درسته که یه سری تغیرات اذیت کن و رو مخ
داره... ولی از دیدنش اصلا پشیمون نمیشید...
شاید به عبارتی یکی از بهترین آثار فانتزی
چند سال اخیر نتفلیکس حساب بشه

اولا که این ایونت شروع کننده بزرگ ترین
سری رویداد های ایکس منه که میشه گفت
تا همین الان که داریم صحبت میکنیم ادامه
داشته
ا...(Fall of the HOX / Rise of the POX)
که در سال ۲۰۲۴ تموم شد در ادامه سری سافت ریبوت شد یعنی از نقطه صفر و تولدی دوباره و.... شروعی نداریم بلکه از خاکستر سری قبلی سری جدیدی به اسم From the Ashes_ایونت در حال حاضر و در جریان ایکس من در سال ۲۰۲۵_ تولید شد در نتیجه این کمیک پیش نیاز تمام سری کمیک های ایکس من که تا الان تولید شده پس حتما کسایی که علاقه دارن سری های جدید ایکس منو بخونن این کمیک فراموش نکن

دوما، در راستای همین ایونت که سری های بعدی شروع میشه عزیزان می‌تونن به ترتیب
در ادامه همین کار Dawn of X (۲۰۱۹–۲۰۲۰)
و بعدش X of Swords (۲۰۲۰)
و بعدش Reign of X (۲۰۲۰–۲۰۲۱)
و بعدش Inferno (۲۰۲۱)
و بعدش Destiny of X (۲۰۲۲–۲۰۲۳)
و در نهایت Fall of the House of X / Rise of the Powers of X (۲۰۲۴)
مطالعه کنن

در وهله سوم آیا ما ادامه میدیم؟ خیر چون زیاده و ما هم جیزی شروع نمی‌کنیم که وسطش جر بخوریم و ول کنیم ولی...اگه لایک ها و ری اکشن های پست مربوطه به حداقل ۲ کا برسه به صورت گلچین و با رد کردن فیلرها پروژه رو ادامه و یه جوری سد تهشو هم میاریم که احتمالا هم نرسه(انشالله)

من نمی‌خواستم به یاد بیارم.
نمی‌خواستم باور کنم که ممکنه من همچین کار وحشتناکی کرده باشم...
ولی کردم.
اون مریض بود، داشت می‌مرد... و من خسته بودم.
خسته از دیدن درد کشیدنش.
خسته از بوی بیمارستان.
خسته از نگاه‌هایی که بهم می‌کرد — انگار منو از دست داده بود.
انگار ازم متنفر شده بود، فقط چون هنوز سالم بودم. هنوز زنده.
ولی واقعیت اینه... این فقط درباره‌ی درد اون نبود.
درباره‌ی درد منم بود.
من ضعیف بودم.
دلم می‌خواست زندگی‌مو پس بگیرم.
دلم سکوت می‌خواست.
پس تمومش کردم. من کشتمش.
و بعدش اون خاطره رو دفن کردم، خیلی عمیق.
خودمو قانع کردم که فقط مرده.
که من فقط دارم عزاداری می‌کنم.
یه شهر کامل از توهم ساختم، فقط برای اینکه از این لحظه فرار کنم.
ولی دیگه نمی‌تونم قایم شم.
این جهنم منه.
نه به خاطر هیولاها یا اشباح.
به خاطر کاری که کردم.
و چون ته دلم... همیشه می‌دونستم. همیشه می‌دونستم.