
تو هیچ نیستی هیچوقت نبودی هیچوقت نخواهی بود
و لحظه ای که این رو بپذیری اون لحظه ایه که همه چیز تموم میشه

گاهی سرنوشت مارا با کسانی اشنا می‌کند ولی متاسفانه شانس به جای اینکه در دستان ما باشد اغلب در دستان دیگری می‌رقصد

باید یاد بگیرم تا وقتی از عشق کسی مطمئن نشدم، با او خاطره نسازم، چرا که تاوان خاطرات جنون است و بس
گابریل گارسیا مارکز

عشق یعنی رنج، درد بی‌پایان و نابودی خود در دیگری