خوشبختانه من یه شوهر خاله ی گوگولی و مهربون دارم که همیشه پایه ی گردش و تفریحه و خستگی ناپذیره. همه به شوهرخاله‌هاشون میگن عمو ، ولی من دایی توحید صداش می کنم و هیچ‌وقت هم کنارش معذب نبودم=)))

الان که دارم فکر می کنم می بینم هر خاطره‌ای که یادم میاد مربوط می شه به خانواده ی مادریم. با اینکه از هم دوریم ولی رفت و آمدمون به قدری زیاده که مثلا من الان نوه‌های خاله ی مامانم رو می شناسم و بخاطر فامیل‌هامون تا یزد و تهران رفتم ؛ ولی اگه یکی ازم بپرسه اسم عموی بابات چیه؟ مثل بز نگاهش می کنم و مغزم Error می ده.

تابستون شده با پای پیاده میرم اردبیل یک ماه می مونم. بسه دیگه این همه دست دست کردن.

چه باکلاس میخندی

سیروس علی؟🤡

می خوام یه مدت قند و شکر نخورم چون مطمئنم جوش‌هایی که اخیرا می زنم عوارض همین کوفتیه.

چند وقته خیلی شکر استفاده می کنم و به این روند عادت کردم.

از امروز اگه قند و شکر خوردم به یکی‌تون خبر می دم بیاد بزنه تو گوشم که دیگه از این غلط‌ها نکنم.

قول🤝🏻

من آخر دهن کارمندهای اداره پست رو سرویس می کنم=))))

پدسگ‌ها وقتی آدرس رو بسته هست برای چی نمیارن دم خونه؟ برای چی می دن به سوپرمارکت بغل خونه‌مون که دو قدم با ما فاصله داره؟

یه بار رفتم اداره پست بحث کردم باهاشون ولی به نظر میاد یه تذکر دیگه لازمه.

از همین تریبون تشکر می کنم از عمو اسی و عمو داوود که امانت‌دارهای خوبی هستن و بسته‌هام رو سالم تحویلم می دن.

بچه‌ها بافت نانازیم تا الان نرسیده=)))

رفتم آدرسش رو چک کنم دیدم از قشم میاد=))))

چه قدر دیگه باید صبر کنم؟ غمگینم=)))))

می دونم حضورش کوتاه بود ولی خب.

بعضی روزها این‌جوری‌ام که "اه کاش اسمم ملیکا نبود" بعضی روزها هم "لَ لَ لَ به خودم می نازم".