If-Not-Critical-9780198805298 (1).pdf
1014.7 KB
If-Not-Critical-9780198805298 (1).pdf
The_Virgin_and_the_Gipsy_and_Other_Stories_The_Cambridge_Edition.pdf
1.6 MB
The Virgin and the Gipsy and Other Stories (The Cambridge Edition of the Works of D. H. Lawrence) ( PDFDrive ).pdf
The Complete Works of D H Lawrence ( PDFDrive ).pdf
39.5 MB
The Complete Works of D H Lawrence ( PDFDrive ).pdf
The Complete Works of Fyodor Dostoyevsky ( PDFDrive ).pdf
23.8 MB
The Complete Works of Fyodor Dostoyevsky ( PDFDrive ).pdf
Harold_Bloom_Julio_Cortazar_Bloom's_Major_Short_Story_Writers_2003.pdf
616.6 KB
Harold Bloom - Julio Cortazar (Bloom's Major Short Story Writers) (2003).pdf
The Complete Stories of Katherine Anne Porter ( PDFDrive ).pdf
2.8 MB
The Complete Stories of Katherine Anne Porter ( PDFDrive ).pdf
Notes On Cinematography - Project Lamar ( PDFDrive ).pdf
1.8 MB
Notes On Cinematography - Project Lamar ( PDFDrive ).pdf
.
فصلی از شاهاکار مارتن دوگار 'خانواده تیبو' به نام 'مرگ پدر' است. فصلی که در آن مردی به شدت مذهبی به ورطه مرگ میافتد و از ترس به خود میلرزد. مانند مسیح در پای صلیب به کشیش بالای سرش میگوید'خداوند من را به حال خودم گذاشته تا با درد و ترس بمیرم'
چند سال پیش وقتی چند روز قبل از مرگ پدرم در بیمارستان بالای سرش بودم تمام لحظات رمان دوگار را تجربه کردم.
فصلی از شاهاکار مارتن دوگار 'خانواده تیبو' به نام 'مرگ پدر' است. فصلی که در آن مردی به شدت مذهبی به ورطه مرگ میافتد و از ترس به خود میلرزد. مانند مسیح در پای صلیب به کشیش بالای سرش میگوید'خداوند من را به حال خودم گذاشته تا با درد و ترس بمیرم'
چند سال پیش وقتی چند روز قبل از مرگ پدرم در بیمارستان بالای سرش بودم تمام لحظات رمان دوگار را تجربه کردم.
.
فصلی از شاهاکار مارتن دوگار 'خانواده تیبو' به نام 'مرگ پدر' است. فصلی که در آن مردی به شدت مذهبی به ورطه مرگ میافتد و از ترس به خود میلرزد. مانند مسیح در پای صلیب به کشیش بالای سرش میگوید'خداوند من را به حال خودم گذاشته تا با درد و ترس بمیرم'
چند سال پیش وقتی چند روز قبل از مرگ پدرم در بیمارستان بالای سرش بودم تمام لحظات رمان دوگار را تجربه کردم.
'پدرم روی تخت مثل تکه گوشتی افتاده بود. وقتی از در وارد شدم گفت ' کی گفت توی بیدین بیای امشب' صفتی که از نوجوانی به ان خو کرده بودم. تنش داشت میلرزید. کیفم را کناری گذاشتم و پتوی کناری را رویش کشیدم. ' سردم نیست' .' میترسم' خیره نگاهش کردم کاغذی کنارش بود که فهمیدم جواب آزمایش را گرفته و دیده. ' تو چه میفهمی...چه میدونی که چقدر ترسناکه' مرگ را میگفت. فهمیده بود که روزهای اخر زندگیش است. از تنها مردن میترسید و هر شب یکی تا صبح بالای سرش بیدار میماند. روی صندلی کنار تختش نسستم و برای بیداری تا صبح کتابم را باز کردم. با خودش و خدای خودش حرف میزد: ' ما رو به حال خودمون واگذار نکن..چرا باید انقدر درد بکشم..یا ...یا...' مناجات کردن شبانه و روزانه از رنج و ترس مرگش نکاسته بود. خوابش نمیبرد. گاه به پهلوی چپ میافتاد و گاه به راست. گاهی بلند میشد و بر لبه تخت مینشست.بعد دوباره دراز میکشید. چند دقیقهای از جایش تکان نخورد حس کردم خوابیده، بلند شدم ملافه را رویش بکشم ' گرمه، ننداز' خیس عرق بود، با انگشتهای استخوانیش تختش را محکم گرفته بود و فشار میداد. صورتش سفید بود. پاهایش رو شکم تو رفتهاش جمع بود. ' صدام رو نمیشنوه...هر چی دعا میکنم...' شروع کرد به ناله کردن و زد زیر گریه. داشت درد میکشید نتوانستم بیشتر شاهد این صحنه باشم خواستم از در بیرون بروم ' کمکم کن بلند شم برم وضو بگیرم' بلندش کردم روی تخت نشست. لباس تنش نبود. لحظهای دستم به خیسی تنش خورد، یخ بود. دمپایی ها را پایش کردم زیر بغلش را گرفتم تا روی پایش بایستد شلوارش از شدت لاغری و نحیفی از پایش افتاد: پنجهایش در انتهای دست لاغر و درازش اویزان بود،پاها استخوانهای پشمالودی بود یک مشت موی سفید بین دو پستانش و یک مشت روی التش...خداوندش رهایش نکرده بود تحقیرش کرده بود'
عدهای چشم به آسمان خالی انداختهاند که چرا ما را بر روی صلیب رنج و ظلم و شکنجه رها کرده؟ چون مسیح که وقتی چون پدرم از درد و رنج به ستوه امد او را فراخواند: «ایلویی، ایلویی، لَمّا سَبَقْتَنی؟» خدایا خدایا چرا ما را رها کردهای؟ و صدایی از یاری دهنده نیامد.
