صدای کسی که خودش رو کم کم توی آینه ی چشمای یکی دیگه گم کرده
کسی که بند بند تمام ذرات بدنش با وجود یکی دیگه معنا پیدا کرده

اما با تو...
تمام افسردگی‌ام،
تمام آن معنای گم‌شده،
مثل پرنده‌ای از شانه‌ام پرید.

و حالا که اون نیست یا شاید هست ولی بی تفاوته
این شخص دیگه نمی‌دونه چی میخواد کیه یا چرا هنوز داره نفش می‌کشه

و حالا که نیستی،
دوباره آن صداها برگشته‌اند
ولی این بار، دردشان عمیق‌تر است
چون من می‌دانم طعم «بودن» چیست

I am nothing without you
این جمله ساده‌ترین شکل فروپاشیه
جایی که هویتت، ارزش‌هات، حتی نفست
بسته به کسیه که دیگه نیست
یا هیچ‌وقت واقعا نبوده
I am nothing, without you
اعتراف کسیه که سال‌ها صداش گرفته
قصه‌ی کسیه که وجودش رو به‌تمامی گرو گذاشته
برای کسی که شاید حتی نگاهش هم نمی‌کنه

روح انسان تحمل آزادی را ندارد
او زنجیر می‌طلبد حتی اگر طلایی باشد
و تو...
زنجیر طلایی من بودی
و من برده‌ای که زخم دستبندش را
با عشق تو اشتباه گرفت

#قطعه_برتر
#music

انزوای پرواز
یه ترک که انزوای خالصه، بی‌آنکه هیچ تاریکی شدیدی داشته باشه… بلکه یه اندوه نرم، عمیق، آرام.
مثل کسی که دیگه خسته‌ست، نه از دنیا، بلکه از بودن
Anathema flying
📀 A Natural Disaster
📅 2003
سبک: Atmospheric Rock / Post-Prog
ترک "Flying" از Anathema اون‌قدر لطیف و غم‌زده‌ست که با هر بار گوش‌دادن، یه تکه‌ی تازه از روحتو لمس می‌کنه —
اما دقیقه 3:34؟
اون لحظه‌ی خاصی‌ـه.
لحظه‌ای که ترک از زمزمه‌ی درون، تبدیل می‌شه به فریادِ بی‌کلام رهایی.
نه با کلمات، نه با جیغ…
بلکه با یه اوج موسیقایی که انگار واقعاً داری از زمین جدا می‌شی

با یه صدای زمزمه‌وار شروع می‌شه.
نه مثل کسی که زنده‌ست…
بلکه مثل کسی که هنوز نمرده.
یه آهنگ که نمی‌خواد تو رو پرت کنه،
فقط می‌خواد از خودت دور کنه

Start your engines all the time,
lose your mind… and you will find
you’re not alone
و من واقعاً تنهام… ولی این تنهایی دیگه ترسناک نیست یه جور پناه شده

و بعدش فقط سکوت.
یه صدای آهسته، خسته…
که انگار یه دنیا حرف داره، اما نمی‌خواد بزنه
و بعد... 3:34
یه انفجار نرم.
گیتار اوج می‌گیره، درام سنگین‌تر می‌شه،
و موسیقی بلندت می‌کنه…
نه با قدرت، بلکه با یه درد آروم که سال‌ها توت مونده
پرواز نکردم که برم…
پرواز کردم چون دیگه نمی‌خواستم بمونم.
و وقتی بالا بودم، فهمیدم:
سقوط همیشه بدترین چیز نیست.
گاهی، تنها راه رهایی همونه.
بنظرم بهترین توصیف برای این آهنگ این نقل قول از داستایوفسکی هستش

3:34
من داشتم میسوختم که تو امدی
و مرا بابت بوی خاکستر مقصر دانستی

#قطعه_برتر

ممنون که مارو تا پایان این ولوم همراهی کردید.
برای بار هزارم میگم اگه زنده باشم ما تا پایان مجموعه پیش میریم، نگران نباشید

فایل تکمیلی به همراه نمایشنامه این سری که در پایان این ول قرار داره با ترجمه به زودی قرار میگیره و فایل تکمیلی بوک 1 شماره های 1 تا 20 همراه با اصلاحیه مربوطه(اثرات پیرمردی بنده) مناسب برای چاپ به زودی اون هم در دسترستون قرار میگیره

همین موفق و سر زنده پیروز باشید

امروز پرچر نداریم چون سندمن داشتیم، ایشلا فردا

سریال هم نیمه دوم به ارشیو اضافه شد میتونید تماشا کنید

You know what wolves do?
They hunt. I kill

اینم از کارای امروز که دیروز قولشو دادیم که بد قول حساب نشیم و این که.... ری اکشن و کامنتاتون کمه خستگی ما در نمیره اگه نمیخواید که جمع کنیم بریم، اگه از کارا لذت می‌برید پس یه حرکت کنید ری اکشن بزارید و کامنت بزارید و از تجربتون و این که چطور با کانال ما آشنا شدید بگید

ترجمه ناول جدید هم رو به پایانه، این که چیه...خودمم نمیدونم

هر جا عشق هست، ترس هم هست؛ و آن‌که عشق می‌ورزد، همیشه در آستانه‌ی ویرانی ایستاده امیل سیوران

در ظاه، ترانه‌ای ساده درباره‌ی یک دختر است
اما اگر خوب گوش بدهی
نه یک عشق،
بلکه کابوس ناتمامِ وابستگی را به یک دختر می‌شنوی

من از عشق نترسیدم
من از آنچه که در سایه‌ی عشق می‌آید ترسیدم
وابستگی
تحقیر
و آن تنهایی مضاعفِ پس از با هم بودن
آنا کامپن

I need an easy friend
در این جمله، ضعف نیست.
فقط اعترافی صادقانه‌ست
وقتی پیش از حد یکی را دوست داشته باشی در عشق شکست بخوری بعد از یک مدت حتی به دوست بودن با آن هم راضی هستی
این ترک، زمزمه‌ی کسی‌ست که وانمود می‌کند همه‌چیز
خوب است
در حالی که در درون
مدام خودش را تکه‌تکه بازنویسی می‌کند
تا شاید سرانجام، برای کسی قابل‌تحمل‌تر شود
#قطعه_برتر
#music