مهدی فاتحی
فصلی از شاهاکار مارتن دوگار 'خانواده تیبو' به نام 'مرگ پدر' است. فصلی که در آن مردی به شدت مذهبی به ورطه مرگ میافتد و از ترس به خود میلرزد. مانند مسیح در پای صلیب به کشیش بالای سرش میگوید'خداوند من را به حال خودم گذاشته تا با درد و ترس بمیرم'
چند سال پیش وقتی چند روز قبل از مرگ پدرم در بیمارستان بالای سرش بودم تمام لحظات رمان دوگار را تجربه کردم.
'پدرم روی تخت مثل تکه گوشتی افتاده بود. وقتی از در وارد شدم گفت ' کی گفت توی بیدین بیای امشب' صفتی که از نوجوانی به ان خو کرده بودم. تنش داشت میلرزید. کیفم را کناری گذاشتم و پتوی کناری را رویش کشیدم. ' سردم نیست' .' میترسم' خیره نگاهش کردم کاغذی کنارش بود که فهمیدم جواب آزمایش را گرفته و دیده. ' تو چه میفهمی...چه میدونی که چقدر ترسناکه' مرگ را میگفت. فهمیده بود که روزهای اخر زندگیش است. از تنها مردن میترسید و هر شب یکی تا صبح بالای سرش بیدار میماند. روی صندلی کنار تختش نسستم و برای بیداری تا صبح کتابم را باز کردم. با خودش و خدای خودش حرف میزد: ' ما رو به حال خودمون واگذار نکن..چرا باید انقدر درد بکشم..یا ...یا...' مناجات کردن شبانه و روزانه از رنج و ترس مرگش نکاسته بود. خوابش نمیبرد. گاه به پهلوی چپ میافتاد و گاه به راست. گاهی بلند میشد و بر لبه تخت مینشست.بعد دوباره دراز میکشید. چند دقیقهای از جایش تکان نخورد حس کردم خوابیده، بلند شدم ملافه را رویش بکشم ' گرمه، ننداز' خیس عرق بود، با انگشتهای استخوانیش تختش را محکم گرفته بود و فشار میداد. صورتش سفید بود. پاهایش رو شکم تو رفتهاش جمع بود. ' صدام رو نمیشنوه...هر چی دعا میکنم...' شروع کرد به ناله کردن و زد زیر گریه. داشت درد میکشید نتوانستم بیشتر شاهد این صحنه باشم خواستم از در بیرون بروم ' کمکم کن بلند شم برم وضو بگیرم' بلندش کردم روی تخت نشست. لباس تنش نبود. لحظهای دستم به خیسی تنش خورد، یخ بود. دمپایی ها را پایش کردم زیر بغلش را گرفتم تا روی پایش بایستد شلوارش از شدت لاغری و نحیفی از پایش افتاد: پنجهایش در انتهای دست لاغر و درازش اویزان بود،پاها استخوانهای پشمالودی بود یک مشت موی سفید بین دو پستانش و یک مشت روی التش...خداوندش رهایش نکرده بود تحقیرش کرده بود'
عدهای چشم به آسمان خالی انداختهاند که چرا ما را بر روی صلیب رنج و ظلم و شکنجه رها کرده؟ چون مسیح که وقتی چون پدرم از درد و رنج به ستوه امد او را فراخواند: «ایلویی، ایلویی، لَمّا سَبَقْتَنی؟» خدایا خدایا چرا ما را رها کردهای؟ و صدایی از یاری دهنده نیامد.
مهدی فاتحی
❤1
اخلاق_پروتستانی_و_روح_سرمایه_داری.pdf
5.7 MB
اخلاق پروتستانی و روح سرمایه داری.pdf